The Hunger (1983)

Erg vreemde film met weinig vernieuwing en veel te weinig spanning. En David Bowie als acteur?? Wie is daar nou weer opgekomen?

Het einde was wel weer mooi, daarentegen, maar de rest vond ik helemaal niks! 1.5*

Life can be short, even for a vampire

The Hunger is een bescheiden meesterwerkje geworden en dat had ik nooit verwacht van een man als Tony Scott. Ridley's kleine broertje is een bekwaam regisseur, maar stijgt volgens mij zelden boven het gemiddelde niveau uit. Zijn eerste film is echter een schot in de roos en verdient voorlopig een plaats op het hoogste 'schavotje' (Domino nog niet gezien, maar enkele uiterst positieve reacties beloven alleszins veel goeds).

In The Hunger speelt Tony Scott in op onze angsten om te sterven (in mijn geval dan toch). Hij laat daarbij zin 'drukke' filmstijl grotendeels achterwege en opteert eerder voor een mysterieuze theatrale stijl (stijl deed me vaak terugdenken aan de Italiaanse horror). Daarnaast wordt de film naar analogie met de periode ondergedoopt in alles wat jaren '80 is, wat de film en personages nog excentrieker maakt. Resultaat: licht erotische horror en verrassend sexy Susan Sarandon.

Probeer toch ook even op de details te letten. Het meisje is een schoolvoorbeeld van onschuldigheid, maar de drang van John om te overleven wordt zo groot, dat ook zij eraan moet geloven ('dood om jonge leeftijd!').
In het geval van Miriam is de vraag of ze de wil nog heeft om haar eeuwige leven voort te zetten. Tenslotte is de keuze niet aan haar om te beslissen over leven en dood. Ze zit vast aan dit leven, getuige haar schreeuw, die klinkt als een 'eeuwige' echo.

David Bowie krijgt niet meteen de kans om te laten zien wat hij al dan niet in zijn mars heeft, maar zijn transformatie is misschien wel het meest indrukwekkende aan deze film.

4.5*

het spijt me, maar ik weet echt niet wat er speciaal is aan deze film

Is het soms de bedoeling om door verwarring een effect te creëeren? Is het de bedoeling om met uitgerekte scènes, een absurd verhaal en tenslotte wat lesbische seks (don't get me wrong, da vond ik wel grappig ) een poging te doen een goede film te creëren?

Sorry, maar wie kan in godsnaam de rol van Bowie niet spelen? De man heeft bijna niets moeten doen.
De film is gewoon een opeenstapeling van saaie, niet-spannende, niet-suggestieve, halfbakken en vuile, vage en onduidelijke scènes. de dead-lover of zombie scène was gewoonweg bespottelijk.
Ik heb me echt moeten bedwingen om hem af te zetten, want ik had een goede reactie gehoord van een vriend, maar ik heb er eigenlijk wel wat spijt van.

Dit is echt geen goede film, het had echt beter gekund.

Aardige variatie op het vampier-gegeven. Mooie styling en prima acteerwerk. Inclusief Bowie, die ik als Pontius Pilatus ook al prima vond en wat te denken van Into the Night (very convincing Ed... vvvery...)

Er zitten wat rappe wendingen in die wat geforceerd voelen en het einde is me wat té vaag, maar de sfeer in het huis en Deneuve maken een hoop goed. Vooral de verleidingscène aan de piano is fantastisch... het vervolg op die scène weer wat teleurstellend.

Al met al... een 3,5*

Een zeer vermakelijk en nogal bevreemdend filmpje, vooral de eerste 10 minuten waren spectaculair: het is aldof er een hele beeldenstorm zonder enig logisch verband op je wordt afgevuurd, en dat wordt dan nog bijgestaan door van die heerlijk crappy muziek.
Geweldig is dat.

Qua verhaal was deze film inderdaad -zoals hierboven al gezegd werd- nogal clichématig en ietwat achterhaald; het codewoord in deze film was dan ook 'sfeer'. En over dat laatste was ik echt wel te spreken: het weet als geen ander liefde en dood zo dicht bij elkaar te brengen. (Ook al weet hij die over te brengen met van die kitsherige waaiende gordijntjes, duifje etc.)

Eén van de grootste pluspunten aan de film -afgezieb van de montage en de muziekscore- is Bowie. Of hij goed kan acteren weet ik niet, maar mij weet hij in elk geval keer op keer te overtuigen.
Z'n kop is gewoon goud waard.

