Conspiracy Theory (1997)

Had toch wat meer verwacht van deze film.

Vond het niet echt een thriller een beetje saai zelfs.

Van beide hoofdrolspelers, Gibson en Roberts heb ik al veel betere dingen gezien.

Goede film, zeker ook in die tijd. Vond het laatste uur / half uur beetje langdradig.

Grappig is dat al die theorieën die hij in het begin noemt (in de taxi) en velen die later worden genoemd zijn nu nog hartstikke 'hot' op vele fora's e.d.

Hier wel een goede review vind ik:

Hoffman reviews Mel Gibson's "Conspiracy Theory" - revisionisthistory.org

(al moet je ook hier in gedachten houden wat het standpunt van de schrijverT is)

Vaak gezien en blijft aangenaam kijken. Gibson is top.

Blu-ray review: http://www.dvdbeaver.com/film4/blu-ray_reviews_61/conspiracy_theory_blu-ray.htm

Best wel een leuke en ook wel goede thriller, met een lekker opdreef zijnde paranoïde Mel Gibson in één van de hoofdrollen.

Het verhaal zit leuk in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Ook weet het verhaal te boeien en zitten er komische momenten in (met name natuurlijk die met Mel Gibson). De cast doet het goed en leuk en dan met name natuurlijk de drie hoofdrolspelers Mel Gibson, Julia Roberts (zag er ook niet onaardig uit) en Patrick Stewart als de slechterik.

Kortom gewoon een leuke thriller die zich lekker wegkijkt en ondanks de behoorlijke duur nergens verveeld.

Het verhaal begon niet bepaald overzichtelijk: er werd op een wilde en chaotische wijze (weliswaar zonder veel vaart) wat af "gesamenzweerd". Maar gelukkig toen Julia Roberts acte op het appel verscheen en er een tandje "af"geschakeld werd, werd de zaak wat interessanter. Helaas was dit ook weer van korte duur. Alles bij elkaar toch een solide maar langdradige actiefilm waar meer in had gezeten. Bovendien vond ik hem vrij donker. Over de cast: Patrick Stewart verraste mij in positieve zin, Julia Roberts speelde okay en van Mel Gibson ben ik sowieso nooit een fan geweest.

Vermakelijk allegaartje, met een geestige Gibson! Aardig om eens gezien te hebben.

Vermakelijke film die naar mijn mening (nog steeds) goed wegkijkt.

Mel Gibson en Julia Roberts vind ik in deze film een goede combi. Naar het eind toe de gebruikelijke Amerikaanse zoet sappigheid die ze er om een of andere reden toch altijd in moeten stoppen maar dat is ze vergeven.

En inderdaad zeker voor uit die tijd(tovh alweer bijna 20 jaar geleden) nog steeds een leuke film.

Goeie film waarin een paranoïde taxichauffeur overal een complot in ziet. Het verloop van deze soms licht komische thriller laat zich niet gemakkelijk voorspellen, waardoor het geheel ondanks de flinke lengte toch onderhoudend blijft. Mel Gibson zet zijn personage uiterst vermakelijk neer en ook Patrick Stewart is wel goed gecast als de bad-guy.

Leuk voor de fan van de oude (jonge) Mel Gibson . Typische flauwekul zoals die alleen in de USA gemaakt kan worden dus de plot zit overvol gaten en om het nog enigszins aannemelijk te maken moet je die wel zelf invullen mbv een dosis fantasie want zoals wel vaker wordt er meer gesuggereerd dan waargemaakt.

Langdradige flopfilm met Mel Flopson en de frigide Julia Roberts. De laatste zei in een interview dat ze seks "vies, naar en onprettig vond". Dus je kijkt naar een film waar de hoofdrolspelers ondermaats zijn......(Mel letterlijk, die schijnt nogal wat scenes op een verhoging te spelen....) O....in vier dagen twee keer op tv...ja het moet goedkoop)

Vlees noch vis die het vooral aan de juiste en vooral pakkende toon ontbreekt voor een dergelijke verhaal. Laat Mel dan ook nog een totale, en vooral irritante, miscast zijn en dan snak ik na anderhalf uur toch naar het einde.

Het idee is opzich nog niet zo verkeerd. Een paranoïde taxichauffeur. Maar het door Gibson neergezette karakter is vooral erg druk en komt eerder kolderiek over dan dat ik mee ga in de spanning van de complottheorieën. De toon in combinatie met muziek is eveneens een totale mispeer. Regelmatig waan ik me door de flauwe muziek eerder in The Pink Panther dan een thriller die serieus genomen wil worden. Iets dat in pieken en dalen verder gaat omdat het allemaal wel iets mysterieuzer wordt maar aan kracht ontbeert door een abominabel slecht gekozen soundtrack van Carter Burwell nog wel die ik de afgelopen weken meerdere keren aangehaald heb als opvallend en goed

Het wordt allemaal iets beter met het verschijnen van de Men in Black om het zomaar te zeggen en uiteraard de aanwezigheid van Stewart. Toch wordt alles weer de nek om gedraaid door de koddige Gibson en relatie met Roberts die iedere chemie ontbeert en eerder een 'moetje' lijkt. De rolstoel scene doet even denken aan Jacob's Ladder's ziekenhuis scene, de koelkast en alle voorraadblikken op slot is een aardig detail, de bios waar Gibson invlucht draait Donner's Ladyhawke en het MK ULTRA verhaal is een aardige zijstap. Toch is het veel te laat en veel te weinig.

