132.195 gebruikers | 82.877 films | 30.189 regisseurs | 3.421.374 berichten | 4.774.855 stemmen
 

Ikimono no Kiroku (1955)

Alternatieve titel: I Live in Fear 

 

Ikimono no Kiroku (1955)
24 stemmen | gemiddelde 3,47
mijn stem:
Japan
Drama
103 minuten

geregisseerd door Akira Kurosawa
met Toshirô Mifune, Takashi Shimura en Minoru Chiaki

Kiichi Nakajima is zo bang en bezeten van het idee van nucleaire vernietiging, dat zijn familie besluit hem niet toerekeningsvatbaar te laten verklaren. Nakajima's diepste wens is dat zijn familie hem zal volgen in de ontsnapping uit Japan naar de relatieve veiligheid van Zuid Amerika. Harada, een vrijwillige sociaal werker, heeft sympathie met Nakajima's overtuiging, maar het irrationele gedrag van de oude man heeft tot gevolg dat de rechtbank zijn angsten niet serieus neemt.

 

 

gebruiker
bericht

 

quote
4,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 28 april 2003, 15:46 uur
Volgens mij staat de titel hier fout vermeld. Moet het niet 'Ikimono no Kiroku (I Live in Fear) zijn? Die titel dekt ook nog eens de gehele lading van de film....

Over de film.....

Een krachtig statement tegen de atoombom! Kurosawa verwerkt zijn angst en afkeer met betrekking tot vernietigingswapens in dit prachtige drama over een liefdevolle, oude man en zijn gezin dat voor een groot deel uit geldwolven bestaat. Kurosawa's 'vaste' cast is weer in zijn element....zo is Shimura weer te zien, nu als een 'rechter' met een schuldcomplex en geeft de jonge Mifune een krachtige tour-de-force weg als de liefhebbende koppige oude man, die alles doet om zijn gezin voor de Bom te behoeden..terwijl dit gezin alles doet om hem te dwarsbomen.

Mooi verteld, sterk geacteerd en mooi geschoten....4 sterren

Kurosawa moet wel erg met 'de Bom' bezig zijn geweest in zijn leven. Naast 'I Live In Fear' maakte hij ook 'Rhapsody in August', een film over de nasleep van de atoombom. Ook In 'Yume' verwerkte Kurosawa dit thema in twee segmenten.

 

kappeuter
(moderator)
avatar van kappeuter
quote
3,0nieuw bericht [permalink] geplaatst op 8 maart 2004, 11:30 uur
Ik vind deze Kurosawa een stuk onevenwichtiger dan ander werk van hem.
Toshirô Mifune vind ik in deze film overdreven zielig.
Zijn angst voor 'de bom' wordt op een erg simplistische manier overgebracht.
Bovendien, het gezeur van de familie om de bezittingen is net een toneelstukje.
Geen slechte film, maar voor Kurosawa's doen beneden niveau. Toch 3 sterren.

 

starbright boy
(moderator)
avatar van starbright boy
quote
3,5nieuw bericht [permalink] geplaatst op 22 september 2004, 23:30 uur
 bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Niet de beste Kurosawa, maar toch een behoorlijk boeiende film. Interessant als tijdsbeeld ook. Ik denk dat deze film veel zegt over het Japan in de koude oorlog en 10 jaar na de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki.

Ik ben niet helemaal kapot van de uitwerking van de familieverwikkelingen. De kinderen blijven nogal kleurloos.

Ik vond vooral het laatste half uur sterk. Fascinerende neergang van Kiichi. En de eindscene is een plaatje.

3.5*

 

FisherKing
quote
nieuw bericht [permalink] geplaatst op 6 juli 2007, 22:36 uur
Toshirô Mifune, Takashi Shimura _O_

En de angst van de atoombom. Misschien moet je bewust in die tijd geleefd hebben om dat volledig te kunnen realiseren.

Ik krimp nog steeds ineen als ik die straaljagers laag HOOR vliegen.

Dat beeld is dus een 5* voor mij.

Naast dat rechtbankdrama met een enorm twijfelende Takashi Shimura. Die twijfel van hem, en het humane besef, dat je NOOIT een keer de JUISTE beslissing kunt nemen, is een vrij uniek uitgangspunt voor een film.

Dat juist Akira Kurosawa, die overigens uncredited is gebruikt door lijkepikkers als Leone, vind ik vrij triest. Dat maakt zijn hele oeuvre vrij triest eigenlijk. Van het geld dat hij had MOETEN betalen, had Akira weer een aantal films van kunnen maken.

Geldt niet voor deze film, maar de gedachte eraan kwam ineens in me op. Voor Yojimbo geldt het.

 

quote
4,5nieuw bericht [permalink] geplaatst op 22 juni 2009, 20:59 uur
 bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen
Deze relatief onbekende Kurosawa heeft me positief weten te verrassen!

Hoewel het nu niet meer al te actueel is, vond ik de atoomboom, en de angst daarvoor, als onderwerp erg interessant. Bovendien wordt dit uitgangspunt in I Live in Fear op unieke wijze uitgewerkt.

Mifune is echt van alle markten thuis, zo blijkt hier. Hij zet de paranoïde Kiichi Nakajima fantastisch neer. Sowieso een bijzonder personage. Aan het begin van de film is duidelijk dat de oude Nakajima een grote angst voor de atoombom heeft. Die angst blijft zich echter ontwikkelen en zorgt er uiteindelijk voor dat hij weinig eervol ten onder gaat. De scène waarin dat naar voren komt vond ik een geweldige afsluiter. Leuk ook dat de film begint en eindigt met de oude, vertrouwde Takashi Shimura. Die man blijft een kenmerkende kop hebben die het altijd goed doet.

I Live in Fear kent voor mij de ingrediënten die dit politieke familiedrama een genot maken om naar te kijken: Toshiro Mifune, Takashi Shimura, een perfecte speelduur en een interessant uitgangspunt. Enige minpunt is misschien dat ik me zo niet erg veel uitzonderlijk mooi geschoten scènes voor de geest kan halen. De eindscène maakt echter veel goed. 4.5*