Grbavica (2006)

Moeilijk hier een cijfer aan te plakken, een teleurstelling was het wel.

Hoopte heel erg op een film die me zou ontroeren en waar ik me (enigzins) mee kon identificeren. M'n binding met het land zal net wat groter zijn dan bij de meesten hier aangezien daar de enige familie woont waar ik nog enige binding mee heb. Ikzelf heb er niet veel van gemerkt, van de oorlog, nog wat jong toenertijd, maar naar de verhalen van m'n ouders is de oorlog in dit huis nog net niet in levende lijve meegemaakt.

Maar om terug te komen op de film: ik had voor het grootste deel totaal geen binding met wat er op het scherm gebeurde. Dat ligt nog niet eens zozeer aan de cast, vooral Karanovic speelde op momenten aardig, de dochter vond ik echter weer zwaar irritant. Het is meer het feit dat het verhaal erg slap en vlak is afgewerkt, waardoor deze film niet overtuigde. Daarnaast was het camerawerk ook vrij saai. Slechts de laatste paar scènes, in het bijzonder de prachtige scène met een zingende Hasiba Agic (bekend Sevdah (traditionele muziekvorm) zangeres), waren memorabel.

Voor dit laatste gedeelte, tesamen met een aantal mooie sfeerplaatjes van Sarajevo, een mooie kille sfeer op momenten, en de spaarzame typische humor, krijgt Grbavica nog een 3*.

Ik was ontroerd, mooi maar triestig einde.

Grbavica heeft qua onderliggende dramatiek en tragedie zeer zeker potentie, maar tjonge jonge, de uitvoering ervan is veels te simpel, veels te slap, veels te veilig en veels te rommelig.

Het acteren valt tegen met eigenlijk alleen Mirjana Karanović die positief opvalt, en ditzelfde geldt ook voor de meeste personages. Grbavica bevat enkele totaal oninteressante en onnodige verhaallijnen waarbij sommige scènes erg knullig en geforceerd overkomen. Het verhaal kabbelt maar wat voort terwijl momenten van emotionele impact volkomen ontbreken. De zogenaamde climax, dat Sara voortgekomen is uit een verkrachting, is al vanaf het begin al duidelijk (vooral tijdens het stoeipartijtje tussen moeder en dochter), waardoor de impact ervan gereduceerd is tot 0,0.

Al met al een film vol gemiste kansen.

Ik kon mijn ogen niet drooghouden na het zien van deze film.
Een film over het sombere leven in Bosnië: de oorlog mag dan over zijn, de nasleep hiervan houdt de Bosniërs nog steeds in zijn greep.
Dit is goed te zien aan o.a. het centrum voor vrouwen en aan de moeder van de ene man die nog steeds denkt dat het oorlog is Ondanks deze somberte, zijn er in de film ook ''hoopgevende scences'' te bekennen, bijv. als Esma haar verhaal doet in het centrum en dan zegt (over het moment dat ze voor het eerst haar dochter zag): ''En toen besefte ik dat er ook nog mooie dingen in het leven zijn''. .
Bovendien zit er mooie symboliek in de film: Toen Sara aan haar moeder vroeg wat ze van haar vader had, antwoorde haar moeder: ''Je haar''. Later scheerde Sara haar haren af. Dit heeft (volgens mij) een symbolische betekenis.

Ik vind het een van de mooiste films die ik ooit heb gezien. Ik heb mijn profielwerkstuk over Joegoslavie gedaan en werk in een Joegoslavisch restaurant. Misschien dat het daarmee te maken heeft dat de film mij wel heel erg raakte. Maar dat had ook te maken met de moeder-dochter relatie die in de film heel duidelijk naar voren komt.

Het is een langzame en subtiele film. Daar moet je wel van houden, maar ik vind het een geweldige film.

Leuk dat hij vanavond op tv komt.

Een aangrijpende film die erin slaagt om de manier waarop een oorlogsverleden in het dagelijks leven doorklinkt te portretteren. Er blijken in dit zo nabije stukje Europa, geografisch gezien dichter bij ons dan bijv. Spanje, in het dagelijks leven nog allerlei doorwerkingen van de etnische zuiveringen van de jaren '90 te spelen. Dat er nog altijd massagraven geopend worden ter identificatie, en therapeutische samenkomsten voor de verwerking, en dat dit een plekken zijn waar mensen elkaar leren kennen, terwijl het leven van alledag doorgaat deed mij versteld staan. Ook hoe het oorlogsverleden door kinderen op het schoolplein wordt gemythologiseerd vond ik een origineel perspectief geven.