Frida (2002)

Mooie film over een persoon die me niet zo bekend was.

Salma Hayek is subliem in de rol van Frida, alsook prachtige prestatie van Alfred Molina.

2 Opvallende kleine rollen van Banderas en Edward Norton maken de cast compleet.

Maar zoals gezegd, Salma Hayek speelt haar rol met veel overgave en intelligentie, zoals je haar zelden hebt gezien.

Niet mijn ding. Stoor mij enorm aan overacteren van spelers. En Engels in plaats van Mexicaans gesproken. Wel prachtige beelden. Niet meer dan een 2,5

Mooie film!

Salma Hayek komt heel erg overtuigend over.. echt goed gedaan!

Wat mij betreft hadden ze alleen nog iets meer aandacht aan de kunst mogen geven.

Ik geef deze film een 3,5.

wel een beetje een lange film, soms had ik zoiets van damn nog steeds niet afgelopen? maar wel een hele goede film met een fantastische salma. of eigenlijk speelt iedereen wel heel goed in deze film. ook hele mooie artistieke beelden die in elkaar overlopen.

Ik vind die weerwolf-wenkbrauwen erg sexy bij Hayek staan.

Ze moet in het vervolg haar wenkbrauwen maar niet meer epileren.

klinkt aardig saai dit verhaal...

maar ga denk ik toch een gokje wagen.

Ik ben een van die mensen die soms iets te veel op critici afgaan. Het zal toch niet voor niets zijn dat die mensen voor een krant of tv-programma mochten gaan werken, denk ik dan. Soms leidt dat ertoe dat ik mooie dingen mis omdat een criticus er anders over dacht. Andersom gebeurt trouwens ook wel eens: dat ik iets ga zien omdat een recensent 'm aanraadt, en dat het dan tegenvalt in meer of mindere mate.

Afijn, Frida. Ik had door behoorlijk kritische recensies nooit de wens deze film te zien. Toen ik vanavond een taak aan het uitstellen was, en een twee uur durende film dus bijzonder welkom was, begon Frida op de BBC. En ik moet zeggen dat 'm erg fijn vond om te zien. Er wordt een visie op haar werk gegeven die mij wel aanstaat. Dat haar kunst volledig wortelt in de ervaring, in de imprint die het leven maakt, en dat is me nogal een leven. Daarnaast breekt de film een lans voor andere manier van leven en liefhebben op een niet achterbakse manier. Dat mag ik ook. Ik mag deze film! De muziek was ook fijn, maar dat mag als bekend verondersteld worden.

Ik vond de intermezzo's ook fijn, met de soms Monty Python-achtige animaties. Biografische films kunnen vaak ongelooflijk statisch en pretentieus zijn (ik noem een Gandhi, ik noem een vla). Frida was speels en levendig.

IJzersterk en fascinerend portret over het ontroerende leven van een Mexicaanse schilderes met accenten op haar vechtlust en lijden. Voor mij een terechte Oscar-winnaar.

Kan me hier voledig bij aansluiten. Ik vind alleen haar tegenspeler nogal een clown en daarom nogal ongeloofwaardig als vrouwenverslinder. De film had voor mij misschien toch ietwat serieuzer van opzet mogen zijn. Het deed me nu soms als een soort van komische musical overkomen.

Ook ik sluit me hierbij aan.

Heel ontroerend en heb ook zeker een aantal traantjes gelaten!

Van begin tot eind een ijzersterk verhaal

Een aanrader voor filmliefhebbers die van een goed dramatisch verhaal houden.

Groetjes

Dat is wel mijn grootste probleem met deze film. Die Frida heeft nogal wat pijnlijke schilderijen gemaakt en als ze dan ook nog eens beweert dat ze hiermee haar eigen pijnen direct op het doek overbrengt dan wil ik toch wel het gevoel krijgen dat ze echt pijn lijdt. Dat gevoel kwam zelden over. De film was zelfs redelijk luchtig. De momenten waarop kunst en leven samenkwamen waren het beste, maar de film is meer geïnteresseerd in de relatie tussen Frida en Diego. Vreemde keuze. Toegegeven, de relatie is verder wel prima verfilmd, maar groots is het niet. Hayek was wel een verrassing, maar ze speelt Molina niet van het doek. Best een onderschat acteur eigenlijk. Doet het altijd goed bij mij en is ook redelijk veelzijdig.

3*

Prima film, interessant omdat het gaat over het leven van Frida Kahlo. Geen topper maar zeker het kijken waard.

Toen ik aan het begin de naam Julie Taymor op het beeld zag verschijnen, daalden mijn verwachtingen voor deze film drastisch. Niet alleen staat mij nog altijd het aan waardeloos-grenzende Across The Universe in het geheugen gegrift, ook ontsproot bij mij de (shame on me) seksistische gedachte dat een door een vrouw geregisseerde film over een andere vrouw weinig memorabels voort zou brengen.