Conspiracy Theory strand in een poging vlotter en leuker te willen zijn dan passend voor een dergelijk verhaal. Wellicht dat de film dan ook een typerend jaren '90 product genoemd kan worden en vooral een mispeer met een acteur die in die fase garant stond voor succes.

Ik heb altijd wel een zwak voor Mel Gibson, ook al doet hij vaak dezelfde half-gekke rollen. Maar hij doet veel met zo’n ogen, wat op de een of andere manier bij wel geloofwaardig overkomt.

De film zelf doet er erg lang over om op gang te komen. Pas de tweede helft ontstaat er iets van spanning. Dat is te laat.

Zo'n typische jaren 90 B-film in een wat ruimer jasje. Gibson is best leuk op dreef, maar het duurt allemaal wat lang en de muziek is echt opvallend slecht. Het leukste aan de film vond ik nog de klungelige manieren van doodgaan van de slechteriken.

Vermoeiende film eerlijk gezegd. ADHD Mel Gibson gaat helaas snel irriteren.

De ultieme wappie film. In alles de meest belachelijke samenzweringen zien en dan nog denken dat jij degene bent die slimmer is dan weldenkende mensen in wie je slapende schapen ziet. Gelukkig hadden we toen nog geen sociale media om je debiele theorieën op te zetten, nee in die tijd ging je Julia Roberts ermee lastig vallen. Maar dan ben je als wappie je tijd ver vooruit, wat blijkt, is inderdaad je hele leven één grote conspiracy

Aardige film weer van Donner die toch wel veel aangename films heeft gemaakt.

Welbeschouwd is dit een voorstudie en inspiratiebron geweest voor die hele Bourne reeks. In het begin moest ik even doorbijten om de hypernerveuze Jerry (Gibson) te doorstaan, maar gaandeweg zakt het tempo wat in tot enigszins normale snelheid en ontstaat er zowaar een niet onaardig complot. Picard oftewel Patrick Stewart in een rol als dubieus personage verdient niet meteen een Oscar maar is alleszins goed te pruimen. Roberts speelt gewoon zichzelf; een keurige vrouw met veel empathie. Het einde wordt weer eens veel te ver doorgedreven en had bij het graf op zwart gemogen van mij. Jammer.

Goede opbouw met Marathon Man achtig trekjes in t begin. Helaas wordt het dan een te standaard verhaal, alhoewel voor 1997 valt t nog mee. Er had meer verdieping kunnen plaatsvinden op 't experiment' , nu bleef dit stuk een zwevend deel. De finale,.. te amerikaans.. beetje een aanfluiting als je t vergelijkt met de eerste 30 minuten van de film, jammer.. Gibson doet t goed als bijna gestoorde persoon, Stewart naadloos in zijn rol, Roberts doet haar best.

1997.

Toen waren dit soort samenzweringstheorietjes nog ergens in de verte grappig - hoewel het in het begin toch ook wel duidelijk wordt neergezet hoe onprettig mentaal getroubleerd de samenzweringsmensen precies zijn. Fraai spel van Gibson, zonder meer. Een engerd, een stalker, een halve gare die in het gekkenhuis thuis hoort.

En laten we er duidelijk over zijn, dat geldt dus gewoon onverkort voor iedereen die denkt dat de aarde plat is, dat de verkiezingen in de VS in 2020 gekaapt zijn, dat Oekraine de oorlog begonnen is of dat de maanlandingen gefaked zijn. Die mensen hebben hulp nodig, net als het karakter dat Gibson speelt in deze film - en nee, ik ben bang dat dat voor zo ongeveer niemand van hen zal komen in de vorm van ons'Zjuul.

Waar ik me mateloos aan erger is het spel wat de film speelt met de werkelijkheid - want dat is precies wat de samenzweringsondernemers ook maar al te graag doen. Het eeuwige ja maar, en wat als dan toch misschien. Het waar rook is is vuur. Maar laten we het even duidelijk maken. Geen enkele, en dan bedoel ik dus echt nul, 0, zero, nada, niente van al dit soort onzinverhalen is achteraf ooit waar gebleken, van Nostradamus tot Engel. Ik wacht op de tribunalen, maar dan die waar die 5G-terroristen berecht gaan worden. Die dansleraars. Die influencers, die youtubers. Al die mensen die tégen het WEF zijn, of vóór Putin. Gewoon een schijnproces, zoals zijzelf beweren dat er zouden zijn. Serieus, het kan me niet snel genoeg gaan. Zij willen zelf geen rechtsstaat of geestelijke gezondheidszorg, is het dan aan ons om dat aan ze op te dringen?

Ohja het ging over de film. Wat ik al zei, het begin is best wel goed eigenlijk in de karakterisering, maar daarna verliest het plot zich in een poging om een Jason Bourne te vermengen met dat ding wat Kubrick over de maanlandingen had, en dat struikelt aan alle kanten. Echt zo'n plot waar je niet langer dan drie seconden over nadenken moet.

Wel erg leuk om Patrick Stewart in deze rol te zien, en wat doet hij dat goed. Daarbij vergeleken zijn Gibson en Zjuul toch wel vrij kansloos, en dat is dan ongeveer het enige wat ik kan waarderen in de film.