Half Nelson (2006)

Sympathiek filmpje dat nergens geforceerd of pretentieus overkomt.

Vooral de rol van Gosling is bijna perfect. Komt natuurlijk ook door het interessante hoofdpersonage maar het wordt wel eens tijd dat hij met de grote jongens mee mag spelen. Het personage Dunne is denk ik ook de reden waarom het de leraar-leerling relatie hier zo goed werkt. Hij is namelijk totaal geen voorbeeld voor een leerling, en toont ook geen teken van betering.

Lekker sfeervol filmpje ook. De score, mooie kleuren, close-ups, handycamshots, het werkt allemaal erg goed. Begin maar eens met 4*

Aardig filmpje, erg gebeurt alleen te weinig. Een behoorlijk gebrek aan inventiviteit maar gewoon een lesje dat we in de jaren 90' al veel beter en leuker hebben gezien. Geen vervelende film, wel opgepept met diverse gevaarlijke cliche's.

3.1*

tja,

half nelson is een beetje een twijfelgevalletje.



vooruit: ryan gosling doet t erg leuk, dat is waar, shareeka epps weet ook een leuk konijn uit d'r hoed te vissen. maar dan begint t al: na de eerste 30 minuten raakte ik steeds minder geboeid door de chemie van Teach en Drey. er Gebeurt gwn net iets te weinig om goed te kunnen waarderen. er word iets te lang op dezelfde manier voortgezet, en te lang dat gedoe met die dealer ook.

3* en dat is jammer, want met IETS meer tempo had er veel meer ingezeten

Sympathiek niemendalletje. 3*

Ja, zo kan ik het ook

Niet waar, jij had er veel meer woorden voor nodig. Bovendien zag jij 'gevaarlijke cliche's'

Hele aardige film waarin goed wordt geacteerd en alles heel integer en mooi wordt neergezet. Enige nadeel is dat het alleen maar voortkabbelt en geen blijvende indruk achterlaat. Maar toch is dit geen slechte film.

Tegenvallend.

Gosling is inderdaad sterk. Heeft wel een aantal trekjes die vaak terugkomen, zoals het wat verdwaasde blikje en dat schuchtere lachje dat opeens op komt zetten. Maar hij doet het ook hier weer erg sterk.

Jammer genoeg een beetje zonder gevolg, aangezien z'n personage zo verdrinkt in zwalpend zelfmedelijden dat ik er maar weinig mee kon. De muziek versterkt dit jankerig eigengejammer alleen maar. Vond het erg jammer aangezien het verder best aardig was. Epps doet het ook leuk en verder is het drama solide.

Visueel jammer genoeg ook belabberd. Alsof alles van erg ver gefilmd was, maar dan extreem ingezoomed. "Dicht op de huid", maar dan vooral wel willen maar niet kunnen. De vergelijking met Kerrigan begrijp ik, maar die kan het wél. Heb me meer dan eens gestoord aan het wazige camerawerk.

Al bij al geen slechte film die genoeg sterke punten heeft om je al kijker er doorheen te slepen, maar het emogehalte lag mij hier iets te hoog om er ook daadwerkelijk van te kunnen genieten. Gaf de film een fake laagje mee.

2.5*

Waar heb jij zelfmedelijden bij Gosling gezien in deze film? Imo echt niet duidelijk dat hij medelijden had met zichzelf. Het leek mij namelijk nogal duidelijk dat hij het aan zichzelf had te danken, en dat ook heel goed wist..

Hij jammert anders wat af. Gaat er af en toe wat bij liggen. Kijkt wat triest voor zich uit, vaak met wat gezichtgewrijf erbij. Het is een enorme lamzak die eigenlijk geen fluit doet. Probeert er dan eentje te verkrachten en begint daarna meteen weer sorry te roepen waarna hij maar met hangende pootjes weer afdruipt. Als dat al geen zelfmedelijden meer is, wat dan nog wel?

Vond dit juist erg goed werken en ook best origineel. Heb nog niks gezien van Kerrigan maar denk niet dat ik het ergens anders gezien heb. Wat vond je van het kleurgebruik? Vond het zelf toch best veel bijdragen aan de sfeer.

