Chariots of Fire (1981)
Alternatieve titel: De Overwinnaars

196 stemmen | gemiddelde 3,11

Verenigd Koninkrijk
Drama124 minuten
geregisseerd door
Hugh Hudsonmet
Ben Cross,
Nicholas Farrell en
Nigel HaversHet ware verhaal van twee Britse atleten die tegen elkaar strijden op de Olympische Spelen in 1924. De ene is een Schotse man die God aanbidt en de andere is een Joodse student die rent voor beroemdheid.
2,5
[permalink] geplaatst op 30 juli 2011, 10:55 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenEen film over hardlopen. Op papier klonk dit voor mij erg interessant, omdat hardlopen één van mijn hobby's is.
De beginscene waarin een stel mensen in witte kleding langs een strand rennen, begeleid door de muziek van Vangelis, is werkelijk prachtig. Een veelbelovend begin, maar jammergenoeg is dit het hoogtepunt van de film.
Ironisch is dat deze film, die over hardlopen/rennen gaat, nogal traag is. Daarnaast kreeg ik geen binding met de hoofdpersonages. Je hebt Eric Liddell, iemand die hevig in God gelooft en hem wilt eren door te rennen op de Olympische Spelen, om zo een medaille te winnen. De scenes waar hij in voorkomt bevatten veelal dialogen over God en zijn trouw aan hem. Ik vond dit personage niet interessant omdat het geneuzel over God mij niet kon boeien.
De andere hoofdpersoon, Harold Abrahams, is een Jood die rent vanwege de vooroordelen die veel mensen over Joden hebben. Hij wilt (net als Liddell) dolgraag een medaille winnen op de Olympische Spelen, maar hij komt er achter dan hij niet snel genoeg rent. Hiervoor krijg hij hulp van een trainer, die hem helpt sneller te rennen. De scenes waarin Abrahams getraind wordt zijn fraai in beeld gebracht en ondersteund door goede muziek (wederom van Vangelis). Daarnaast heeft Abrahams vaak dialogen met zijn vrouw. Zij vindt dat hij teveel aandacht besteed aan het rennen en niet aan haar.
Dan komen de Olympische Spelen. Abrahams doet mee aan de 100 meter sprint en Liddell doet mee aan de 400 meter sprint. Zoals zo vaak in sportfilms winnen de hoofdpersonages, en ook hier is dat het geval. Dit is ook de reden dat ik geen fan ben van sportfilms in het algemeen (uitzondering daargelaten, zoals Rocky en The Wrestler).
Slecht kan ik Chariots Of Fire niet noemen, maar er zijn daarnaast weinig positieve dingen over te melden. De scenes waarin gerend wordt zijn mooi gefilmd en daarnaast is de muziek goed, maar daarnaast verloopt de film erg traag en kreeg ik geen binding met de personages. Waarom dit de Oscar voor de beste film won is mij een raadsel.
3,0
[permalink] geplaatst op 28 oktober 2011, 13:21 uur4 Oscars heeft deze film gewonnen, en dat was verdiend.
De film, die handelt over hardlopen en de Olympische Spelen van 1924, komt nu wel een beetje oubollig en traag over.
De prent betekende ook de doorbraak van Ben Cross, en de muziek van Vangelis zal iedereen wel bekend in de oren klinken, de titelsong was in de jaren '80 een grote hit.
Ook zie je in deze film Sir John Gielgud aan het werk, een van mijn favoriete 'oudere' acteurs (overleden in 2000).
[permalink] geplaatst op 15 april 2012, 11:41 uurMooie film;
ik vond hem niet al te gedateerd, alleen was bij mijn versie de beeldkwaliteit niet geweldig goed en de beginmuziek was om de een of andere reden vals - te hoog.
Maar het verhaal was heel mooi, en prima uitgewerkt.
Alleen vond ik dat de muziek van Vangelis in het begin bijna niet te horen was.
Dicht bij het eind wel meer, gelukkig, en Eric's theme is geweldig - misschien zelfs sterker dan het main theme. Af en toe iets té synthesizerig, toch wel; juist ook omdat het over de jaren 20 gaat.
(k keek de film ook voor de muziek, ben behoorlijk fan van Vangelis.)
een mooi stukje is het stukje waarin Abrahams getraind wordt door Ian Holm - de mannen acteren prima.
[permalink] geplaatst op 19 april 2012, 10:57 uur