The Long Walk Home (1990)

The long walk home is een prima film, met een mooie rol van Dwight Schultz (murdock van het A-team) alleen het einde is behoorlijk afgeraffelt dat had echt beter gekunt..

Ik heb het niet zo op Whoopi Goldberg maar in deze film deed ze het erg goed vond ik. De beste acteur in deze film vond ik Dylan Baker (sowieso een erg goed acteur), wat kan die vent goed een naar mannetje spelen, mijn tenen gingen er spontaan van krullen. Sissy Spacek deed het trouwens ook erg goed. Het verhaal word goed gebracht, je krijgt een goed idee hoe het voor de zwarte bevolking was in de USA van de jaren 50.

The Long Walk Home is een behoorlijk sentimentele film, met nogal oppervlakkige personages en een plot dat het geheel wel érg zwart-wit (ha!) stelt. Wat de film doet, doet het goed; het probleem is echter dat dit nooit echt iets wat boven de middelmaat uitsteekt (al was Dylan Baker inderdaad erg overtuigend als naar mannetje). De boodschap is te weinig subtiel, en het tenenkrommende eind zorgt uiteindelijk toch nog voor dat laatste halfje aftrek.

2,5*

Inderdaad een zeer aardige film, maar afgeraffeld einde.

We zijn 't allemaal eens over het einde haha

Mooie rollen van Goldberg en Spacek en inderdaad Baker is ook walgelijk goed.

Vooral erg sterk acteerwerk van Whoopi Goldberg die hier maar weer eens bewijst dat ingetogen acteren haar beste kant is. Ze zegt niet veel maar het is vooral haar gezicht die genoeg zegt.

Maar nu is het de regisseur die min of meer roet in het eten gooit. Hij laat wat steekjes vallen. Zo was ik op momenten niet te spreken over de timing van de montage. In plaats van de kijker wat langer in spanning te laten wachten gooit Richard Pearce iets te vaak met effectbejag doormiddel van scenes iets te strak te monteren met daaronder sentimentele muziek. Had na mijn mening niet gehoeven omdat het acteerwerk van de gehele cast (Sissy Spacek, Ving Rhames en Dylan Baker) al meer dan genoeg was voor de film. Desalniettemin een film waar Whoopi Goldberg nogmaals bewijst dat ze kan acteren.

Grappig trouwens om Dwight Schultz (Murdock van het A-team) in een serieuze rol te zien.

Racisme is iets lelijks. Iedereen kent Rosa Parks, het symbool van verzet tegen de segregatiewetten in Amerika... de vrouw die weigerde haar plaats af te staan aan een blanke in de bus. Wat volgde was een busboycot die een jaar lang duurde. Heel wat zwarten kozen ervoor om te wandelen naar hun werk, en er werd een systeem van carpooling georganiseerd. Het dagelijks wandelen naar het huis van haar werkgevers de Thompsons overkomt Odessa, een dienstmeid. De vrouw des huizes, Miriam, is begaan met haar dienstmeid ter harte maar botst daarmee met de traditionele waarden van haar man en familie.

Hoewel niet slecht ken ik heel wat betere films (The Help, The Butler, Hidden Figures) over de strijd van de afro-amerikanen voor hun civil rights. Dit is er één waarin niet zoveel gebeurt en met te weinig aangrijpende scènes om het tot een blijver te maken . Dwight Schultz nog nooit zo serieus gezien.