Saawariya (2007)

Geproduceerd door Colombia en Sony Pictures:

http://www.sonypictures.com/movies/saawariya/index.html

Vond het een okeeee film... had beter gekund. Muziek en het acteerwerk van Ranbir Kapoor is gewoon briljant!

3,5*

Ranbir Kapoor was geweldig Film was wel oke.

4,5 *

vond het echt saai. viel paar keer zelfs bijna in slaap.

wel goed geacteerd.

Mooie film, prachtige decors en meeslepende soundtrack en mooie kleding...

Het is een sprookje om naar te kijken ( de film is ook naar aanleiding van een kort "sprookje/verhaal", wat overigens wel erg knap is om van een kort verhaal een 2 uur en 15 minuten durende film te maken).

De manier van kleurgebruik is mooi gedaan en het gebruik van de camera hebben ze goed gehanteerd.

Het is een combinatie van tijden....van vroeger en nu en dat maakt het heel erg appart.

Het verhaal is meeslepend, hoewel ik niet heel erg weg ben van het acteerwerk van "sakina".

Wederom de combinatie van Amerikaans en Hindie vind ik erg leuk gedaan.

De film is aan de lange kant, maar dat heeft mij niet verveeld (het blijkt dat veel bollywoodfilms zo lang duren), dat komt omdat het verhaal blijft verfrissen en steeds naar een andere personage overschakeld en even mee gaat in zijn of haar wereld....erg leuk gedaan overigens.

In het begin keek ik niet veel bollywood films omdat ze gewoon niet in mijn straatje kwamen...nu heb ik in een maand tijd 2 films ervan gekeken en moet zeggen dat ik het wel amusant vond (de eerste was dostana..toppertje).

Wat zo leuk is aan bollywoodfilms, dat alles een beetje over the top is....en dat maakt net dat beetje speciaal en appart.

Van mij een 3.5*

Film doet aan Moulin Rouge denken en daar was ik ook niet zo weg van. Ondanks de prachtige beelden (zie zich te veel herhalen) is het verhaal uitermate saai: iedere dynamiek ontbreekt. En de vele lachjes klinken gemaakt en onoprecht.

Ik vond Moulin Rouge wel een fijne musical. Lekker over the top, wat ook past bij Bollywood. Er zit een heel ander sfeertje in de film dan die we van de standaard Amerikaanse films gewend zijn. En daarom vind ik dit soort films iets toevoegen aan de filmwereld.
Ook Saawariya is een sierlijke, kleurrijke film vol ritmische liedjes en dansen in mooie traditionele kleding. Een mooi sprookje zonder happy end die je het 'wilde' westen even doet vergeten.

Deze Bollywood film heeft 1 grote kwaliteit, en dat is het puur cinematografisch genot. De prachtige plaatjes die geregeld voorbij waaien hebben mij een diepe indruk bezorgt, en als je daar dan nog eens schitterende muziek aan toevoegt is het hele gebeuren al helemaal compleet.

Maar dan zijn er nog de dialogen, die verschillende functies hebben. Ze zorgen voor de vooruitgang van het verhaal, proberen romantische momenten te creëren of heel zoetsappig uit de hoek te komen. Die dialogen zijn helaas heel wat minder, al heeft dat veel te danken aan het acteerwerk. De hele cast acteert over the top. Daar is op zich niets mis mee, maar op serieuze momenten en dialogen voelt alles gewoon veel te geforceerd aan. Dan zijn er ook nog de personages, die mij wel wat irriteerden. Vooral het hoofdpersonage, die de echte romanticus speelde. Ai, wat een onnozel ei denk ik dan in mezelf.

Gelukkig is er ook nog het vermaak, wat hier een geldig argument is voor mezelf. Ik heb me werkelijk geamuseerd bij het kijken van deze film, en heb nooit of te nimmer verveeld. Nog een groot positief punt, wat misschien een beetje aansluit bij de plaatjes in z'n algemeen, zijn de prachtige kleurencombinaties. Dat heb je dan wel vaak met India als filmland. Al bij al vond ik de film wel apart.

Aparte film, hele mooie beelden dat zonder meer. Inderdaad een beetje Moulin Rouge-achtig. Helaas vond ik het verhaal te magertjes. Er gebeurt niet veel in het verhaal. Erg jammer, want als het ook nog een mooi verhaal had gehad, dan had deze film echt een toppertje kunnen zijn.

Op zich is het wel genieten van de beelden, maar jammer dat het zo weinig inhoud heeft.

Aardige film over een nieuwe liefde in een fantasie-achtige stad. De film lijkt in veel opzichten op Moulin Rouge, maar dan een Bollywood-versie. Theatraal met prachtige sets, kostuums en mooi kleurgebruik. Maar de liedjes en scenes lijken allemaal iets te veel op elkaar waardoor de film een wat eentonig karakter krijgt. Ook het magere verhaaltje en de minder boeiende personages helpen hier niet bij. Vanwege de look van de film nog net 3.0 sterren.

Het concept is interessant, maar de uitwerking heeft naast een hoge production value helaas weinig te bieden. Zeker als je weet dat White Nights van Dostoyevskiy de inspiratiebron is. Wong Kar-wai had met dit gegeven een film gemaakt die minstens zo mooi was, maar had er denk ik wel heel wat meer emotionele, diepgaande vertwijfeling in kunnen leggen.

Trouwens weer een belangrijke rol voor Zohra Sehgal die ik nu ik relatief veel Bollywood films achter elkaar keek mij telkens opviel als de standaard Bollywood oma. Ten tijde van deze film al 95, in 2014 overleed ze, 102 jaar oud. Dit was haar laatste rol.

Ranbir Kapoor deed me trouwens steeds denken aan George Harrison...

edit: ik zie nu pas dat ik Zohra Segal ook al zou kunnen kennen van Caravaggio van Derek Jarman!