A Fost Sau n-a Fost? (2006)

Nee, het was NIET twijfelachtig, want de film kwam dus NIET op TV op 16 oktober! In plaats daarvan kwam de Japanse film "Dare Mo Shiranai", zoals je kunt zien bij de Statistieken van die film!

Kijk, en dáárom zei Guines ook; "Vanavond komt hij alsnog op TV"!

Danku om duidelijkheid te scheppen narva.

Je bent geslaagd , ik begrijp het volledig nu.

Begrijp je het nu? Mooi zo, missie geslaagd!

Gisteravond dus alsnog deze film gekeken, en heb ook de hele tijd met een glimlach rondgelopen.

Trouwens, de Roemeense en de Engelse titel slaan op een verschillend gegeven:

De Engelse titel "12:08 East of Bucharest" slaat op het tijdstip van 12.08 uur op 22 december 1989, het tijdstip waarop Ceauşescu met zijn vrouw vluchtte met een helikopter! "East of Bucharest" slaat op het stadje waar dit verhaal zich afspeelt; ergens ten Oosten van Boekarest!

De Roemeense titel "A Fost Sau n-a Fost?" betekent inderdaad "Was erbij of was er niet bij?", en dat slaat inderdaad op de vraag of de alcoholistische leraar op het centrale plein aan het demonstreren was vóór 12.08 uur. Want dan zou hij hebben bijgedragen aan de Revolutie!

Echter, het wordt volgens mij nooit echt duidelijk of de leraar nou wél heeft bijgedragen aan de revolutie, of niet.

Zeker niet op het einde van de film; dan blijkt de oude opa toch gelijk te hebben met zijn theorie over de straatlantaarns. Hij zegt nl. dat de straatlantaarns in fases aan gaan, en dat de revolutie op de zelfde manier door het land ging, namelijk in fases!

Dus de oude opa had tóch gelijk, en dat zou betekenen dat de leraar wellicht wél heeft bijgedragen aan de revolutie, alleen dan op zijn eigen manier.

Vast staat dat hij niet aanwezig was op het plein om 12.08 uur.

Maar zoals het oude opaatje al zegt; Iedereen draagt zijn eigen steentje bij aan de revolutie, naar eigen kunnen en op zijn eigen manier!

Mooi gevonden.....

Goed opgemerkt narva m.b.t die lantaarns op het einde. Ik vond het goed gedaan.

Je zou het eerst niet zeggen, omdat alle bellers de leraar als leugenaar bestempelden.

Ik had meer verwacht van deze film. Tijdens de interviews zakte de film nog verder weg.

In het begin, die trouwens te lang aansleept, zien we het wel en wee van een aan alcohol verslaafde leraar die geldproblemen heeft. Als het TV-programma begint wordt deze film wat beter. Vooral ook omdat er drie personen aanwezig zijn en het maar rond twee personen draait. De opa zit zich daar serieus te vervelen. Het interview is zeer amateuristisch bv wegzakken van de camera en tussenkomsten van het personeel die in de studio aanwezig is. Het laatste van de film maakt het grappig maar kon voor mij de film niet redden. Ik had toch iets meer verwacht van een winnaar van Cannes.

Interessante stof met een magere uitwerking.

De film is simpel van opzet, op zich is dat helemaal geen minpunt. Vond het vooral jammer dat de speelduur voor zo'n 2/3 deel gevuld wordt door 'het interview'. Leuk als onderdeel van, maar op deze manier werd het nogal saai en onevenwichtig.

Een uitgebreidere of andere introductie van de personages had ik stukken meer gewaardeerd en had het wat minder afstandelijk gemaakt. Ik voelde me nauwelijks betrokken, terwijl de Roemeense Revolutie me oprecht interesseert.

Minder dan gehoopt en ook wel verwacht. Bij vlagen grappig en scherp. 6/10*

Een leuke film over de Roemeense revolutie, die vooral het laatste uur erg leuk en interessant is. De eerste vijfentwintig minuten zijn nogal afstandelijk en niet altijd even goed. Het verschil ontstaat op het moment, wanneer het televisie interview begint. Dit interview duurt ongeveer een uur, is interessant, maar vooral ook erg komisch.

