The Misfits (1961)

Hier heb ik nog nooit van gehoord...

Volgens IMDb komt hier een re-release van in de Nederlandse bioscopen vanaf 29 Mei

Ik bedoelde niet dat ik nog nooit van de film gehoord had

Ik bedoelde van de re-release.

Ook de laatste film van Montgomery Clift en onze lieve Marylin maakte daarna nog een film maar die film kwam nooit af.

Laatste film van Gable en Monroe en vooral die laatste weet nauwelijks te boeien. Verder zitten er een aantal storende fouten in de film, zoals een koelkast in een huis zonder stroom en een zaklantaarn die zogenaamd aan staat, maar duidelijk zichtbaar uit is. Verder is niet meer dan een aardige botsing van culturen (een vrouw uit de grote stad versus de vrije jongens van het platteland) 2,5*

niet zo erg goede film, inderdaad, maar de finale is wel ongelooflijk.

Daar ben ik het helemaal mee eens. De slotscene van de film, zo ongeveer het laatste ½ uur, is geniaal en maakt alles goed. Alle losse eindjes en alles wat in de 1½ uur ervoor een beetje heeft liggen broeien komt tot een conclusie. Ook MM, die tot op dat moment een matige indruk maakt qua acteertalent, laat zien dat ze toch wat in haar mars heeft.

Deze documentaire/'Making of' is aanstaande donderdag te zien op Nederland 1, rond 16.00 uur.

Licht teleurstellend. Laatste half uur is sterk, maar de rest van de film is een onevenwichtig geheel. Soms mooie dialogen, vaak kromme dialogen. Gable, Clift en Wallach acteren aardig, Monroe acteert verschrikkelijk (maar dat is ook voor een deel te wijten aan dat vreselijke personage). De film is best vermakelijk, dat wel, maar verre van memorabel. 3*

Personage Roslyn is heel irritant, komt mede door het vervelende stemmetje dat Monroe opzet.

Volgens mij wisten ze niet echt wat ze met de film aan moesten maar maakten ze hem alsnog? Er zat geen moraal in de film, het plot veranderde meerdere keren. Het was gewoon slordig. Nadat Thelma Ritter (Die overigens het hoogtepunt van de film was; geweldig) uit beeld verscheen sloeg de film werkelijk nergens meer op...

Dit was de laatste film voor zowel Clark Gable als Marilyn Monroe.

Wel de laatste rol van Gable (die vlak na de opnames een hartaanval kreeg; de legende gaat als gevolg van de zware shoot van deze film), en Monroe (die al tijdens the opnames van The Misfits de shoot vertraagde met haar psychische problemen), maar niet van Clift; hij maakt o.a. nog Judgment at Nuremberg en Freud (ook van Huston), en stierf vijf jaar na de release van The Misfits.

Best aardige film , maar er zitten inderdaad nogal wat onnozele stukken en dialogen in, waaronder wat meneer hierboven zegt, dat ging echt nergens over.

Marilyn is wel weer gruwelijk lekker hier. . Daarmee vergeef ik de heren in de film nog wel wat dom gedoe om haar te winnen.

Monroe's laatste afgemaakte film

In de jaren 1956-1961 was Marilyn getrouwd met de scriptschrijver Arthur Miller maar het huwelijk vertoonde al langer barsten. Miller was vastbesloten om zijn carrière weer op gang te trekken en sloot zich op in zijn kamer om aan het script van The Misfits te werken (wat hij eigenlijk ook deels voor Marilyn schreef). Marilyn kon er niet tegen dat ze zo weinig aandacht kreeg en begon een affaire met Yves Montand die ze had leren kennen op de set van de vorige film, Let's Make Love.

Miller die eerst nog geen vermoeden had van de verhouding creëerde de rol van Roslyn naar zijn ideaal beeld van Marilyn. Langzaamaan begon hij iets te vermoeden en stak hij meer duistere kanten in het personage en maakte haar ook meer weerlozer en fragieler. Als extraatje stak Miller er dan ook nog eens wat persoonlijke details over Marilyn zelf in. Nadat Marilyn dit allemaal had bekeken kon ze niet geloven dat haar man die ze zo lief had zo'n beeld van haar had en zocht hulp in de drank en medicijnen. Ondertussen wou Miller van The Misfits een zelfde meesterwerk maken als van Death of a Salesman en begon constant zaken te veranderen. Marilyn, die sowieso al niet goed was in teksten te onthouden raakte hier nog meer en meer van in de put en dat resulteerde dan weer in meer drank en medicijnen. De regisseur John Huston bleek dan nog eens een gokprobleem te hebben en jaagde een deel van het budget erdoor voor zijn eigen verlangens en dan was het filmen nog niet begonnen...