Frida was vanaf de eerste minuut een boeiend personage. Haar ene wenkbrauw maakt het op de één of andere manier waar om haar het ene moment spuuglelijk, jongensachtig, en een volgend moment bloedmooi te maken. Hayek acteert het er allemaal uit. De combinatie van kunst en emoties pakt ontzettend sterk uit, mede door de schitterende cinematografie van de film die het verhaal dit keer (in tegenstelling tot in Across The Universe) daadwerkelijk lijkt bij te staan. Molina is het wandelende voorbeeld van alles waar kunst voor staat: verlangens die sterker zijn dan de mens zelf, beloftes die niet waargemaakt kunnen worden, een sterke voorkeur voor alles wat mooi is aan het leven en liefde. Vooral liefde. Enigzins opmerkelijk is toch wel dat de film zo sterk focust op de relatie tussen Frida en Diego en relatief weinig ruimte reserveert voor de situatie van de wereld en de kunst zelf. Maar ook dat pakt goed uit: het liefdesverhaal voorziet het plot van emotionele begeleiding en de scène's waarop gigantische kunstwerken vernietigd worden of waarop uitstapjes van gezochte revolutionairen ondernomen worden zijn zo sterk door dit doorwrochte liefdesverhaal.

Het hele idee van de Revolutie heeft me altijd wel geboeid, en ook hier is het interessant om te zien hoe mensen voor hun moralen staan en hoe ze dit soms dusdanig op de spits drijven dat het eigenlijk te ver gaat. Maar één ding staat buiten kijf: je houdt er wel een hele diepgaande relatie met je naasten aan over.

Wat mij ook intrigeerde aan Frida was dat ze zich zo sterk profileerde als sterke, onafhankelijke vrouw. Haar uiterlijk, haar schilderijen, haar lef en haar meningen, maar vooral de ongelofelijke pijnen die ze moest doorstaan. Voor een groot deel te danken aan Hayek, maar ook Taymor weet duidelijk waar ze mee bezig is. Ik had haar te laag ingeschat. Het script is ook het vermelden waard: de zompige climaxen die levensdrama's vaak worden toebedeeld wordt hier stijlvol omzeild. Het vindt een mooie balans tussen drama en luchtigheid, kunst en realiteit. Een hele stoet leuke personages ook. Antonio Banderas, Edward Norton, Geoffrey Rush, en dat meisje uit Rain Man dragen allemaal hun steentje bij aan deze uiting van de Mexicaanse levensstijl, vol verkapte gevoelens, waarop slechts valt aan te merken dat iedereen helaas toch echt de hele tijd engels praat.

Hoe dan ook, zeer sterk.

4*

YouTube - Elliot Goldenthal - The Floating Bed

YouTube - Firda OST - Self-Portrait With Hair Down

Zeer goede film met fijne personages. Vond Salma Hayek altijd al een goede actrice.

Molina viel mij nu pas goed op want hij vertolkt vaker rollen maar viel niet op. Nu dus wel.

Geweldige film maar of ik de schilderijen nu zo geweldig vind...nou nee.

De overgangen van schilderij naar personages was wel geweldig gedaan. 3,5.

Hoogepunt in de film vind ik de tango van Ashley Judd met Salma Hayek. Zeldzaam erotisch.

Salma hayek vond ik eigenlijk altijd irritant oppervlakkig, maar na het zien van deze film (ik ben een grote kahlo fan) en gelezen te hebben hoeveel Hayek zelf in deze film heeft gestopt is mijn beeld van haar in ieder geval helemaal veranderd.

hele fijne film, een beetje affiniteit met frida kahlo, de tijdsera of mexicaanse cultuur is misschien wel vereist, maar nontherless een visueel prachtige film.

3 keer gezien...blijft een mooie film waarin de passie eruit straalt, waarin alle emoties op scherp zijn...Heerlijk!

Wat een pareltje....

Zoals de poster eruit ziet vond ik de film ook overkomen namelijk flets.
Ik bleef te veel op een afstand staan en dit bleef de hele film zo. Ik had graag met de karakters mee willen leven of echt het verhaal ingezogen willen worden. Ik zag nu wel voor het eerst dat Hayek, buiten de redelijk oppervlakkige rollen die ik van haar gewend was, uitstekend kan acteren. De pijn die ze overbracht op haar schilderijen kwamen bij mij helaas wat minder over zoals ik hieronder ook al eens las. Ik denk niet dat Hayek daar veel aan kan doen. Ik kreeg ook nergens medelijden met Frida, maar dat kwam ook omdat het een vrij lastig/sterk karaktertje was die niet zielig gevonden wilde worden. De expeditie op het laatst op haar bed vond ik wel gaaf gefilmd. Alfred Molina krijgt ook weer zeker een compliment, paste uitstekend in deze film. Ik geef 2,5 sterren, omdat ik nergens echt emotioneel werd en dat lijkt me toch wel een vereiste bij een Drama.

