Under Capricorn (1949)

Ingrid Bergman redt deze film met haar prima performance.
Maar ja, een Hitchcock zonder [onvoorziene] suspense is geen Hitchcock.
[toch nog acceptabel hoor]

De naam Hitchcock op de credits brengt natuurlijk een bepaald verwachtingspatroon met zich mee. En voor de meeste mensen zal Under Capricorn beslist niet binnen vallen. Neemt niet weg dat ook dit weer een erg solide film is. 3,5*

Bijzondere saaie Hitchcock-film, al wist ik op voorhand dat het geen van zijn typische suspense-films zou zijn. Hitchcock had zich in 1939 al eens aan een kostuumdrama gewaagd ("Jaimaica Inn", een film die in mijn herinnering toch leuker is dan deze "Under Capricorn"), en het is duidelijk iets dat hem niet ligt. Hij wilde naar verluid de film alleen maar regisseren zodat hij dan kon samenwerken met Ingrid Bergman, een filmster die zowat door iedere studio gegeerd was toen. Ze levert dan ook een mooie acteerprestatie af. Maar de saaiheid van de film zit hem vooral in de uitgesponnen lange takes (waarin amper wat gebeurt), een experiment dat toch veel beter geslaagd was in zijn vorige film, "Rope", waarin de takes welliswaar nog langer duurden volgens mij. Tenslotte vond ik de kleuren, ondanks dat het een technicolor-film is, niet mooi. Begrijpelijkerwijs is dit dus een quasi vergeten Hitchcock-film, en alleen volbloed Hitchcock-adepten zullen zich hieraan willen wagen denk ik. 2.5*

Kostuumdrama met lange monologen, normaliter niet iets waar je mij wakker voor moet maken. Toch is deze Hitch zeker niet compleet mislukt; alleen al de setting van het Australië van 1831 (pas ontdekt door Cook en destijds een soort gevangenkamp) vond ik vrij interessant. Cotten is verder geweldig als Flusky, een oud-gevangene die nu fortuin heeft gemaakt maar nog altijd aanhikt tegen de klasse-verschillen, bijvoorbeeld tussen hem en zijn hevig in de war zijnde vrouw (Bergman).

Een vierhoeksverhouding ontstaat met de aanwezigheid van de bazige huismeesteres Milly en de komst van de jonge Adare (Wilding), een neef van de gouverneur. Langzaam (te langzaam) ontvouwt zich het verhaal van moord, schuld en boete dat achter de personages ligt, met dus die mooie setting van het Australië van de vroege 19e eeuw.

Destijds nogal geflopt want (zo lees ik op imdb) in de markt gezet als thriller, en dat is deze Hitchcock zeker niet. Wel een aardig drama, dat misschien wel wat onderschat wordt.

3*.