Marie Antoinette (2006) (I)

Vooruitstrevende muziek hadden ze in die tijd.

Eigenlijk vrij typisch Sofia Copolla. Ergens is het deze film het net niet. Er zitten wel leuke probeersels in, maar de moderne elementen zijn te aanwezig, te veel als gimmick gepresenteerd. Een beetje de subtiliteit die Somewhere ook mist. Aan de andere kant is ook dit weer een goede film. Vooral het verhaal is namelijk interessant, de verwachtingen, de ontwikkelingen, de link met de historie, terwijl Copolla daar wel haar eigen film van maakt. Ik zie dat mensen hier klagen over een missende spanningsboog, maar hoe realistisch denk je dat biografieën zijn die een perfecte spanningsboog hebben?

En voor Copolla doe ik er, zoals eigenlijk altijd, een halve ster bovenop. Goede film, met helaas te weinig opveermomenten.

pppppppppppffffffffffff wat een drama
2 uur zitten kijken en me eigen dood verveeld. Het enige wat mooi was waren de kostuums en de omgeving.

ik hou van kostuumdrama`s ,maar dit 1 keer gezien en nooit meer.
de muziek sloeg ook nergens op . toen de film begon had ik al zoiets van huh? rare muziekkeuze voor zo een film ,En toen de film echt begon dacht ik nog van ach misschien een foutje .Wie verzint
er nu zulk muziek in zo een verhaal.

Heel erg jammer ik had me er op verheugd..

saai filmpje, waarschijnlijk alleen bedoelt voor het vrouwelijke publiek.

AAH kijk kirsten dunst als marie antoinette! ECHT COOL

Sofia Coppola zou oorspronkelijk de film Control maken (wat uiteindelijk werd gedaan door Anton Corbijn) over Ian Curtis en Joy Division, maar omdat deze uitliep kon ze het niet doen.

De soundtrack in deze film is ook een van de hoogtepunten om juist die post-punk liedjes derin te zetten

Zo klinkt het bijna alsof Coppola de muziek erin heeft gestopt om toch nog een beetje met moderne muziek te kunnen werken, na het missen van Control.
Je kunt de soundtrack een van de hoogtepunten vinden, ik vond het tenenkrommend ergerlijk. Een flauw trucje wat naar mijn idee gewoon niet werkte.

nu ja, moderne muziek? alle post-punk tracks van Siouxsie & The Banshees, Bow Wow Wow, The Cure, en New Order zijn van eind jaren 70 of begin jaren 80

Vergeet Adam and the Ants niet!

Ik zie weer diverse reacties van mensen die de film niet snappen en hem daarom maar slecht noemen.

Tja, nou ja, vergelieken met de tijd waarin het verhaal zich afspeelt kan men dit toch gerust hele moderne muziek noemen.......

Enne, aan Aazhyd: een beetje matiging misstaat niet. Iemand kan best een film snappen en hem toch slecht vinden. Maar wellicht kun je de film in een mooie recensie uitleggen en trachten anderen van jouw zienswijze te overtuigen. Staat beter dan dergelijke aanmatigende uitlatingen die kant nog wal raken.

Op pagina 7 zie je mijn recensie (kort, maar m.i. wel duidelijk).

Ik kan me voorstellen dat je een 2,5 voor deze film geeft. Maar een 1,5? Die krijgt alleen complete bagger van mij.

De volgende quote geeft het ook heel mooi weer:



Flickfilosopher recensie

Ik bestrijd helemaal niet het verschil van mening wat we hebben over deze film maar louter de manier waarop je mensen met een andere mening neerzet als personen die de film niet snappen en daarom een laag cijfer geven, of dat suffe 'duh' na een mening van jouw zijde over het al dan niet kostuumdrama zijn (en daarover zijn de meningen ook uiteenlopend).

Dan nog: de quote die je hier neerzet is een wellicht heel fraai verwoorde mening van iemand, maar dan nog kan ik het er volstrekt mee oneens zijn. En dat ben ik dan ook niet.

Ik begrijp jouw visie op de film best en ook waar jouw waardering vandaan komt, maar ik deel die mening gewoon niet.

Tot slot: ik vind dit daadwerkelijk niet meer dan een 1,5 waard. Dat is geen 'complete bagger', dat is naar mijn maatstaven 'erg matig'. En dat dan om de redenen die ik in mijn eerste post al aangaf.

Precies, jij snapt het dus wel.

Jaren geleden heb ik deze film gezien en toen wist ik niet goed wat ik ervan moest denken. Onlangs zag ik het grootste deel van de film weer, ik heb helaas wel het begin gemist.

Na deze tweede keer kijken ben ik toch wel onder de indruk. Marie Antoinette is allesbehalve een standaard kostuumdrama, hoewel de kostuums overigens schitterend zijn. Het vreemdste aan de film vond ik de afwezigheid van een duidelijk verhaal. Wat we krijgen te zien is meer een beeld van het leven van Marie Antoinette, zonder dat altijd duidelijk wordt waarom we het ene wel te zien krijgen en het andere niet. Echter is het genoeg om je een goed beeld te kunnen vormen van de koningin, de tijd waarin ze leefde, de lasten waaronder ze gebukt ging en hoe ze daaraan probeerde te ontkomen.

Marie Antoinette is het grootste deel van haar leven een verwend kind geweest, maar toch heeft ze wat sympathieks over zich. Het leven aan het hof is natuurlijk ook heel verstikkend en de druk om toch vooral een zoon op de wereld te zetten is erg groot. Ze beseft niet dat de manier waarop ze hieraan probeert de ontsnappen haar alleen nog maar verder in de problemen brengt. Eén van de mooiste scènes is wanneer Marie Antoinette op het balkon zich buigt voor het opstandige volk, hierin zie je dat dan toch - helaas te laat - het tot haar is doorgedrongen hoe haar handelswijze bijgedragen heeft aan haar ellende.

Het einde vind ik nu mooi - in tegenstelling tot de eerste keer. Toen was ik nog verontwaardigd dat er nergens een guillotine te vinden was, nu vind ik juist dat de wetenschap dat die nog gaat komen het einde des te ontroerender maakt. Ik vind het mooi om te zien dat in het laatste deel van de film er een soort bondgenootschap ontstaat tussen Marie Antoinette en Lodewijk. De laatste zin vind ik bij nader inzien een prima einde - 'I'm saying goodbye.' Ze beseft heel goed dat ze niet meer terugkomt.

De hedendaagse muziek vond ik nogal een vreemde keuze, maar het heeft me niet echt gestoord. De rest van de soundtrack was alleraardigst. Het acteerwerk was zeker prima, de locaties en kostuums oogverblindend en de sfeer precies goed. Ik had een hogere score gegeven als het verhaal wat evenwichtiger was geweest, vooral in het middenstuk. Desalniettemin is deze film wel 4 sterren waard.

Ik weet het niet. Ik heb een vriendin die deze van voor naar achter kan spellen, maar ik weet het niet. Ik vind het idee van de moderne muziek leuk, maar toch is het hem net niet. Misschien moet ik hem over een tijdje herkijken en komt de geweldigheid me tegemoet, maar ik denk het niet.