Ik vind dit de beste film van salma hayek, ze laat zich echt van de beste kant zien qua acteerprestaties. Alfred Molina speelt ook keigoed. Voor de rest vind ik het wel een erg goede film omdat je weet dat het gewoon niet goed gaat komen met frida en dat het alleen maar slechter met haar gaat, maar toch blijft de film je boeien tot het einde! Ik werd bij deze film wel emotioneel op heel veel momenten, en dat is te danken aan de acteerprestaties van Hayek.

Prachtige film over een buitengewone eigenzinnige, talentvolle, vrijgevochten en levendige vrouw.

Heel mooi hoe haar surrealistische kunst door de gehele film heen verweven is.

Ook wordt haar kunst voor mij begrijpelijker doordat het in de film tegen de achtergrond van haar leven is geplaatst.

Salma Hayek speelt overtuigend en met verve, wat eveneens van Molina gezegd kan worden.

Een terechte oscarwinnaar en van mij 5*

Mooie film over het leven van een bijzondere vrouw. En af en toe ook erg mooie beelden.

Mooie film, lelijke schilderijen.

Haha, ben ook niet zo'n Kahlo fan idd.

Antonio Banderas & Edward Norton hebben allebei een heel klein rolletje!

Zeer mooie weergave van de Relatie man/vrouw. met prachtige teksten zoals:

- Trouwens, seks is als plassen. Men neemt 't veel te serieus.

- In Rusland naaide iedereen als Konijnen. Maar dit is Rusland niet.

- en pakkende teksten als: en daarom hou ik van hem. Ik kan niet van hem houden voor wat hij niet is.

- nog zo eentje: Ik bedoel iemand die z'n eigen pleziertjes opgeeft om zijn geliefde niet te kwetsen. !

- nog eentje als laatste: zij tegen hem: je bent m'n kameraad geweest, mijn medekunstenaar, mijn beste vriend. Maar nooit mijn echtgenoot.!

Kortom een heerlijke MensEchte film en die geef ik graag een 4,5

Ben deze film met redelijk lage verwachtingen gaan kijken, maar het viel honderd procent mee. Allereerst een boeiend portret van een schilderes, die ik overigens alleen van naam kende. Hayek doet het wat mij betreft prima, want ze weet me behoorlijk te overtuigen als fysiek zwakke, maar geestelijk o zo sterke vrouw. De hoofdpersonen zijn nogal communistisch, een ideologie waar ik niet echt veel mee heb (al kan ik me voorstellen dat als je uit de arbeidersklasse in een arm land komt, het zo zijn aantrekkingskracht heeft), maar dit wordt gelukkig de kijker niet door de strot gedouwd. Sterker nog, Stalin wordt behoorlijk afgekraakt. Wel een beetje dubieus is dan om in huize Kahlo een portretje van Mao aan te treffen, maar aan hem wordt gelukkig helemaal geen woorden vuilgemaakt.

Maar vooral op audiovisueel gebied heeft deze film erg veel te bieden. De busscène is prachtig met alle visuele slowmotion details, de vervolgscène in het ziekenhuis was heerlijk surrealistisch. Verder veel mooie overgangen van schilderij naar werkelijkheid, en ook de collagescène bij aankomst in New York was erg interessant. Camerawerk en belichting is ook over het algemeen goed gedaan, aardige camerabewegingen zodat het niet te statisch is, en de montage liep soms erg fijn op met de muziek. Enig minpuntje was dat niet alles even interessant gefilmd was, maar ik heb genoeg films gezien die het met veel minder doen. De muziek was erg fijn, ik houd wel van films met volksmuziek elementen erin, en de soundtrack hier geeft de film een heerlijke Mexicaanse sfeer mee.

Ik houd het voorlopig op 4*, maar er zit denk ik nog wel een halfje extra in bij herziening.

Magisch surrealistische schilderijen zijn vaak niet de mooiste, maar die van Frida Kahlo vind ik eigenlijk nog wel meevallen.

De verwachtingen die ik van deze film had waren redelijk hoog gespannen daar ik een keer een documentaire over Frida Kahlo heb gezien, en die verwachtingen werden door de film helemaal waargemaakt.

Op audiovisueel gebied heeft deze film inderdaad veel te bieden, maar ik heb de film op een DVD-schijf staan, en ik ben dan ook benieuwd of de film ook op een Blu-ray schijf verkrijgbaar is.