Fast Times at Ridgemont High (1982)

It's a way of looking at that wave and say: "Hey bud, let’s party."

Fast Times at Ridgemont High is een typisch jaren ‘80 product, dat ongetwijfeld een stortvloed aan nostalgie opwekt voor sommigen. Het is een American Pie avant la lettre, een handleiding seks voor beginners.

De film zit boordevol aangename personages die goed vertolkt worden. Vooral die ongure kaartjesverkoper met zijn gladde praatjes steelt de show. Overigens erg amusante bijrollen van Reinhold, die twee jaar later te bewonderen zal zijn in Beverly Hills Cop, en van Penn, die hier de ‘dude’ mag uithangen.

Er wordt veel aandacht geschonken aan alledaagse situaties, en eigenlijk is er geen rode lijn te bespeuren. De film stuit zo’n beetje alle kanten uit. Het is een soort achtbaanrit, die her en der wel slaagt in het verbergen van de voorspelbaarheid. Leuk om zien hoe sommige personages plots een heel andere invulling krijgen.

Er zijn echter een paar stukjes waarbij het verhaal wat lijkt te slabakken. Denk aan de scène in het restaurant, met de affaire rondom een vergeten porte-monnaie. Maar net op het moment dat je aandacht wat begint te verslappen zit er alweer een lekker opzwepend stukje in dat alle twijfel wegneemt. De alombekende scène aan het zwembad bijvoorbeeld, met één van de beste gitaarriffs ooit, vormt sowieso het hoogtepunt.

Ik ken weinig films die, ondanks hun flinterdun verhaal, zo blijven boeien. Je ziet duidelijk dat hier met plezier aan gewerkt is, en dat enthousiasme is overdraagbaar.

3,00 (3,25)

Wat een relaxede film is dit. Geweldig jaren '80, wat een foute tijd. Leuk om Sean Penn en Forest Whitaker als kleine pikkies te zien. Vooral Penn doet het briljant als stoner, heb me rot gelachen. En die ongure kaartjesverkoper met zijn gladde praatjes is inderdaad ook erg goed. Volgende keer wel beter opletten, want Nicolas Cage heb ik gemist.. Een aanrader dit.

4*

Goed het is een post van 5 jaar terug, toch dacht ik er vandaag even aan toen ik naar brandhout Die wilde Hunher keek... Op het einde merk je dat het meisje niet goed werd tijdens de autopsie... Ik denk dat dat moment weer is gelinkt aan de abortus.

Hier een spoiler over een andere film plaatsen is iets waar je last mee kan krijgen, Mikey. Misschien beter weghalen, kwestie van de Hühner fractie niet verder te tarten.

Eehm het gaat over deze film.. Of er autopsies of abortussen in die Huhner flick zitten.. laat ik helemaal in het midden.

Die wilde huhner zag ik vandaag per ongeluk.. ook coming of age, van het meest kwalijke soort.

Had deze al eens gezien, nu maar eens besloten te herzien vanwege de nr. 1 notering in.... naja je weet wel .
Toen vond ik hem wel aardig, nu zag ik er meer in. Zelden gebeurd dat 90 minuten zo snel omvlogen.
Langs de ene kant heeft deze film een wat naïeve, tijdsgebonden 80s sfeer (wat natuurlijk geweldig is), maar anderszijds worden enkele tijdloze thema's erg nuchter en open besproken. Ik schaam me er niet voor dat ik bepaalde dramatische verhaaltjes nog best serieus kan nemen (de date tussen Rat en Stacy bijvoorbeeld). Ook vond ik bepaalde momenten erg scherp geobserveerd (het plafond bij JJ Leigh's ontmaagding). De screwball-humor in het verhaal met Sean Penn is compleet anders van toon , maar kon ik ook prima waarderen.
Een verrassende tienerfilm, die zich in mijn ogen way up there met Dazed and Confused en Saturday Night Fever bevindt.

Film is als geheel behoorlijk flauw en eigenlijk een high-school film als ieder ander. Een aantal dingen maakt de film wel goed.

