Samsara (2001)

Lijkt me echt aardig....

Ja, in Cinemarienburg in Nijmegen. Erg mooie film over een Monnik die na jaren in afzondering heeft geleefd de drang naar de buitenwereld (Samsara) krijgt. Mooie beelden ook.

Prachtig in beeld gebracht epos. Jammer alleen dat het verhaal niet zo coherent is als het had moeten zijn, en het heeft te weinig om het lijf om 2,5 uur lang te kunnen boeien. 3*

De versie die ik zag duurde 133 minuten (niet 145 zoals hierboven staat vermeld) en was daarmee ongeveer 50 minuten te lang. Op zich mooie film, maar het ontzettend magere verhaal en doorzichtige plot was wel een lange zit en dan gaan die mooie beelden je ook niet echt verder helpen. Het was allemaal niet zo boeiend als bijv een Story of the weeping camel (ook mooie beelden, maar simpel verhaaltje). 2,5*

De film die erg langzaam op gang komt maar dan toch nog kijkbaar wordt. Ik als Boeddhistische leerling kwam veel tegen wat ik herkende en dat maakt de film volgbaar. De heerlijke filosofie van de vier edele waarheden raakte behoorlijk en het afstand nemen van verlangen is gewoon iets essentieels in een mensenleven.

"Satisfying one thousand desires or conquering just one", een wijsheid die persoonlijk veel waarde heeft voor mij. Beter had ik het niet gezegd kunnen hebben, aangezien ik deze kennis al bezit (nooit anders over gedacht ook ) misschien iets om over na te denken voor de openstaande mensen die graag one night stands scoren.

3*

Wat een prachtige ongerepte natuur. De bomen, meren, luchten, wolken, struiken, zand, stof alles is even mooi. Bijna te mooi, dat het niet echt kan zijn maar met de computer gemaakt bijvoorbeeld. Rust en stilte 3*

Een adembenemend mooie film, die veel elementaire puurheid en schoonheid tentoonstelt, in zowel de plaatjes (natuur), de personages, hun activiteiten, als in de filosofie en boodschap van de film. Deze versterken elkaar allemaal goed. Dat het plot voorspelbaar is, geeft voor mij niet. Het is alleen maar prettig dat je je zodoende meer op de filosofie kan concentreren, in plaats van bezig te moeten zijn met allerlei plotwendingen.
Een van m'n favoriete scenes is die ene in de grot van de monnik die Tashi de schaduwzijde van seksuele relaties laat inzien, wat een kostelijk acteren van die oude monnik. Maar ook Tashi's bloedmooie vrouw, wijze zoontje, schoonvader, meester, 'studiekameraad', mannelijke concurrent en de verleidster vertolken prachtige rollen. Hoe eenvoudig deze soms ook zijn, ze hebben wel degelijk een toegevoegde waarde en geven je (vanuit perspectief van de hoofdpersoon en vanuit jezelf) op de achtergrond genoeg stof tot dieper nadenken en realiseren. Voor mij waren die 130 minuten geen seconde te lang, ook de tweede kijkbeurt niet. 4,5*

een film van hoge kwaliteit,mooie beelden en intresant verhaal.

een aanrader voor hen die van de schoonheid der natuur kunnen genieten

Dat kun je wel zeggen ja. Zoëven gezien op Canvas. De beelden van de landschappen en de rituelen in het Boedhistische klooster waren een lust voor het oog. Ook het verhaal was erg goed.
Gezien de duur van de film en omdat de film nogal traag was slaagde ik er niet altijd in de aandacht vast te houden. Ik zou de film misschien nog een keer moeten zien.

Mooie film over het boedisme. Inderdaad in het begin van de film wordt er bijna niet gesproken maar dat hoort erbij. De romantische scènes in het laatste uur van de film waren indrukwekkend. Zeer interessante film die men gerust een paar keer kan bekijken. De muziek past bij de film.

Deze film vandaag opnieuw bekeken en nu slaagde ik er wel in om de aandacht vast te houden. Ik vond hem nu ook beduidend beter dan toen ik hem voor de eerste keer zag. Enigste minpuntje is dat de film te lang duurde. Van het eerste uur had best wel iets afgekund. De rituelen vond ik allemaal een beetje te langdradig worden. Het laatste uur maakte alles gelukkig weer helemaal goed. De romantische en erotische scènes waren een lust voor het oog en natuurlijk ook niet te vergeten de bijzonder mooie fotografie van het landschap in het Himalaya gebergte. Ik heb net in Google Earth opgezocht waar deze film opgenomen werd. In Ladakh dat ligt in het Indiase gedeelte van Kashmir. Het gebied behoorde vroeger bij Tibet, wat ook duidelijk te zien was.
De score, de muziek van Cyril Morin vond ik buitengewoon mooi en paste uitstekend in deze film.

Het volgende boedhistische gezegde wat door de oude monnik Apo werd uitgesproken geeft stof tot nadenken;

"Alles wat je tegenkomt is een mogelijkheid om de weg te volgen".

Een uitspraak die staat als een huis. Helaas staan veel mensen niet open voor de mogelijkheden die ze op hun weg tegenkomen en blijven ze in cirkeltjes ronddraaien. De arend in het begin van de film heeft daar duidelijk geen last van. Die wist op het juiste moment de steen ingeklemd tussen zijn klauwen los te laten en zo een voltreffer te plaatsen op de kop van het arme schaap.

4,5* na herziening

Wat een fantastische film, van begin tot eind boeiend. Een film met fantastische muziek van cyril morrin, je moet deze film gewoon zien. Dat de film lang duurt is geen probleem, wat mij betreft had die nog wel een uur langer mogen duren, op het moment dat je gaat zitten bij deze film houdt de film je vast, je wordt meegezogen in het verhaal je vraagt je van allerlei dingen af, je bent het niet eens met bepaalde dingen die er gebeuren. De keuzes van de hoofdpersoon betwist je en uiteindelijk komt de aftiteling in beeld en kom je erachter dat de film alweer is afgelopen...helaas, maar wat een prachtige ervaring was het.

Helemaal mee eens!

Heel mooie film. Schitterende beelden van de Himalaya. Prachtige weergave van de Tibetaanse boeddhistische cultuur. Het verhaal loopt traag net zoals het leven daar hoog in de bergen, maar dat is allerminst bezwaarlijk. Op die manier heb je de tijd, dat wat getoond wordt, contemplatief te ondergaan. De fantastische Tibetaanse muziek draagt daar helemaal aan bij. Ook de filosofische (boeddhistische) wijsheden geven een aanzet tot introspectie en bespiegeling. Het begin van de film ( de scene met de adelaar) vond ik onwaarschijnlijk en had voor mij niet gehoeven. Het open einde was echter hartverscheurend. De wijsheid van de vrouw en haar confrontatie naar haar man en de innerlijke strijd die de monnik / boer voert en zijn grote verdriet daarover.

...Alles wat je tegenkomt is een mogelijkheid om de weg te volgen...