Ghare-Baire (1984)

You've got mail!

Gewoon de DVD kopen lijkt me

zowel een goede Ray double-bill met

Shatranj Ke Khilari (1977) omdat het beiden historisch-politieke films zijn die buiten hun specifieke situatie om ook wel iets zeggen over het tragische falen (of het te late inzicht) van een humanistische en liberale houding tegenover de populaire aantrekkingskracht van opportunisme en vaak ook ronduit hebberigheid. Hoe persoonlijke en wereldse zaken elkaar soms beïnvloeden en anderzijds ook weer in de weg zitten en hoe mensen die goed willen doen uiteindelijk, in dit geval door af te wachtten, ruimte geven aan geweld; tragisch en nutteloos geweld. In deze film zie je ook (min of meer) de geboorte van Bengaals terrorisme. Moest daarom ook gelijk denken aan Buongiorno, Notte (2003) die ik eerder deze week zag en ook al een dergelijke boodschap uitdraagt.

als met

Charulata (1964) omdat beide adaptaties zijn van boeken van Tagore die zeer belangrijk was voor de denkwijze/levensvisie van Ray. En in beide films is ook opvallend sprake van overspel. Ik ben zelf op dit moment nog niet bekend genoeg met Tagore om veel meer daarover te zeggen. Maar ik las zojuist dat The Home and the World werd gezien in zijn tijd als Tagore's "Ghandi boek". En als een misplaatste kritiek op het anti-Westerse nationalisme van deze mythisch gemaakte volksmenner... duidelijk een terrein om eerst even verder te verkennen voordat ik domme dingen ga zeggen... maar zeker iets om in het achterhoofd te houden bij de interpretaties van de personages en de (historische) sociale onrusten die in de achtergrond van de film plaatshebben.

voor mij ook driemaal vier dikke sterren gescoord, en de films van Ray die me het meest hebben aangesproken tot nu toe (van de 12 gezien)

Al veel en veel te lang niets meer van Ray gezien. En tot nu toe was de jongste film die ik van hem zag er een uit 1962, dus ik had eigenlijk nog geen beeld van iets anders dan de vroege Ray. Dit was voor mij een slow-burner. Eerst leek het een wat statische maar toch ook wel boeiende period piece. Maar nu de film afgelopen is heeft hij me toch echt meer gedaan dan dat. Dit is een film die een persoonlijk verhaal vertelt (het verhaal van Bimala), als een belangrijk hoofdstuk in de Indiase geschiedenis en de film ook veel te vertellen heeft als je hem filosofisch en politiek benaderd, ook buiten de historische context. Als je een boekverfilming maakt met die elementen voelt dat vaak uit evenwicht. Het knappe van deze zorgvuldige film is dat dat evenwicht er juist wel is. En dan is dat de film zich grotendeels binnen geprivilegieerde muren afspeelt ook ineens een kracht. Makkelijk voor me om dan dik twee uur diep in de film te blijven zitten.

Ook fraaie beeldcomposities en een drietal geweldige acteurs in de hoofdrollen. Fijne film.

Bij deze titel moet ik telkens hieraan denken.