Sean Penn is hier namelijk echt TOP, zo gelachen om zijn karakter. Evenals de rollen van Forest Withaker en Robert Romanus.

Een highschoolfilm als ieder ander? Was het maar zo , dan zou ik een nieuw favoriet genre hebben . Deze film ondertussen al 3x gezien, en vind hem elke keer beter worden. Samen met Dazed & Confused en (sinds kort) Animal house toch de ultieme jeugdelijke hang-out films, die ik altijd wel opnieuw wil kijken.

Heerlijke film!!

Gezellig en ontspannen high-school tripje dat zich niet al te veel van de wijs laat brengen door een plot en een clou. Alsof het om zomaar een schooljaar op zomaar een school gaat. Geeft 't een prettige cadans, dat nog eens wordt versterkt door een aantal personages die zich scherp op het netvlies nestelen.

Penn jat uiteindelijk de film met zijn stoner/surferaccent, dampende pretbus en nemesis, maar ook Ramonus (die lijzige spraak) en Reinhold (de mimiek van een pechvogel) zijn er om te onthouden. Enige stevige puntje is de abortus, waar Crowe en Heckerling (ook al) relaxt mee omspringen. Valt te prijzen. Een aantal muziekreferenties (en buttons!) geven het eighties sfeertje nog wat meer cachet. De Benatars, maar ook zo'n Led Zeppelin geintje kan ik wel waarderen.

En het is ook wel grinniken om het ontstaan (?) van de term wuss te horen. Net zoals het Ohhh, narly van Penn die en passant een iconische status bereikt met zijn Spicoli. Het pleit allemaal voor Ridgemont High. Grappig, of noem het maar tijdgeestig, en een erg joviaal filmpje. Met een stomende Phoebe Cates.

De film weer herzien en ik gooi er maar een halfje bij op. Blijft toch 1 van de leukste, zo niet leukste High School film uit de jaren 80.
De personages zijn heerlijk en de clichés worden zo geweldig uitgewerkt. De humor is af en toe perfect en verder kan ik niets anders dan extreem genieten van de problemen waar de verscheidene tieners mee zitten. Met de dames zit het ook goed, dus de hormoontjes van de mannen kunnen ook op peil worden gehouden.

Kritiekpuntje blijft staan, de film is eigenlijk te kort. Niet iedereen krijgt genoeg aandacht naar mijn mening. De film had veel langer moeten duren(wat op zichzelf al een compliment waard is).

Heerlijk filmpje wat een brok nostalgie naar boven brengt, ondanks dat ik de periode niet eens zelf heb meegemaakt.

4*

Ik vind de korte duur juist essentieel. Daardoor komt de willekeur en de zorgeloosheid van de rondhangende jongeren perfect tot zijn recht. De film heet ook niets voor niet 'fast times'. een lange speelduur had gezorgd voor teveel verwikkelingen en misschien zelfs een meer soapachtig verloop.

Misschien komt dit ook meer voort uit een soort verlangen van mij naar dit soort periodes in het verleden. Kan geen genoeg krijgen van dit soort films.

Dat begrijp ik dan weer volkomen. ik ben ook voortdurend op zoek naar jongerenfilms die Fast Times kunnen evenaren, maar Dazed & Confused is naar mijn inzien de enige dezelfde 'magic' bevat.

En die van George Lucas
American Graffiti

Ook een fijne film van Lucas ja, ook de high school films van John Hughes blijf ik top vinden. Verder leg ik de lat ook niet heel hoog in dit genre, kan er extreem makkelijk van genieten en heb er gewoon een zwak voor. Laatst Lucas (1986) (toepasselijk ) gezien, ook een erg sympathieke high school film. Al is die film wel meer op een centraal personage gericht ipv een heleboel personages in Fast Times.

Die letters van de titel in de openingcredits deden me trouwens denken aan de Transformer letters van vroeger.

