La Guerre Est Finie (1966)

Nogal moeilijk te volgen, vanwege het grote aantal personages dat in het eerste half uur geïntroduceerd wordt (maar die verder geen rol spelen) en de onduidelijke droomsequenties . De film is eigenlijk bedoeld als politiek statement en lijkt 't vooral te moeten hebben van zijn sfeer, want verder stelt het weinig voor. Jammer, want de film was met een meer conventionele aanpak waarschijnlijk stukken effectiever geweest. 2*

Lijkt me wel een aardige film. Volgens mij alleen op Regio 1 beschikbaar, niet al te duur. De politieke lading en Yves Montand in de hoofdrol doen me denken aan het werk van Costa-Gavras, die in de jaren '60 ook dit type films maakte met Montand. (Z en L'Aveu).

Niet eenvoudig deze "politieke" film die naast de dik bevolkte cast en niet erg toegankelijk intrigue, ook nog de gedachten en overwegingen van de personages in beeld brengt wat de kijker af en toe verplicht naar de realiteit te gissen.

Maar goed, Yves Montand was een klassebak die ook nu weer de film draagt als de man die zijn gedreven politieke (communistische) overtuiging langzamerhand ziet verzwakken.

18 en 25 juli te zien in EYE in het kader van het Zomerprogramma Signoret & Montand

Klinkt als iets wat Godard had kunnen maken. Hoe is de stijl?

100% Resnais

Thematiek spreekt me aan, Resnais' stijl ook best wel = ik wil hem zien

volgende week woensdag 2e kans in Eye!!

Na drie films die niet verkeerd zouden staan in mijn all-time-top-10 Hiroshima Mon Amour (1959) , L'Année Dernière à Marienbad (1961) en Muriel ou Le Temps d'un Retour (1963) gemaakt met zowel top mensen uit de nouvelle vague als belangrijke schrijvers van de nouveau roman (Duras, Robbe-Grillet), was de kans dat het een keer minder zou worden, zeker met Montand en Thulin in hoofdrollen (naar mijn smaak), toch wel groot. Maar niets is minder waar! (en Montand en Thulin doen het zelfs fantastisch!)

Ook dit maal is de schrijver weer een belangrijk uitgangspunt. Ik had tot nu toe nog niet echt van Jorge Semprún gehoord, maar een korte blik op wikipedia leert dat deze film behoorlijk veel autobiografische elementen bevat (hij maakte ook twee sterk politiek getinte films met Costa-Gavras waarvan ik het hele sterke Z al heb gezien en zou later ook nog Stavisky maken met Resnais) en ook qua thematiek en stijl sluit hij zeker aan bij het eerdere werk van Resnais. Die authenticiteit gekoppeld met de subjectieve stijl maakt deze film wederom ongelofelijk sterk; van het spannende begin tot de mooie lange tragische finale

Ben zeer geneigd de volle score te geven, hoewel het qua klasse allemaal net een tandje kleiner is dan zijn vorige films, en doe het toch niet omdat het kantelpunt in de film niet helemaal soepel verloopt (wel realistisch en foutloos e.d. maar er valt wel opeens nogal wat tempo uit de film waarbij mijn aandacht even verslapte... gelukkig herpakt het tempo zich na niet al te lange tijd, maar toch, de volle score bewaar ik dan nog even voor een tweede kijkbeurt )

Ingrid Thulin is één van mijn favoriete actrices. Altijd al geweest. Uiteraard vanwege bergman, maar ook Visconti en dus Resnais. Doet me kwa uitstraling ook altijd wel denk en aan Delphine Seyrig. Vind haar geknipt voor dergelijke cinema...

En over politiek getinte Costa-Gavras cinema met Montand gesproken... Ik ben de 28e bij L'Aveu in EYE...