The Barefoot Contessa (1954)

Een redelijke film met een prachtige Ava Gardner en een solide Bogie (3-4 jaar voor zijn dood); beiden eigenlijk in hun nadagen. Echter het heeft ook diverse minpunten. De grootste in mijn opinie zijn de dialogen. Ze zijn goed geschreven maar veels te lang. Echt overkill.

3,0 sterren

niet helemaal perfect, helaas. Maar niet elke film van een meester kan een meesterwerk zijn. Wel is het mooi om te zien hoe de cariere van een Hollywood-ster ontleed wordt (volgens Mank zelf zijn de karakters van de film gebasseerd op het leven van Rita Hayworth). Van haar ontdekking tot haar ondergang. Zeker haar ontdekking is geweldig, en laat ons gelijk weten dat dit een lastige vrouw is om te leren kennen. We krijgen vanalles te horen; haar aankondiging, muziek, applaus, en gejoel. Maar van de vrouw zelf krijgen we geen seconde te zien. Gelukkig komt ze later wel veelvuldig in beeld, en is het genieten. Naast die ene hele grote is het Ava Gardner die straalt, en de hele film haar kwaliteiten tentoonstelt. Of ze nu op haar blote voeten door Spanje dartelt, in een zigeunerkamp aan het dansen is, of met een multimiljonair op een jacht aan het zonnebaden is (de mannen op het scherm waren niet de enige met hund mond open). Ik ben benieuwd of deze film nog van enige invloed geweest is op Scorsese's Casino. Ook al zijn Gardner's intenties compleet anders dan die van Stone in Casino, leek er toch enige gelijkenis in de relaties. Maar misschien zie ik nu dingen die er niet zijn.

Verhaal technisch is het best saai en de film duurt ook te lang. Maar hoe mooi is het wel niet om Bogart en Gardner in een film te zien? Nou, heel mooi! Scenes die mij bij staan zijn die waarin Gardner de trap oploopt na het zwemmen en die waarin ze danst met de zigeuners. Tevens de eerste Bogart film die ik op het witte doek heb gezien.