Desalniettemin probeerde iedereen er nog iets van te maken en dat zie je ook wel. Marilyn ziet er weer bloedmooi uit terwijl ze toch weer aan de drank en de pillen zat al is dat vooral te zien aan de shots waar er met een wazige filter is gefilmd. Gable speelt geweldig vooral in het laatste, bijna geniale halfuur waar hij dan ook nog eens zijn eigen stunts doet maar ook Montgomery Clift en Eli Wallach mogen niet vergeten worden.

Spijtig genoeg vertoont het script door de vele veranderingen ook een aantal saaiere stukken en zitten er, zoals Titan al aangeeft, een aantal fouten in maar wat de film toch nog red van een onvoldoende is het geweldige einde waar alles op zijn plaats valt. Dat is dan ook maar het enige stuk waar Miller een zeer hoog niveau haalt. Al bij al blijft het toch een interessante botsing van twee totaal verschillende werelden en ik heb dan nog eens een gigantisch zwak voor Miss Monroe.

3.5*

Het zal dan ook niemand verbazen dat Monroe en Miller zijn gescheiden na deze film.

Misfits ofwel de ontwrichte / onaangepaste slaat geloof ik op enige hoofdrolspelers zoals Gable en Monroe die in hun leven ook nogal ontwricht waren.
Ondanks haar belabberde acteerwerk blijf ik Monroe toch wel een aparte / bijzondere vrouw vinden en had ze toch wel een aardige rol in deze film.
Niet geweldig deze film maar toch wel boeiend dus geef ik het een 3.5.

Wat aan de lange kant, maar in mijn ogen - en ik ben hier kennelijk een van de weinigen - een ontzettende goede en boeiende film.

In het begin verwachtte ik een scherpe komedie, waar flink werd afgelaten op het (Amerikaanse) huwelijk. Maar tragedie kreeg al snel de overhand. Ik vond het heel mooi hoe iedereen op zoek is naar de naïeve maar levenslustige Roslyn/Marilyn. De vraag is hoe oprecht die hunkering nou is. In een aantal dialogen werd het personage Roslyn, of waar ze voor staat, prachtig omschreven. Die woorden geven precies de kracht van Marilyn Monroe aan; aan de ene kant zo naïef en onmogelijk, aan de andere kant zo geweldig mooi en vol leven. Aantal andere ijzersterke dialogen waren als ze over zichzelf begonnen te praten tegen Roslyn, als een soort van smeekbede.

De film zit vol fascinerende conflicten. Zo ook de grote finale van de film, waar alles meer een plek krijgt en je ziet waar het nou eigenlijk allemaal naartoe heeft geleid. Want, het is allemaal zeker interessant, maar toch was het een lange zit. Maar het laatste halfuur vloog voorbij. Aan de ene kant hebben we het romantische beeld van de vrije man, die zorgeloos kan leven en voor zichzelf zorgen, maar aan de andere kant zien we hoe krom het eigenlijk allemaal wel niet is, en dat alles slechte vormen aanneemt. Zijn ze slecht bezig of is dit de prijs die je moet betalen voor een vrij leven? Dit wordt prachtig weergeven in de personages van de overgevoelige Roslyn, de wat egoïstische Guido, de getroebleerde Perce en de oude cowboy Gay die terug wilt naar 'de oude dagen'. Wat het extra schokkend maakt is dat ze voor de film ook dat ze die paarden leed aandoen, waardoor je er al helemaal niet meer onderuit kan komen. Wat is de uiteindelijke oplossing? Het stadsleven kent dezelfde duistere kanten, de zoektocht naar jezelf en naar anderen blijft een lastige weg vol contradicties.