Kleurgebruik was druilerig? Vond het zeker geen meerwaarde. Vond het camerawerk verder niet echt iets wat ik nog niet eerder gezien heb. Hoewel ik niet meteen met titels kan komen ben ik er redelijk zeker van dat ik meerdere films gezien heb die zulk "dicht op de huid" camerawerk hebben.

denk maar aan de films van Susanne Bier. Vond dit overigens wel een hele sterke film. De leraar weet heel sterk emotie over te brengen. Ook een soort nonchalantie tegenover het leven in het algemeen, die me zeer aansprak (niet ter inspiratie bedoel ik).

Een kleine film die me toch zeker wel is bijgebleven.

Ik heb wel helemaal uitgekeken, het is niet spannend film. Het verhaal gaat over de drugs. Niet prettig!

Bepaald niet licht verteerbaar deze hap. Wel erg goed en erg sfeervol.

Ik word nog fan van Ryan Gosling. Na The Notebook en The United States of Leland is dit de derde film die ik heb gezien waarin Ryan Gosling heel erg sterk speelt. Ook Shareeka Epps speelt echt goed. Hun vriendschap was mooi en integer. Jammer dat de rest wat magertjes is. Ik kwam er maar moeilijk in en hetzelfde blijft maar voortkabbelen. Er gebeurd niets, er is geen verandering. Duidelijk is wel dat Daniel weet van zijn drugsverslaving en dit niet wil veranderen. Nogmaals, echt top acteerwerk!

Al met al geen slechte film, maar het verhaal had wel wat meer diepgang mogen hebben.

3,0*

Mooie dramafilm over een soort van vriendschap tussen 2 eenzame zielen, een leraar en 1 van zijn leerlingen. Ze herkennen de eenzaamheid in elkaar, wat een prachtig gegeven is. Een film zonder begin, zonder einde, zonder een Hollywood moraal, met mooi naturel acteerwerk en naturelle dialogen. Ik vind dat Ryan Gosling geknipt is voor deze rol, met z'n magere en sympatieke kop. Dat meisje kon ook verdomde goed acteren trouwens. Mensen die een film met een boodschap, een feel good einde en een film met goed en kwaad willen zien moeten deze film gewoon lekker overslaan.

Tja... Beetje gemengde gevoelens bij Half Nelson.

Vind het prettig om eens een hedendaagse Amerikaanse Indie film te zien die wat rauwer en zwartgalliger is dan het veelal nogal gezapige sfeertje wat daarin doorgaans wordt weggezet.
Het onderwerp blanke leraar op zwarte school in Brooklyn biedt dan ook zeker de mogelijkheid om eens een wat meer realistischer inkijkje te geven in de lagere regionen van de Amerikaanse samenleving. Het had zo een thema uit een Spike Lee film kunnen zijn, echter geeft die laatste zijn hoofdpersonen altijd een motivatie mee en dat miste ik hier enorm.

De film is vooral leegheid, onderhond sprak al over zelfmedelijden maar dat is het niet helemaal. Ik miste gewoon de motivatie waarom die gast zo ongelukkig zou moeten zijn... Hij heeft ouders die om hem geven, hij heeft gestudeerd, hij heeft een aardige kop en ligt niet slecht bij de dames, hij vindt schijnbaar zijn werk ook leuk... Dus, waarom!?! Jammer hoor, ik kan dus niet zoveel met zo'n karakter en dat gevoel van zwelgen in zelfmedelijden kwam bij mij dus ook wel erg sterk opzetten.

Verder acteert Goseling best behoorlijk en overtuigend, alhoewel hij af en toe net wat te doorzichtig zo zijn maniertjes heeft. Ook Epps prestaties waren prima verzorgd dus daar ligt het echt niet aan.

Visueel is de film niet echt opmerkelijk te noemen. De gekozen locaties zijn uitstekend, het had volgens mij overal in iedere (middel)grote stad in de VS geschoten had kunnen zijn. Ik kwam er pas bij de aftiteling achter dat de film in Brooklyn speelde. Het camerawerk had wel wat minder nerveus gemogen.

Al met al, niet slecht maar ook niet zo goed als het had kunnen zijn.

3*

Jammer dat Ryan Gosling zo weinig films maakt want wat is dat een goeie acteur zeg.

Aardige film, met wat hedendaagse thematiek. Leuk gespeeld, maar ook daar raakte ik wel wat op uitgekeken. Al met niet zoveel om het lijf en dat hoeft ook niet altijd.

