Battle for the Planet of the Apes (1973)

Dit laatste deel dan ook maar gekeken om de cirkel rond te maken. De verrassing is er natuurlijk wel uit en ik kan me niet van de gedachte ontdoen dat ze dingen hebben doen uitkomen en dat het alsnog niet helemaal klopt. Hoe kan Cesar nu een voorvader zijn terwijl zijn ouders pas zoveel generaties later kwamen? Ja ok zijn ouders maken een tijdreis maar dan moeten we er van uit gaan dat dezelfde gebeurtenissen telkens opnieuw gebeuren op dezelfde manier. Met andere woorden uiteindelijk zit je dan in een oneindige loop. En wat is er gebeurd met de planeet na die ontploffing? Uiteindelijk moeten we geloven dat die misvormde mensen uiteindelijk uitgroeien tot die rare aliens. En op een of andere manier ontwikkelen 2 overgebleven mensen een kolonie van mensen die hun gezicht kunnen afnemen, telepathische krachten en via gedachten kunnen communiceren. Zo snugger was het merendeel toch niet dat ze niet eens zelf in staat waren om een nabijgelegen apendorp te vinden. Na verder te hebben gelezen zijn er eigenlijk 2 tijdlijnen ontstaan, want hoe zijn de apen uiteindelijk intelligent geworden de eerste keer toen er nog geen sprake was van de tijdreis van Zira en Cornelius?. Het is niet zo slecht als deel 2 maar het voelde meer als een verplicht nummer dan een geweldige afsluiter.

Leuke afsluiter die lekker wegkijkt.

All knowledge is for good. Only the use to which you put it can be good or evil

Met Battle for the Planet of the Apes komt de Planet of the Apes franchise die in 1968 startte ten einde. We kregen 5 films in evenveel jaar, maar het was overduidelijk nog niet het einde van de reeks aangezien al tijdens productie van dit 5e deel besloten werd om op naar televisie verder te gaan. Er volgde nog een 14 episodes tellende televisiereeks (ook met Roddy McDowall) en dan viel effectief het doek voor de apenplaneet. Althans toch tot de reboot in 2011 en ondertussen staan er nog steeds films rond Caesar en zijn kompanen in de pipeline.

Deze Battle is echter het einde van de reeks die ooit van start ging met Charlton Heston en hoewel ik grote fan ben van de franchise, is dit toch het deel teveel. Sowieso erg vreemd dat regisseur J. Lee Thompson zijn film laat starten met een ellenlange recap van de vorige delen (Conquest kwam een jaar ervoor uit en ok, de mogelijkheid tot films herzien was er nog niet zoals we die de dag vandaag kennen maar ik ga ervan uit dat mensen hun geheugen toch net iets beter was dan dit) en wie verwacht had dat dit in de lijn van Conquest ging verder gaan komt bedrogen uit. Voor een stuk is dat te wijten aan het feit dat Thompson de opdracht had gekregen om dit allemaal wat kindvriendelijker te maken en hoewel je met onder andere de terugkeer van Kolp - Don Murray wou niet terugkeren als Breck - een interessant uitgangspunt kunt krijgen, is het een kabbelend geheel geworden. Redelijk inconsistent ook in lijn met de andere films, dat heb je wel vaker met films waar tijdreizen aan te pas komt, en je zit je eigenlijk ook heel de tijd af te vragen wanneer zich dit überhaupt afspeelt. Mandemus zegt dat hij al 27 jaar in de wapenkamer slaapt maar volgens Mendez zijn we nog maar 12 jaar na de oorlog? Het oogt allemaal onverzorgd.

Gelukkig is er dus nog altijd wel Roddy McDowall om de boel wat op te fleuren. Hij blijft voor mij het gezicht van de franchise, hoewel hij in Beneath niet meespeelde, en doet dit toch erg goed. De manier waarop hij Caesar neerzet.. Het heeft iets enorm imposant en indrukwekkend. Hij wordt opnieuw bijgestaan door Natalie Trundy die de rol van Lisa op haar heeft genomen. Ze heeft meer screentime ten opzichte van de voorganger en dat doet haar blijkbaar veel goeds. Claude Akins is verder een goede slechterik in de vorm van Aldo (zeker de climax tussen hem en Caesar geeft de film nog wat extra glans) en dan krijg je nog de legendarische John Huston in een kleine rol als Lawgiver. Het zou niet de enige bekende regisseur zijn die in de film meespeelt aangezien John Landis (bekend van The Blues Brothers en An American Werewolf in London) gecrediteerd wordt als Jake's Friend. Ik heb hem echter niet herkend en ook IMDB lijkt te twijfelen aangezien in de trivia wordt aangegeven dat het om een andere John Landis zou gaan.

Het is toch een raar gevoel dat het ten einde is. De afgelopen week telkens een Planet of the Apes film herzien en hoewel dit een ietwat flauwe ontknoping is (dat huilende standbeeld...), heb ik me toch danig geamuseerd met de reeks. Nu maar eens op zoek gaan naar dat Tim Burton misbaksel (1.5*) en de James Franco reeks. Van die laatste heb ik nog niets gezien dus hoog tijd om daar eens aan te beginnen!

3*

Herziening ! Helaas geen verhoging...

Uiteindelijk is dit laatste deel gewoon het slapste deel van heel de franchise. De film kijkt nog wel vlot weg en heeft nog voldoende leuke momenten, maar als afsluiter toch te weinig inhoud en avontuur gezien de vorige delen. Het slot vond ik wel tof en heeft een filosofisch tintje. 6/10

Weinig nieuws helaas. Ook de actie is wat slapjes en komt veel te laat. 2*

Nou, de laatste dan nog. Alle vijf films zijn op basisniveau wel oké als avonturenfilm en kijkt wel weg maar bij deze vijfde film heb ik hetzelfde als de vier voorgaande: verouderd maar ook heb ik het gevoel naar amateurtoneel te kijken of een verkleerdfeestje. Dat tezamen met wat stijf acteerwerk. Ik geloofde die wereld niet echt en daarmee wist ook deze film mij nergens echt volledig te boeien. 2,0*.