Iklimler (2006)

Nou, hier is die dan. Ceylans nieuwste film, flink gesubsidieerd door Eurimages en geselecteerd voor Cannes. Een voor mij niet bepaald interessant onderwerp (erg vage plotomschrijving, ik weet het) en ook de trailer weet me nog niet bepaald te overtuigen. Voorlopig komt het me erg pretentieus over allemaal, maar er naar uitkijken doe ik natuurlijk wel. Ceylan heeft immers al flink wat krediet opgebouwd.

Iklimler is een even eenvoudige als diepgravende karakterstudie. De digitale fotografie is schitterend en de film zit vol subtiele grapjes. Wie Uzak en Clouds of May waardeerde, komt opnieuw ruimschoots aan zijn trekken, maar de film zal weinig nieuwe Ceylan-fans opleveren. Helaas.

Verder: Diepgravende karakterstudies in Cannes

Ha, goed dat je het zegt

Antwoord van Contact Film:
Helaas hebben wij nog geen exacte datum vastgesteld voor de release van IKLIMLER.
Wij hopen de film in maart of april uit te brengen maar dit alles is onder voorbehoud.

In Turkije en volgens mij ook de VS draait de film al een tijdje.

Overigens won het in Cannes de Fipresci-prijs.

Visueel gezien is deze film duidelijk Uzak-upgraded. Ceylan weet werkelijk alles uit de HDcam te halen en in combinatie met zijn indrukwekkende fotografietalent, resulteert dit dikwijls in een ongekende lust voor het oog. Mede dankzij het uitstekende cameragebruik, weten vooral de scènes op het zwoele strand en in het prachtige sneeuwlandschap van Ağrı (Agri, voor mensen zonder de juiste codering) letterlijk en figuurlijk tot je door te dringen.

Maar helaas lukt het Ceylan deze pracht niet de totale film vol te houden. Waar ik bij Uzak nog te spreken was over het aangename verhaal, moet ik hier opmerken dat Ceylans minimalisme me deze keer niet geheel weet te bekoren, wat waarschijnlijk vooral te wijten is aan mijn desinteresse voor andermans relatieproblemen waar het in deze film uiteindelijk toch allemaal om draait.

3,5*

Alternatieve poster (mooier, toch?)

Foto's

Trailer



P.S. Wachten op een bioscooprelease wilde ik niet meer, dus schafte ik een aantal maanden geleden de dvd aan in Istanbul. Potentieel kandidaat voor de Pakketservice.

De volle mep (*****) in de VPRO-gids van deze week.

Ik heb deze film niet afgekeken. Ik vind het nogal een oninterresant onderwerp. Helaas een mindere film van Ceylan.

2/5

Gisteren bekeken. Zal later proberen ook iets constructiefs te posten. Vond het de beste film met een bioscooprelease die ik tot nu toe in dit jaar zag.

Vooral Ebru Ceylan (de vrouw van de regisseur in zowel film als werkelijkheid) is fantastisch. Evenals de fotografie en de behandeling van het onderwerp, dit is echt een gestrande relatie en een man zonder doel. Jammer dat de hoofdpersoon (de regisseur zelf) zo'n ontzettende onsympathieke zak is. En het zou fijn zijn als er weer eens film zou zijn zonder verkrachtingsscene Maar desondanks voorlopig vier met mogelijk meer. En wat is sneeuw toch mooi!

2.5* is wel veel voor een film, waarbij je je stierlijk verveeld. Maar dat je het een liefdesscene noemt.... De vrouw verzet zich toch duidelijk (in elk geval om zich te verzetten tegen het patroon van hun liefdesverhouding), hoewel ze uiteindelijk toegeeft. Maar onvrijwillige seks noem ik toch maar liever verkrachtig dan een liefdesscene

Dat verbaasd mij hoogstens. Ik vind Ebru echt een wanprestatie leveren als actrice. Iedere keer als ze huilt moet ze haar best doen de tranen uit haar ogen te persen, hopeloos.

Tsja, dan hebben we daar een ander gevoel aan over gehouden (ik neem aan dat je bedoelt dat het je hogelijk verbaast ipv hoogstens... ).
Over hoe ze huilt kan ik me niks herinneren. Ik vond vooral het personage, haar twijfel en haar afwegingen mooi en ik vond dat ze aan die twijfel (met name in haar motoriek en haar blik) een mooie invulling gaf.

Cinematografisch prachtig, maar als drama slaat het de plank toch mis, ondanks een veelbelovende start. Ceylan gaat aan de haal met het in dit genre geliefde thema 'gebrek aan communicatie' en de gevolgen daarvan. Als communicatie veelal uitblijft, heb je intense karakters nodig, zoals bijvoorbeeld Bergman die zo mooi kan neerzetten. Ceylan slaagt daar niet in. Ik had tijdens de hele film geen idee wat Bahar voelde of dacht en hoe haar persoonlijkheid in elkaar stak. Isa vond ik een onverschillige zak voor wie ik geen grijntje sympathie kon opbrengen, daarom bleef ik compleet onverschillig over wat er met ze gebeurde. Jammer, zo'n mooi geschoten film verdient meer.

Intens was misschien niet helemaal het goede woord. Ik bedoel te zeggen dat je de beweegredenen van de karakters moet kunnen begrijpen, ondanks dat ze daar niet over communiceren. Dat moet dan uit andere dingen duidelijk worden. In deze film gebeurde dat mijn inziens niet, de karakters (en vooral Bahar) bleven vlak.

Er was toch wel redelijk wat op te maken uit hun handelingen en gelaatsuitdrukkingen?

Voor mij blijkbaar niet. Misschien ook door het mindere spel van Ebru Ceylan, waarover hier de meningen duidelijk verschillen. Vooral de scene in het busje vond ik erg geforceerd overkomen.

Dinsdag 27 januari in het Tropentheater:
http://www.tropentheater.nl/smartsite.shtml?ch=FAB&id=5...

Heb genoten van de film!!
Goeie acteurs,prima tempo,mooie muziek en shots.
Kan hier weinig kritische noten vinden.
Kijken dus!!