Julius Caesar (1953)

Brando is fantastisch, maar er is helaas weinig van hem te zien.
James Mason is de echte ster.

O pardon me, thou bleeding piece of earth. That I am meek and gentle with these butchers.

Marlon Brando komt inderdaad weinig in beeld, maar als hij ten tonele verschijnt, dan maakt hij ongelofelijk veel indruk. Zijn rede voor het plebs was een sterk staaltje acteren, mede uiteraard door de woorden van heer Shakespeare. James Mason is een sterke tweede en maakt op zijn beurt indruk als senator Brutus.

Het is echter de magistrale zwart-wit enscenering van Mankiewicz die het trage tempo van de film moet compenseren. De combinatie van de indrukwekkende decors en theatraal opgestelde 'dramatis personae' wordt daarbij mooi uitvergroot. Dat moet geleden zijn van Cat On a Hot Tin Roof, niet toevallig een theateradaptatie, dat ik zo heb genoten van de opstelling van de personages.
Wanneer het verhaal zich verplaatst buiten de muren van Rome blijft de knappe enscenering aanwezig, maar kan het decor minder overtuigen.

3.5*

Wat mij betreft volledig verpest door de aanwezigheid van Marlon Brando (altijd met nepaccenten). Hij heeft bij mij geen enkel crediet.

Je kunt deze film niet leuk vinden, maar je kunt hem geen halve ster geven. Je probeert de film gewoon om laag te halen.

Zoals je ziet: niet alleen KAN ik het, maar DEED ik het ook. En als ik daarin de enige ben: "So let it be with Caesar". De gemiddelde score van een film verhogen of verlagen door mijn stem is nooit mijn uitgangspunt, wel mijn waardering van die film. Wanneer daarin "acteurs" (je weet, neem ik aan, wat het betekent iets tussen aanhalingstekens te zetten?) als Marlon Brando een rol moeten vertolken in Shakespeare ga ik zowat over mijn nek ("I come to bury ..."). Laat dat alsjeblieft aan Britten over (James Mason en John Gielgud). Wat betreft de Britten hoort Laurence Olivier echter bij mij tot de uitzonderingen in negatieve zin.

De correcte tekst (Act 3, scene 2) is:
Friends, Romans, countrymen, lend me your ears;
I come to bury Caesar, not to praise him.
The evil that men do lives after them;
The good is oft interred with their bones;
So let it be with Caesar.

Brando is een geweldige Marcus Antonius. De scène waar hij een rede houdt voor het volk na de moord op Caesar is het beste stukje uit de film. Jammer dat Brando zo weinig screentijd krijgt, het zou interessanter geweest zijn als het verhaal zich meer zou focusen op zijn personage. (Na het zien van deze film ben ik me gaan afvragen wanneer iemand het idee krijgt om een film te maken over één van de sterkste speeches ooit geschreven: Cicero's briljante Pro Milone. ''Pro Milone'' lijkt me een geweldige titel voor een film, met Forman op de regiestoel en Crowe als Cicero.)

Oei, hoofdstuk zoveel in de eeuwigdurende saga: 'Kos kiest de verkeerde film uit'. .

Na een nogal druk weekendje en met een matige fysieke gesteldheid dacht ik: Kom, laat ik even zwelgen in zo'n lekker ouderwetse Romeinse spektakelfilm.

Mijn stemming werd er dus niet bepaald positiever op toen ik al snel ontdekte dat het zowaar een verfilming van Shakespeares Julius Caesar was en ik al snel doodgegooid werd met gortdroge, toneelmatige oudEngelse monologen. .

Toegegeven; na een tijdje getwijfeld te hebben hem af te zetten, maar toch ben blijven kijken, bleek dat de film uiteraard wel zo zijn kwaliteiten had, al is het nog steeds bepaald niet waar ik op zit te wachten.

Zo kent de film enkele ronduit geniale scenes met de lang uitgesponnen toespraken aan het volk van achtereenvolgens Brutus en Marcus Antonius. Cast is ook ongekend sterk, hoewel Brando er wat onbeholpen bij loopt.
Ik mag de man dolgraag, maar in een Shakespeare film tussen figuren als James Mason en John Gielgud... Nee, niet zo'n jofele keuze.

Al met al waarschijnlijk een prima film als je houdt van dit sort of thing. Ik zal hem nog wel eens herzien in een betere stemming.

P.s. En mijn liefde voor Greer Garson bloeide weer hevig op.

Dat mag je eens uitleggen. Ik vind Greer Garson van de oude Hollywood sterren zo'n beetje de meest onaangename. Ze heeft voor mij de uitstraling van een kartonnen doos.

Kan er niks aan doen. Sinds geniale rol in Mrs. Miniver heb ik een groot zwak voor haar.