Sparrows (1926)

Mijn favoriete Pickford film. Ik vond het een erg mooie film, de eerste avonturenfilm ook volgens mij. Erg mooie technische bewerkingen voor een film uit 1926!

Gratis en legaal te zien op http://www.movieflix.com/movie_info.mfx?movie_id=1921

Qua sfeer en beelden een erg mooie film. Het verhaal is wat 'krom' en niet altijd even boeiend. Maar wel knap voor een film uit 1926 om toch een behoorlijke lading spanning te hebben.

Vakkundig en knap gemaakte film, wat betreft entertainment en verhaal minder boeiend.

Mary Pickford was één van de grootste sterren van de stomme film en werkte samen met Douglas Fairbanks, Charlie Chaplin en D.W. Griffith om de eerste onafhankelijke filmstudio, United Artists, op te richten. Toch is Pickford lang niet zo bekend als die andere drie. Waarschijnlijk omdat geen enkele van haar films een echt grote klassieker geworden is. Sparrows is dan nog een van haar bekendste films, maar niemand zal je kwaad aankijken als je zou zeggen er nooit van gehoort te hebben.

Dat is jammer, want het is een mooi filmpje geworden. Eigenlijk is Mary Pickford niet heel bijzonder hier. Tijdens de luchtigere momenten, een korte komisch scène of een waarin ze een klein dansje kan doen, komt ze het best tot zijn recht. Ik vermoed dan ook dat ze erg goed was geweest in een komedie. Sparrows is niet grappig bedoelt en steunt voor Pickford meer op haar melodramatische talenten, die helaas niet echt bijzonder zijn, al is ze ook niet echt slecht.

Wel bijzonder is de set. Ik hou wel van die ouderwetse stomme filmsets, die soms een meer karakteristieke en gedetailleerd uiterlijk hebben dan sets uit latere filmperiodes. Wat ik hieraan ook wel kan waarderen is dat het overduidelijk studio-opnames zijn. Soms kan dit lelijk werken in een film, zeker als ze uitgaan van een authentieke stijl, maar bij een sprookje als Sparrows geeft het iets dromerigs aan het geheel. De sets zijn lekker duister en het bos waarin deze film zich afspeelt is zeer gedenkwaardig, niet op de laatste plaats door al dat drijfzand, waar meer dan eens iemand in vast komt te zitten.

Het verhaal dat eromheen gebouwd is kan ermee door, maar is niet heel speciaal. Ik heb vrees ik niet zoveel met weeskinderen in dit soort verhalen. Je weet immers al dat zo'n personages het overleven. Aan de andere kant, dit zou zomaar bedoelt kunnen zijn als een kinderfilm en voor kinderen zou dit wel eens kunnen werken. Het is niet moeilijk de link te leggen met bijvoorbeeld Snow White van Disney, zeker niet met diens bosscène. En het moet gezegd worden dat de film erg goed opgebouwt is en dat de setting geweldig benut wordt. Die tocht door het moeras op het einde, met die alligators en die hond, is toch wel erg sterk gemaakt en het is knap dat je nergens aan afziet dat er gebruik is gemaakt van trukages.

Voor mij persoonlijk was het ook interessant om te zien hoeveel Sparrows leek op The Night of the Hunter. Het is een ander verhaal en Hunter is veel expressionistischer dan Sparrows, maar het kan haast niet anders dan dat Laughton deze film gezien heeft en er inspiratie uithaalde voor zijn meesterwerk. De settings lijken op elkaar en Mary Pickford omringd door die weeskinderen doet sterk denken aan Lillian Gish in Laughtons film. Zou Laughton Mary Pickford gevraagd hebben voor Gish' rol in die film? Het zou eigenlijk wel moeten.
3,5*

Hmm, de film was zeer voorspelbaar en deed erg Disney aan.
Ik vraag me dan ook af hoeveel ik aan Disneyfilms zou geven indien de nostalgie er niet was.
Mary Pickford is echt wel heilig in deze film en die vieze man die de weeskindjes uitbuit is echt wel een slechte man, gelukkig loopt het goed af en mag iedereen in het huis van een lieve rijke man komen wonen.
Do I have to say more? (om even cool int engels af te sluiten)

Die krokodil was wel even verschieten.