Ik heb ook zelden een interview gezien, dat zo amateuristisch is opgezet als hier, maar daardoor wordt het wel erg leuk. Vooral de oude man met zijn hoed, die hij niet op mag houden, heeft een aantal sterke opmerkingen.

A Fost Sau n-a Fost? is ook een typisch voorbeeld van een film waar je je goed in kunt vergissen. Ik had na twintig minuten het idee, dat dit helemaal niets ging worden, maar het werd toch onverwacht nog interessant en erg komisch. Wel jammer van dat begin, anders had er nog wel meer ingezeten.

3,5*

Na een tergend trage opbouw gaat het naar een magistrale pay off die bij mij zeker op de lachspieren heeft gewerkt. Terugkijkend heeft het ook wel iets dat de boodschap het is belangrijker dat de revolutie er is gekomen dan wie hem heeft veroorzaakt op deze manier weerspiegeld wordt in de verhaallijn. Eerst een tergend trage opbouw, dan de explosieve confrontatie in het interview en dan weer terug naar de rust van daarvoor.

Geweldige film! Vanavond voor de tweede keer gezien. 6 jaar geleden voor het eerst. De humor blijft erg leuk en relaxte sfeer vind ik ook erg prettig. De regie is ook goed. Als je deze Roemeense film leuk vond, dan is de Roemeense film: the human resource manager (2011) ook misschien wel wat voor je. Ik had een beetje hetzelfde gevoel daarbij als bij deze film. Vrij relaxed en typische personages.

Je moet ongetwijfeld een liefhebber van Roemeense films zijn, en kennis hebben over de revolutie om deze te waarderen.

Ik heb me een klein anderhalf uur prima vermaakt. Het hoogtepunt in de film is uiteraard het TV-interview, waarbij men antwoord probeert te krijgen op de vraag: "Was er wel of geen revolutie? " Aan de hand van humoristische dialogen tussen de presentator, gasten en bellers wordt deze vraag beantwoord. Gelukkig is deze film hier in Nederland op DVD verkrijgbaar onder de alternatieve titel: "12:08 East of Bucharest."

3,5 *

Interviews van zogenaamde getuigen van de Roemeense revolutie in een backwater ergens ten Oosten van Boekarest verwordt tot een soort Wo ist der Bahnhof discussie. Redelijk geslaagd, van de presentator met zijn opgezochte Griekse wijsheden tot de heldhaftige professor, beste moment was nog wel de ongeduldige hand van een verder onzichtbare medewerker die een met zorg gevouwen papieren hoedje wegslaat- dat ik dit als een spoiler aanmerk zegt trouwens wel iets over de actie in deze film.

Droog en niet te dik aangezette ironie, jammer dat de film enigszins stuurloos en traag opent.

Hou wel van die Roemeense films die als drama-komedie eigenlijk aan stevige zelfkritiek doen waarbij instellingen fijntjes onderhuids worden bespot, wat dan ook gebeurt met de mens, met zijn kleinzierige mentaliteit, zijn onkunde en onstandvastigheid, maar ook soms met zijn spitsvondige plantrekkerij. Dat hierbij de achtergesteldheid van de Roemeense staat een dankbaar onderwerp is, blijkt des te meer uit deze debuutfilm van Corneliu Porumboiu die een ernstig gebeuren in herinnering brengt maar dan op een heel luchtige manier.

Hoogtepunt is natuurlijk de TV-reportage waar het panel, cameraman inbegrepen, een toonbeeld is van tekortkomingen en desinteresse.

De telefonisch interventies zijn raak, zetten presentator en een gast vaak voor schut, terwijl de andere gast er maar op los knutselt en filosofeert.

Absoluut niet banaal maar garant voor een genietende glimlach over de gans zit.