J'ai Tué Ma Mère (2009)

De zoek functie is de zwakke schakel bij moviemeter

Over het algemeen niet zo heel veel problemen mee, maar deze kostte wat moeite. Verder een prima site hoor

Goeie film waarin de haat/liefde-verhouding tussen een 16-jarige jongen en zijn moeder centraal staat, en waarvan die verhouding soms wel wat scheef zit. Ondanks de vaak harde beledigingen die ze naar elkaar toe gooien, zijn de dialogen toch geloofwaardig (wat ook toegeschreven kan worden aan de twee hoofdrolspelers). Op een gegeven moment wordt het allemaal wel een beetje repitief en komen sommige shots wat gekunsteld over. Maar dit is zeker te vergeven aangezien het hier om een regiedebuut gaat van de slechts 20-jarige Xavier Dolan (wat ik overigens van te voren niet wist, en deze film toch wel een beetje bijzonder maakt).

Wat een mooie film is dit.
Min of meer bij toeval gezien vandaag, maar blij dat dit toeval zich voordeed.

Sterk acteerwerk van Dorval, Dolan en Suzanne Clément.
En wat een prachtige actrice is Anne Dorval.
Daar moet ik echt wat meer films van gaan bekijken.

Vreselijk zo'n moeder-zoon situatie, maar heel geloofwaardig neergezet.
Mijn sympathie ligt volledig bij de moeder.
Ook wel enig begrip voor de zoon, die met zijn eigen 'zijn' worstelt.

Ik ben absoluut in voor een tweede kijkbeurt.

Deze film riep een ontzettend dubbel gevoel bij mij op. Groot pluspunt was in ieder geval de smaakvolle muziek. Daarnaast zaten er af en toe best dialogen bij die de moeite waard waren.

Groot nadeel is echter dat er nauwelijks spraken is van een scenario waardoor het een en ander nogal monotoon is. Nu zou dat op zich geen probleem zijn als de personages interessant genoeg waren. Maar helaas is het zeer moeilijk om ook maar iets aan te kunnen vangen met zowel moeder als zoon.

Kleine tegenvaller.

Tweede kijkbeurt , nu al!
Het gevoel blijft.
Alleen nog meer van de muziek genoten dan de vorige keer.
Wat een uitstekende keuze om tijdens de aftiteling 'Maman, la plus belle.." van Luis Mariano te gebruiken.
Wrang en toch ook weer mooi.

Ongelooflijk dat de twintigjarige regisseur én acteur Dolan dit voor elkaar heeft weten te krijgen.

Ik heb deze film niet eerder gezien,ben nu benieuwd na al deze postiefe reacties !

Zag na afloop pas dat Dolan ook de regisseur is. Met acteren en regisseren verdient hij twee ruime voldoendes, en dat op slechts 19-jarige leeftijd. Ook Anne Dorval doet het uitstekend.

Ook zijn keuze voor muziek en de manier van filmen zijn prima, alleen mistte de film wat aan diversiteit.

Het is een eindeloze situatie; de relatie tussen moeder en zoon die, op luttele momenten na, nooit goed zal komen als ze bij elkaar blijven wonen. Dan is zelfs het smakken op broodkorsten, het nonchalant kuchen of het vrolijk neuriën al hoogst irritant.

Ook al heeft de moeder haar eigen problemen en een niet al te opgewekt leventje, toch mist ze de feeling met haar zoon en zijn gedachtegang. Mede daardoor zou ik - mocht dat nodig zijn - partij kiezen voor de zoon. Al hebben ze beiden stevige mankementen, waardoor er een toestand ontstaat waarin ze wel tegen elkaar zeggen dat ze van elkaar houden, maar het ze niet lukt om die woorden gemeend uit hun mond te krijgen (terwijl ze diep van binnen juist veel van elkaar houden). Een bekend verhaal voor velen.

Zwaarmoedig filmpje, zonder écht hartverscheurende scènes.

Ruime 3*.

Aanstelerige jongen, die eigenlijk een groot probleem heeft en dat is dat hij geen problemen heeft.
Over the top gericht op uiterlijk vertoon.
Mijn god hoe groot is z'n gaderobekast? In iedere scene heeft ie wat anders van de h&m aan

Maar ach altijd veel beter dan Hollywoods, dus drie sterren.

@cantforgetyou: (Ik had gehoord dat deze film niet zo goed was)

Van wie?

Forget about that

Imposant debuut: visueel sterk, heel sterk scenario waarbij de schrijver niet één kant kiest en een sober schrijnend portret schetst van een moeder en zoon die verloren zijn voor elkaar. Het lukt niet meer tussen hun beide.

Het scenario bevat ook heel boeiende nevenlijnen (bv. waarom hij regelmatig op bezoek gaat bij juist die éne lerares,...)

Eén "mankement" is dat Xavier Dolan zo uitvoerig smijt met visuele kneepjes (slo-mo, teksten van gedichten in beeld brengen e.d.) dat hij hierin voorspelbaar wordt naar het einde toe : zijn visuele krachttoer had zeker nog baat gehad met iets meer soberheid. Dat neemt niet weg dat dit een uitermate boeiende en sterke film is.

Een matige dramafilm...
Geen boeiend/mooi verhaal...
Moeilijk communiceren over zijn moeder en haar zoon...
Redelijk acteerwerk...
Komt uit Canada? Jammer geen goede film...
HD kwaliteit aanwezig...
Geen moeite waard...