River Queen (2005)

111 stemmen | gemiddelde 2,93
Nieuw-Zeeland / Verenigd Koninkrijk
Drama114 minuten
geregisseerd door
Vincent Wardmet
Samantha Morton,
Kiefer Sutherland en
Cliff Curtis1860, Nieuw-Zeeland. Sarah (Samantha Morton), een jonge Ierse vrouw, en haar familie komen midden in een oorlog te zitten tussen de Britten en de Maori's tijdens de Britse kolonisatie.
3,0
[permalink] geplaatst op 2 april 2011, 14:04 uurWie het eerste half uur weet vol te houden, zal niet mistevreden zijn over wat volgt. Maar euforie zal deze film nu ook weer niet uitlokken.
4,0
[permalink] geplaatst op 12 augustus 2011, 23:00 uurGekocht voor €1,- met een wat bedenkelijke gedachte. Dat viel niet tegen, mooie beelden en naar mijn mening is het verhaal ook goed. Wellicht niet authentiek zoals hier te lezen is, maar daar heb ik me verder niet mee bezig gehouden

. De gevechten zijn goed in beeld gebracht en komen niet overdreven of kunstmatig over. De personages wonen in de 'bush' en dat is aan hun uiterlijk en kleding ook te zien, prima gedaan.
2,5
[permalink] geplaatst op 18 april 2012, 9:47 uurDit negentiende eeuwse volksverhaal gaat in de kern over de liefde van een moeder voor haar kind, verpakt in vragen rond loyaliteit, morele dilemma's en de zoektocht naar identiteit. De motieven van de regisseur zijn niet duidelijk, waarschijnlijk heeft hij een rijk, historisch en romantisch avonturenverhaal willen maken vol dramatische confrontaties en gevechten, maar het script is te rommelig, onsamenhangend, log en lomp (de chronologie is hortend en stotend en werkt disoriënterend) en de story te langdradig. De landschapsbeelden daarentegen zijn van een fascinerende en ongekende schoonheid.
1,5
[permalink] geplaatst op 11 mei 2012, 12:15 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenKende Samantha Morton eigenlijk alleen van een bijrol in Elisabeth en nu dan dus van de hoofdrol in River Queen. Geen ongedeeld genoegen, eerlijk gezegd. Ik vind dat ze niet slecht speelde, maar ik denk dat zo'n prominente hoofdrol te hoog gegrepen is. Daarnaast heeft ze ook een gezichtsuitdrukking alsof ze het betreurt dat ze zojuist in haar broek heeft geplast. Dat is ook bijan de basis van haar mimiek door de hele film, of ze nou blij of verdrietig is.
Het gegeven en settign van de film zijn interessant, want nieuw, voor mij dan tenminste. Had nog geen films met Maori's gezin en zeker niet knokkend met de Ieren.
De uitwerking had wel beter gekund. Het wat magere verhaaltje, wat dan door wat kleine zij-plotjes wat interessanter werd gepoogd te maken is een van de minpunten. Een ander is de hierboven al genoemde ierse-accenten kwestie.
Ook was het acteerwerk her en der rammelend.
Daar kan de mooie omgeving dan niets aan verdoezelen.
Wat me echter het meest stoorde, was de vaak ongeloofwaardige reacties op gebeurtenissen en, als voorbeeld, dat een al gekend 'verraadster' toch doodleuk van kamp naar kamp kan overwaaien steeds.