Filmtechnisch vind ik het ook een geslaagd werkje. De rustige filmstijl, met een fijn oud sfeertje - zonder (te) oubollig te worden, zelfs nog met zwart-wit beelden werken goed. De muziek is ook als vanouds (letterlijk), wat nu verouderd lijkt maar gewoon bij zo'n oude film hoort. Over het acteerwerk heb ik ook niets te klagen. Clark Gable speelt de hoffelijke cowboy feilloos, alleen zoals die oude sterren in Hollywood het kunnen. Grappig dat in die oude films de filmsterren altijd veel ouder waren, en altijd met jonge meisjes. De schoonheid Marilyn Monroe die niet zozeer voor haar acteerkunsten faam behaalde, viel ook zeker niet tegen en doet meer dan het gebruikelijke gegiechel als in de meeste komedies. Het gaat wat te ver om het goed acteerwerk te noemen, maar ik vond haar best overtuigend. En wie kan nou niet van Eli Wallach houden na zijn vertolking van The Ugly in Sergio Leone's meesterwestern? De lat was dus hoog gelegd met mijn weinige ervaring van zijn acteerwerk (Good, Bad & Ugly en Godfather III) maar hij acteert hier weer voortreffelijk. Bijrollen laten het ook niet afweten, wat vaak het geval is bij films uit deze vroege jaren. Het sterke script vol moralen en vraagstukken, gecombineerd met puik acteerwerk en een zeer schone Marilyn, maakt The Misfits voor mij een (ondergewaardeerd) meesterwerk.

4,0*

Voor de rest prachtige recensie maar waarom zo denigrerend over Monroe? Het is een actrice als een ander en acteren kon ze wel zeker.

Verschrikkelijk dat dat zo overkomt. Ik heb inderdaad misschien een wat te cynische toon aangenomen maar ook ik heb een enorm zwak voor haar, en geniet van elke seconde dat zij in beeld is. Maar je moet toegeven dat ze in komedies zoals The Seven Year Itch nou niet echt hoogstaand acteerwerk aflevert (wat natuurlijk ook wat te danken is aan de rol). Maargoed, hier acteert ze wel goed, ik ben te hard geweest voor haar.

Ik geef je wel ergens gelijk hoor want dit is niet één van haar beste rollen (was ook haar laatste) maar bij The Seven Year Itch moet je maar eens opletten hoe sterk ze die rol invult, niemand zou bij mijn weten zo'n perfecte combinatie tussen onschuld en sexy kunnen neerzetten. In ieder geval wel fijn dat er nog iemand haar weet te waarderen!

Dat blijft de kracht van Marilyn, de combinatie tussen onschuld en sexy. Na 50 jaar nog even sterk als toen. Helaas lijkt ze inderdaad door velen vergeten nu de dag...

Nogal ondergewaardeerd hier, ik vond het een mooie film over de tragiek van mensen met een traditioneel beroep die niet meer passen in de moderne tijd, mooi vertolkt door Gable en Wiesel. Daar komt de getroubleerde Monroe dan bij die de oude cowboys daarmee confronteert. Eerst denk je, een weekhartig grotestadsmens die de vrije jongens even komt vertellen wat ze moeten doen, wat ook de steeds verbetener wordende trek om Gable's mond illustreert, maar dan volgt het besef, hun tijdperk is voorbij.

Een beetje een aparte film. Het is allemaal wat onevenwichtig en het word nooit duidelijk waar de film nou precies naar toe wil. De film begint best aardig, maar naarmate de film vordert word het niveau wat minder. Ik geloof ook niet dat ik van ook maar één scene écht onder de indruk was. Het bijzonder sterke laatste half uur maken dit dan toch nog tot een gemiddelde film.

Marylin Monroe vind ik zo langzamerhand toch een wat vervelende actrice worden. Gable, Wallach en Montgomery Clift waren wel goed. The Misfits is niet een film die ik binnenkort weer op zou zetten. Danzij het sterke laatste half uur nog een kleine 2,5*

Blu-ray review: regiovrij.

Na Clash by Night, Niagara m'n derde film met Marylin Monroe in een serieuze rol. En ditmaal zelfs in Blu-ray. Wow! Ze speelt zeker niet slecht en/of ze lijkt zichzelf te spelen in deze aparte, maar zeker boeiende en verfrissende film met een prima speelduur.
Gable in een hoffelijke rol, die hij wel vaker speelt. Eli Wallach kan meer dan dan alleen in Westerns spelen. Clift zit ook in Red River en From Here To Eternity, maar had hem hier eerst niet herkend, ´aged a lot´, maar ook hij acteert goed. Ja, en Thelma Ritter staat als een huis, schittert in elke film waarin ze gecast is. Kortom, prima cast.
Zwart-wit werkt evenals in HUD en The last picture Show erg goed.

The Misfits, boven verwachting en een (ondergewaardeerde) film om zeker vaker te zien. Vind de lage MM rating niet terecht. Voor nu een IMDb #7,5/10.

PS
De zone-vrij Blu-ray heeft NL subs. Extra's: alleen trailer.