Mutual Appreciation (2005)

Jaja. In het kleine stuk wat hierboven beschreven is, word wel gezegd wat er te zeggen valt. to the point, erg knap. Inderdaad heel erg menselijk, veel (slap) gelul, maar het komt allemaal over alsof je met een groep vrienden rond de tafel zit. Erg fijn.

Een tijdje terug heette dit genre nog gewoon Slacker trouwens en nu moet het opeens Mumblecore genoemd worden. Het verschil zal me misschien nog wel duidelijk worden, of misscien is het een subgenre, maar voorlopig vind ik het onzin.

Een van de toonaangevende films van het Mumblecore-genre en daarom ook van grote interesse voor mij. Helaas beviel deze film mij niet zo goed als zijn opvolger Beeswax (2009). Hoewel dezelfde elementen in de films zitten, vielen die hier wat mij betreft nog niet op zijn plaats. Mutual Appreciation is een film met een langzame opbouw, die pas in de laatste 20 minuten tot ontbranding komt. Alles wat tot dan toe gebeurd is, krijgt dan opeens een nieuwe betekenis en zijn een duidelijke opbouw; dat is echter tot dan toe niet duidelijk. De gesprekken bestaan uit veel gemompel en vooral de scènes bij de platenbaas en het daaropvolgende feest slepen zich wel erg lang voort.

Uiteindelijk komt door de ‘Mutual Appreciation’-scène wel alles op zijn plek en weet dat op een interessante manier de verhoudingen en ook de emotionele toestand van de karakters bloot te leggen. Helaas te laat. Niet slecht dus, maar een vingeroefening, wanneer men dit vergelijkt met Beeswax. Daarbij helpt het niet dat Bujalski niet de meest fantastische acteur is, wat dat betreft kan hij dat in de toekomst ook beter laten.

Ik vond Beeswax vooral veel volwassener. Het kan natuurlijk zijn dat je dat wat minder bevalt. Mutual Appreciation is, volgens Wikipedia, al in 2003 geschoten, dus de tijd tussen beide films is best lang. Ik vind de opbouw van het verhaal en de emotie daar een stuk gelaagder en gedoseerder. Je leeft daar echt met de personages. In Mutual Appreciation wordt haast elke scène, overigens bewust, bruut afgekapt en komen sommige personages of verhaallijnen heel erg gecentreerd in het begin of het einde voor.

Overigens vind ik de acteurs in Beeswax ook een grote troef en een stuk beter. Rice heeft ook een goede kop en doet het goed, maar de andere twee ontbreekt het toch wel aan het nodige charisma. Overigens, misschien is dat nog wel een verschil. In Beeswax wordt volgens volgens mij veel meer op de personages (en ook hun gezichten) gemikt, hier is het duidelijk (en weer bewust) afstandelijker.

Wellicht wat minder speels als deze film en Funny Ha Ha (die ik niet heb gezien), maar het bevalt me beter.

Ik zie helaas geen bericht van je staan bij Beeswax, maar het komt er op neer dat je de handelingen daar veel minder interessant vond? Of wat maakt dat voor jou een veel anoniemere film?