3.5* voor deze inventieve horrorfilm.

Ook geinig om -de in die tijd wellicht onbekende- Willem Dafoe eventjes voorbij te zien flitsen.

Hey don't fuck with the great Bauhaus. Legendarische band.

Anyway heerlijk cult vampier filmpje met licht erotische inslag. Helaas wat weinig Bowie. De man is wel degelijk een zeer verdienstelijk acteur. (zie buiten deze film Merry Christmas Mr. Lawrence of The Man Who Fell To Earth bijvoorbeeld.)

Vermakelijke donkere film met een aardig spelende David Bowie.

Als geheel toch helaas een behoorlijk saaie film en de montage voelt erg geforceerd aan. De sfeer is wel lekker 80ties en de film als geheel is vooral curieus. Vooral een aanrader omdat het de eerste Tony Scott is (en ik ben een grote fan), de acteurs en de gelikte beelden.

Nee, deze vond ik totaal niet boeiend. Bowies muziek interesseert me al niet en als acteur al helemaal niet. Al doet hij hier eigenlijk vrij weinig in. Zodra hij begint te verouderen, zie je eigenlijk niet meer in waarom hij een grote ster deze rol gekregen heeft. Voegt weinig toe, had net zo goed een bijrolacteur kunnen zijn, want hij is alleen een canvas voor de make-upafdeling dan een waarde voor de film.

In het begin lijkt de score en de cinematografie nog wel aardig te worden, maar naarmate de film vordert wordt de score steeds eentoniger, scheller en irritanter, en visueel stelt het ook niet veel meer voor. Veel wapperende gordijnen en de helft van de Thriller-video van Michael Jackson komt even voorbij.

Scott zou later veel betere films maken godzijdank. Deze zullen we maar gauw vergeten.

1.0*

Catherine Deneuve is mooier dan ooit hier. De film zelf oogt als een gedateerde videoclip inclusief lelijke belichting, kale decors en nepbloed. De verouderingseffecten zijn wel oke (David Bowie lijkt hier op een hele oude Paul Newman!).

Een 'interesting failure', zoals actrice Susan Sarandon het zelf noemt op het audiocommentaar. Scott's debuut is een pretentieuze, arty-farty vampierfilm, niet eng en niet spannend. De film heeft sterk te lijden onder de flink gedateerde jaren '80 esthetiek, met personages die onafgebroken roken, gordijnen en lakens die eindeloos wapperen en duiven die overal in het huis van Deneuve opduiken. Het camerawerk is verder best fraai, maar de film wil maar nergens echt boeien of tot leven komen. De eerste drie kwartier is de film nog het beste te genieten, vooral door de mooie rol van Bowie. De scenes waarin hij voor onze ogen ouder wordt zijn erg goed gedaan. In deze scenes is de film ook best aangrijpend. Daarna wordt het een beetje een rommeltje, maar gelukkig nergens saai. En wanneer je je toch mocht vervelen kun je altijd nog kijken naar de bijzonder mooie Deneuve. Dat gaat nooit vervelen.

Het is inderdaad het stukje Bowie wat de film draagt.

Ik had niet veel verwachtingen in deze film. Tony Scott staat niet echt bepaald bekend vanwege de inhoud, meer met blockbusters als Enemy of the state en Man on fire, waarmee het beste dan ook gezegd is. Zeer knap regiedebuut in een film die meer weg heeft van David Lynch light. Een vampierenfilm die echt doelt op de honger en de achterliggende passie. Bowie brengt het er niet slecht van af, maar vooral Deneuve en Sarandon acteren met veel overtuiging. En de sfeerzetting is ook wel meeslepend. Misschien geen echte topper, maar wel van genoten, en zeer verrassend filmpje van Tony Scott. Knap!

Nothing human loves forever

Ik had eigenlijk geen idee meer waarom ik The Hunger had opgenomen buiten dat het met Catherine Deneuve was, wat op zich al een reden genoeg is. Vaag meende ik me te herinneren dat er vampiers aan te pas komen maar ik begon dus bijna blanco aan de film.

