The History Boys (2006)

Ik noem het meer drama dan humor. Die dramatische toon zit er eigenlijk gedurende hele film wel in, grappen blijven toch wat beperkt. Sterk geacteerd, wat een talentjes zeg. Camerawerk was prima, lekker rustig. Verzorgde film, ietsjes anders dan de gemiddelde Engelse vind ik toch wel. Verhaal is opzich oké, dialogen zijn goed maar het totaal komt toch iets te stijf over ( behalve die dikke schoolhoofd natuurlijk ).

Niet verkeerd.

Gruwelijk ondergewaardeerd hier! Geweldige rol van Richard Griffiths!!

"The Hysterie Boys" ware een beter titel. Volgens mij is deze prent een heel mager beestje. Heel even dacht ik dat dit een komedie was, na de film te hebben uitgekeken denk ik nog steeds hetzelfde. Een film die je moet lezen terwijl je hem ziet. Overloos lullen bezorgde me

migraine. Onbenullige gezelligheid, meer was dat niet. Tot besluit: een vette afrader. Next

Hoewel de leerlingen nou niet bepaald overkwamen als goede historici in de dop of briljante studenten, was de film toch erg onderhoudend. Fascinerend op een bepaalde manier. De sfeer erin was heel prettig, evenals de dialogen. Ze deden me denken aan de betere docenten van wie ik zelf les heb gehad. Het is een film over opgroeien. Volwassen worden. En dat met een gezonde passie voor het vak, al is geschiedenis hier nog redelijk inwisselbaar. Het zal veel mensen niet boeien. Het zal in veel gevallen iets over de kijker zeggen, niet de film.

Nacht van 18 op 19 september 2013 op BBC 1 (00.45 - 02.40)

Om Blue Monday van New Order te kunnen gebruiken en ook A Forrest van The Cure lang te laten komen

De film is een adaptie van het toneelstuk van Alan Bennet dat met veel succes werd opgevoerd in Engeland, daarna een tournee over de wereld maakte om te eindigen op Broadway in New York. In de film spelen dezelfde acteurs als in het toneelstuk. De regisseur van de film Nicholas Hytner deed ook de regie van het toneelstuk. Dat is goed te merken. De film is zeer herkenbaar als adaptie van een toneelstuk. De filmische mogelijkheden die voorhanden zijn worden amper benut. Veel in de film wordt op vertellende wijze aan de kijker meegedeeld. De gekozen stijl komt soms ietwat verkrampt en gekunsteld over.

Desondanks is The History Boys een prima film. De dialogen zijn bijzonder gevat en zeer genietbaar. Humanistische overpeinzingen over het menselijke zijn en menselijke vorming zijn interessant en vermakelijk. Nagespeelde scènes uit oude Hollywoodklassiekers zijn bijzonder amusant. Al deze activiteiten vinden plaats in het klaslokaal van de leraar literatuurgeschiedenis gespeeld door een fantastische Richard Griffith, die in zijn klaslokaal een groep jongens uit de arbeidersklasse klaarstoomt voor het toelatingsexamen voor de universiteiten van Oxford en Cambridge.

Leraar Griffith doet dat op onorthodoxe wijze met zang, dans en toneel. Ook zijn boodschap is onorthodox. Volgens hem is de waarheid niet per se belangrijk maar is het veel belangrijker om een interessante interpretatie van de feiten ten gehore te brengen. Tegenover Griffith staat het personage Irwin, gespeeld door Stephen Campbell Moore. Een jonge leraar geschiedenis die zich volgens Griffith veel te veel bij de feiten houdt en de diepte van de interpretatie verwaarloost. Bij de lessen van Griffith moeten de jongens bedachtzaam en creatief zijn. Bij de lessen van Irwin hoeven ze alleen maar hun kennis te spuien.

Middels deze tegengestelde manieren van onderricht heeft de film een aandeel in de discussie over het doel van onderwijs, dat in de huidige vorm misschien teveel luistert naar de eisen van het bedrijfsleven en zijn curriculum aanpast aan de economische vraag waardoor andere aspecten van onderwijs (het interpreteren van opgedane kennis of waardering voor de kunst bijvoorbeeld) minder aandacht krijgen. De film stipt aan en laat Griffith en Irwin het woord doen, waarbij geen van beide personages als maniakaal of vervelend is gekenschetst. Beiden zijn sympathiek. Beiden hebben zo hun schemerige eigenschappen. Beiden hebben het respect van de jongens.

De studenten in The History Boys staan met hun snelle scherpzinnige dialogen en replieken niet model voor het reservoir aan leerlingen die je zo veelvuldig in met name Amerikaanse highschoolfilms aantreft. Ik vond het wel prettig om eens met een ander type tiener te maken te hebben. Gelaagder, interessanter. Het zelfde geldt voor de leraren met een niet-gladde menselijke uitstraling. Fijne film.