Sentenza di Morte (1968)

Prima western met opvallend goede muziek. Geen doorsnee spaghetti.

Complimenten voor de uitstekende Duitse dvd, met mooie extra's waaronder een vermakelijk uitgebreid interview met de regisseur.

Must voor de liefhebber.

Dvd-bespreking

Leuke site, en een nog betere titel

Goed geschreven dvd-bespreking, de schrijver neemt de tijd, daar hou ik van, om op detaillistische wijze het verhaal te schrijven, Met veel plezier geschreven, dat is in ieder geval duidelijk te lezen .

Met veel plezier ook het interview met Bill Lustig gelezen.

Het heeft al bij al mijn interesse voor deze film aangewakkerd.

De website mist alleen nog wel een zoekfunctie, voor nu niet relevant gezien de omvang maar in de toekomst lijkt me het ondoenlijk.

Echter, voor een "korte" samenvatting vind ik niet dat de eerste alinea zich leent voor een synopsis zoals hierboven. Het betreft hier eerder een gedetailleerde beschrijving van een scène waarin praktisch de essentie van het plot in onthult wordt. Ik zou alleen de film moeten zien om een beschrijving te kunnen geven die meer gepast is, ik kan helaas dus niet deze beschrijving aanpassen.

Misschien iemand anders?

Plot aangepast van Amazon.de!

Ik vond die oude regisseur een beetje irritant. Kreeg het idee dat ie niet precies wist waar ie over sprak. Groot nadeel van de dvd is de ondertiteling; die volgt de duitse dub, waardoor je nogal eens ondertiteling in beeld krijgt wanneer er niets gezegd wordt.

De film is best aardig: een paar mooie shots, coole settings, enkele ongewone situaties, leuke bijrollen, en een nogal experimentele soundtrack maken de film de moeite waard.

Toch: de plot is weinig coherent (film lijkt te bestaan uit een aantal losse sketches die aan elkaar geregen zijn) en sommige scene overgangen/plot ontwikkelingen zijn nogal vreemd (het lijkt alsof er bepaalde info ontbreekt). Kom ik uit op 3*

Deze net zitten kijken op Duitse dvd in het Italiaans met Engelse subs.

Film begint sterk in de woestijn, waarin we twee mannen- een flink stuk van elkaar verwijderd- zien lopen, die ogenschijnlijk niet de beste vrienden zijn.

Hierna volgt een soms ietwat rommelig plot, voorzien van een flinke scheut aan flashbacks, dat niet altijd voor de volle 100 % even boeiend blijft. Zo is er een kaart scene, die eindeloos lijkt te duren en nog al de vaart er flink uit haalt.

De acteurs zijn goed, hoofdrolspeler Clark is een soort van kruising tussen een jonge Clint Eastwood en Jeffrey Hunter.

In deze typische "wraak Spaghetti" zijn de bijrollen van de schurken stuk voor stuk juweeltjes van sterke casting: zo zien we Conte (bekend van latere maffia rollen), Salerno (Badidos en tevens de stem van Clint in de Italiaanse versies van de Dollars Trilogy) en Celi (Thunderball, Sandokan),

maar het is Milian, die de show steelt in zoveelste krankzinnige rol, ditmaal als Albino, die helemaal wild wordt van goud en blondines (drie keer raden hoe de held hem in de val laat lopen).

Muziek was wisselvallig: vaak uiterst sfeervol, maar ook een paar keer bijna jazz achtig, wat totaal niet bij de betreffende beelden paste en me wat uit de bewuste scènes haalde.

Over het algemeen een aardige en sfeervolle, maar nergens écht hele goede film.

Een dikke zes, ofwel drie sterren.