Verrasende (kleine) film met een sterk uitgangspunt. Gosling is een talent die ik voorheen altijd wat onderschat heb, dacht dat hij, met alleen The Notebook op de lijst van geziene films, een van de bekende pretty boys van dat moment was maar hier zet hij toch echt wel een ijzersterke rol neer, deed me soms zelfs een beetje terug denken aan een Edward Norton in het begin van zijn carriere en dat is niet verkeerd. De band tussen het eenzame meisje dat veelal op zichzelf is uitgewezen en de leraar die de grip op zijn leven kwijt is geraakt, de twee centrale personages dus, kwam wat moeizaam op gang en bleef vrijwel de gehele film wat afstandelijk, ook werd er vrijwel geen verklaring gegeven voor het gedrag van die tweede, wat hier ergens boven ook al opgemerkt word. Toch was het een boeiende, frisse, observatie die nergens te geforceerd op me overkwam, wel iets te leeg, wisselvallig en met weinig diepgang helaas. Nog wel een speciale vermelding voor de geweldige muziek van oa Broken Social Scene en dan vooral het gebruik van het nummer Shampoo Suicide onder die die scene tijdens de drugs party bij Daniel thuis, had wat mijn beterft niet beter gekunt, weet ook precies het juiste gevoel over te brengen. Mooi en hoopvol eindshot ook!

3 sterren

ik vind het net goed ge-update

heel sterk geacteerd en aangenaam gefilmd.

Niet heel bijzonder, maar wel heel goed. Gelukkig geen vals moralisme. Goed geacteerd.

Wat mij betreft een echt meesterwerkje. Hij is in mijn top 10 geland!

Wat zo mooi is aan deze film vind ik het feit dat het zo ongepolijst overkomt en clichés worden vermeden. Het voelt echt, rauw en inspirerend.
Gosling is weer fenomenaal goed zeg!

Ook de andere acteurs zijn zeer goed net zoals de dialogen. Dat komt vooral door het feit dat er op non-verbale manier veel meer word gezegd. Op verbaal niveau draaien de personages er soms heen om wat ze daadwerkelijk willen zeggen. Maar toch komt het over. Dat is pas acteerwerk.

Ik begrijp dat veel mensen het traag en saai vonden. Maar ik vind het juist heerlijk. Het komt daardoor realistisch over en we leren de personages goed kennen.
Het camera werk is tevens ook puik, net zoals de muziek!

Mijn Favoriete scene is de scene waarin Dre de hotelkamer binnenkomt en Dunne daar tegenkomt. Ze helpen als het ware elkaar naar de ondergang Deze scene is echt een voorbeeld van het magistrale acteerwerk want er wordt geen woord gezegd, maar toch wordt er zoveel gezegd.

5*

Verfrissende film. Ik was even bang dat we een moraliserend verhaaltje krijgen van leraar die een kansarme klas verheft, maar niets is minder waar. Daniel Dunne en Drey gaan samen ten onder, terwijl de USA ook (terecht) onderuit gehaald wordt.

Tsjonge, Half Nelson. One of a kind.

Zeldzaam komt men nog een film tegen die zo verschilt van alle anderen. Dit drama is absoluut uniek. De opbouw is goed gestructureerd. Zo blijft the Civil Rights Movement telkens mooi naar voren komen: knap, ietwat langzaam maar heerlijk simpel. Er blijft een mooie toon in de film hangen waardoor ik niet echt het gevoel had of ik naar een drama keek, maar een andere benaming kan ik niet bedenken. Dit was tegelijkertijd het enige wat me weerhoudt van Half Nelson nog een ster te geven: nooit werd ik echt geraakt of geëmotioneerd gedurende de film, terwijl het een redelijk zwaar verhaal is. Ik dub er nog steeds over of dit iets slechts is of juist 'anders'. Nogmaals is de film uniek. Het is geen komedie, maar bij vlagen heb ik met een brede glimlach naar het scherm gekeken.

Voor de rest blijft de grote vraag natuurlijk: waar blijft die Oscar voor Ryan Gosling? Weer helemaal genegeerd door de Academy dit jaar ondanks fantastische films als Drive en iets mindere The Ides of March. Wel mooi om te zien dat hij hiervoor terecht een nominatie ontving.

Half Nelson is apart, maar uitzonderlijk goed. Vier dikke sterren.