Misschien had het niet zo slecht geweest als ik wat meer achtergrondinformatie had opgezocht want na de eerste minuten bleek al dat dit niet echt mijn soort films is. De openingsscène is tenenkrommend slecht en wordt ondersteund door al even slechte muziek. The Hunger deed me dan ook te hard denken aan de Argento films en voor mij is dat geen compliment. Toen ik op de openingscredits de naam van Tony Scott zag passeren kon ik me moeilijk voorstellen dat dit van dezelfde regisseur kon zijn als van het geweldige Man on Fire en True Romance, het is dan ook overbodig om te zeggen dat het goed is dat Scott nadien naar films met redelijk weinig inhoud is overgeschakeld (Domino, Deja Vu, ...) want met dit absurde vampierenverhaal kan niemand iets. De film hangt aaneen van de 'erotische' lesbische liefdesscènes en de effecten zijn vaak te slecht voor woorden. Het enige wat echt goed uit de verf komt is de langzame veroudering van John. Eigenlijk behoort het gedeelte betreffende John nog tot het interessantste deel van de film want eens die dood is zakt de film dieper en dieper weg in zijn eigen nonsens om uiteindelijk aan een climax te komen die dramatisch hoort te zijn maar waar ik me steendood bij verveelde.

Ik zei het daarjuist al, Catherine Deneuve was de enige reden om de film te zien en het breekt dan ook mijn hart haar hierin te zien. Ze ziet er weer even mooi uit als altijd maar ze kan de film simpelweg niet redden, hoewel ze wel haar best doet. Iemand die nog zijn best doet is Bowie. Van zijn muziek ken ik niet al te veel maar als acteur kan ik hem best wel appreciëren. Hier behoort hij met Deneuve tot het beste wat de film heeft te bieden. Dan de grootste ergernis aan de film, Susan Sarandon. Geen idee wat iedereen aan haar vindt maar ik vind het zo'n irritant mens. Als ik haar in een film zie weet ze die elke keer wel serieus te verkloten en zelfs hier slaagt ze daar wonderwel in. Als Scott nu eender welke andere actrice had gecast voor haar rol en zodoende iemand anders in de lesbische scènes met Deneuve had gehad dan had de film volgens mij zijn erotiek gehalte toch gehaald. Nu kreeg ik bij wijlen spontane braakneigingen... Iets waarvoor de film nog wel de moeite is, buiten dat het het regiedebuut van Scott is en de rollen van Deneuve en Bowie, is het piepkleine rolletje van een zeer jonge Willem Dafoe. Hij is te zien als één van de twee gasten die beginnen te zagen wanneer Sarandon aan het einde van de film aan het bellen is in een telefooncel.

Zonde maar dan echt zonde dat Catherine Deneuve hier haar goede naam mee te grabbel gooit. Het debuut van Scott heeft eens meer inhoud dan zijn latere films maar daar stopt het dan ook. Misschien leuk voor de fans van Bowie maar dat ben ik ook al niet dus schiet er niet veel interessants over. Tenzij je natuurlijk graag een naakte Susan Sarandon wilt zien maar daar pas ik voor.

1.5*

Leuke 80's film met dito sfeer. Vooral omdat het niet gaat om een 'standaard' vampieren film zoals ze tegenwoordig gemaakt worden. Ook weer een erg goede rol van David Bowie, ik snap ook niet goed waarom zijn acteren als slecht word aangemerkt.
Echt horror kan ik deze film niet noemen, maar welk genre hier wel voor in aanmerking kan komen... geen idee eigenlijk. Deze film laat zich niet echt in een hokje plaatsen.
Ook leuk was de (erg kleine) cameo van Willem Dafoe in een van zijn eerste 'film optredens'.

Leuk om dit eens terug te lezen. Rond de periode dat ik dit bericht schreef kende ik nog niet veel van Bowie eigenlijk en ben me er voor beginnen interesseren. Ondertussen ben ik wel een fan geworden

Curieus werkje. Eersteling van Tony Scot, Misschien niet overal even goed, maar zeker de moeite waard om eens te zien.

Aparte sfeer, soms zelfs ronduit naar, akelige soundtrek. Alles ontzettend des jaren '80, niet alles even subtiel.
Goed acteerwerk van Bowie, Sarandon en Deneuve, op zich al een niet erg voor de hand liggende combinatie.

Het einde vond ik nogal teleurstellend, cliché, en klopte ook qua logica voor geen meter. Waarom schrikt ze zo van die zombies, ze weet toch dat ze nog niet helemaal dood zijn. En hoe kan ze dan ook nog in het trapgat vallen vanuit het (semi-)mortuarium?

Wat deden die duiven daar de hele tijd? Ik neem aan dat dat de zielen, van de slachtoffers nog waren. Had voor mij niet gehoeven.