High school film met een aangename sfeer en goed acteerwerk, vooral Mr Penn vind ik een sterke rol neerzetten. Jennifer Jason Leigh speelt overtuigend een lief onschuldig meisje met een wilde kant. De hormonen van de jongedames en heren zijn haast te ruiken, in de versie die ik van de film heb gezien zaten een aantal best pittige scenes die spannender zijn dan die in de high school flicks van de laatste tijd. Wat ik ook goed vind van deze film is dat het eigen wereldje waarbinnen het leven van een scholier zich afspeelt zo fraai wordt weergegeven. En de lekkere disco-muziek, die kan ik ook waarderen.
Klassiekertje dit, vier sterren
PS dank aan een poster in een draadje over komedies ik meen mevrouw of meneer yeyo anders had ik m nooit gezien

Deze film heeft alles wat ik er van verwachtte, en dat was veel.

Prachtig portret van verschillende tieners die wilde jaren beleven. Heb er een nieuwe held bij: Jeff Spicoli. Heerlijkste individu. Dankzij diverse gesprekken en gebeurtenissen amuseer je je de gehele film door wel. Fast Times overtreft films als American Pie (1999). Speciaal is dat er geen vaste verhaallijn is maar de film gaat een beetje alle kanten op.

Ik vind het een leuk genre maar had nooit gedacht meer dan 3,5* uit te delen in dit subgenre. De tijd vliegt voorbij tijdens het kijken. De film is origineel uitgewerkt en mag de beste highschoolcomedy worden genoemd.

The eighties waren coole tijden, tijden waar met voor tickets van een Van Halen concert 12,5 dollar vroegen, en doorverkochten voor de schandalige prijs van 20$ . De tijden waar Sean Pen nog puisten had, tijden toen films nog vol goeie muziek zat.
Onvergetelijk zou ik deze film niet noemen, maar fast times at ridgemont high vult wel je avond met die echte jaren 80 sfeer gevuld met een aantal bekende koppen in hun jonge jaren. Het verhaal stelt niet veel voor en de kleine verhaaltjes komen ook niet echt samen, maar ach, er bestaat zoveel slechtere troep

2.75* afgerond naar 3*

Een Van Halen kaartje voor 12.50 dollar, whoaoaoaoaoaoaoaoaoaaoaoaoooaoa hoe vet is dat

Geniale film, met als mijn persoonlijke uitblinkers Sean Penn en Judge Reinhold. Ik vond de dames wat matig acteren en ik voelde geen klik tussen de twee vriendinnen. Verder heb ik elke keer weer moeten lachen om het hoofd van Sean Penn, bijvoorbeeld toen zijn pizza werd afgepakt. Jarig 80 geur zweeft in de rondte en daar hou ik van. De verschillende verhaallijnen maken het nog extra origineel en leuk. Veel beter dan American Pie.

Een van de betere high schoolfilms.
De doorbraakfilm van Sean Penn, een van mijn favoriete acteurs.
De droomscène van Judge Reinhold over Phoebe Cates in bikini is inmiddels fameus.

Aardig. Wat minder absurd dan ik had gehoopt. Toch had dit z'n charme. Over een tijdje nog maar eens kijken nu ik weet wat voor film het is.

Een groepje tieners op zoek naar zichzelf en wanhopig trachtend te voldoen aan een absurd ideaal: zo snel mogelijk ontmaagd worden. Dit gegeven is het onderwerp van menig tienerkomedie en Fast Times verschilt daarin weinig van andere films. Op het campy eighties sfeertje na misschien, al is de muziek in dit geval wel slecht gekozen. Wel zijn er enkele markante rollen weggelegd voor onder andere Sean Penn, Brian Backer en Jennifer Jason Leigh. Aan de hand van een fragmentarische structuur zien we hun dagelijkse beslommeringen, gaande van blowen en pizza's bestellen in het klaslokaal tot een ontmaagding in een tuinhuis. Leuk voor fans van coming of age, maar films als The Breakfast Club en Dazed&Confused zijn beduidend beter.