Half Nelson (2006)

Tegenvallend.

Gosling is inderdaad sterk. Heeft wel een aantal trekjes die vaak terugkomen, zoals het wat verdwaasde blikje en dat schuchtere lachje dat opeens op komt zetten. Maar hij doet het ook hier weer erg sterk.

Jammer genoeg een beetje zonder gevolg, aangezien z'n personage zo verdrinkt in zwalpend zelfmedelijden dat ik er maar weinig mee kon. De muziek versterkt dit jankerig eigengejammer alleen maar. Vond het erg jammer aangezien het verder best aardig was. Epps doet het ook leuk en verder is het drama solide.

Visueel jammer genoeg ook belabberd. Alsof alles van erg ver gefilmd was, maar dan extreem ingezoomed. "Dicht op de huid", maar dan vooral wel willen maar niet kunnen. De vergelijking met Kerrigan begrijp ik, maar die kan het wél. Heb me meer dan eens gestoord aan het wazige camerawerk.

Al bij al geen slechte film die genoeg sterke punten heeft om je al kijker er doorheen te slepen, maar het emogehalte lag mij hier iets te hoog om er ook daadwerkelijk van te kunnen genieten. Gaf de film een fake laagje mee.

2.5*

Waar heb jij zelfmedelijden bij Gosling gezien in deze film? Imo echt niet duidelijk dat hij medelijden had met zichzelf. Het leek mij namelijk nogal duidelijk dat hij het aan zichzelf had te danken, en dat ook heel goed wist..

Hij jammert anders wat af. Gaat er af en toe wat bij liggen. Kijkt wat triest voor zich uit, vaak met wat gezichtgewrijf erbij. Het is een enorme lamzak die eigenlijk geen fluit doet. Probeert er dan eentje te verkrachten en begint daarna meteen weer sorry te roepen waarna hij maar met hangende pootjes weer afdruipt. Als dat al geen zelfmedelijden meer is, wat dan nog wel?

Vond dit juist erg goed werken en ook best origineel. Heb nog niks gezien van Kerrigan maar denk niet dat ik het ergens anders gezien heb. Wat vond je van het kleurgebruik? Vond het zelf toch best veel bijdragen aan de sfeer.

Kleurgebruik was druilerig? Vond het zeker geen meerwaarde. Vond het camerawerk verder niet echt iets wat ik nog niet eerder gezien heb. Hoewel ik niet meteen met titels kan komen ben ik er redelijk zeker van dat ik meerdere films gezien heb die zulk "dicht op de huid" camerawerk hebben.

denk maar aan de films van Susanne Bier. Vond dit overigens wel een hele sterke film. De leraar weet heel sterk emotie over te brengen. Ook een soort nonchalantie tegenover het leven in het algemeen, die me zeer aansprak (niet ter inspiratie bedoel ik).

Een kleine film die me toch zeker wel is bijgebleven.

Ik heb wel helemaal uitgekeken, het is niet spannend film. Het verhaal gaat over de drugs. Niet prettig!

Bepaald niet licht verteerbaar deze hap. Wel erg goed en erg sfeervol.

Ik word nog fan van Ryan Gosling. Na The Notebook en The United States of Leland is dit de derde film die ik heb gezien waarin Ryan Gosling heel erg sterk speelt. Ook Shareeka Epps speelt echt goed. Hun vriendschap was mooi en integer. Jammer dat de rest wat magertjes is. Ik kwam er maar moeilijk in en hetzelfde blijft maar voortkabbelen. Er gebeurd niets, er is geen verandering. Duidelijk is wel dat Daniel weet van zijn drugsverslaving en dit niet wil veranderen. Nogmaals, echt top acteerwerk!

Al met al geen slechte film, maar het verhaal had wel wat meer diepgang mogen hebben.

3,0*

Mooie dramafilm over een soort van vriendschap tussen 2 eenzame zielen, een leraar en 1 van zijn leerlingen. Ze herkennen de eenzaamheid in elkaar, wat een prachtig gegeven is. Een film zonder begin, zonder einde, zonder een Hollywood moraal, met mooi naturel acteerwerk en naturelle dialogen. Ik vind dat Ryan Gosling geknipt is voor deze rol, met z'n magere en sympatieke kop. Dat meisje kon ook verdomde goed acteren trouwens. Mensen die een film met een boodschap, een feel good einde en een film met goed en kwaad willen zien moeten deze film gewoon lekker overslaan.