Leef! (2005)

Was wel weer een geslaagde Bakhuys film. Alleen dit keer wel wat trager dan Cloaca en Ik omhels je met 1000 armen, maar evengoed was dit ook wel weer boeiend. Vooral vanwege de sfeer en de flashbacks van Hendrix en die van der moeder. Leef! kan in eerste instantie beschouwt worden als een standaard familie drama, typisch op zijn Nederlands. Ook Peter Blok vond ik na Cloaco ook hierin weer erg sterk spelen. Het verhaal is toch wel boeiend en ook een soort puzzelwerkje.

Ook dat kleine bijrolletje van Frank Lammers als een dolgedraaide bestuurder vond ik ook erg mooi.

En wat ik ook een hele bijzondere scene (s) vond: Die scene dat er een jongen dreigt te verdrinken in de gracht en de jongere Anna red dat jongetje, en dan 10 jaar later zien we diezelfte jongen weer die die botsing maakt met zijn auto en alweer in de gracht dondert. Erg bijzonder stukje.

Maar toch was dit wel weer een geslaagd werkje van Van de Sande Bakhuyzen (wat een lange naam toch)

3,5*

Ik ben nog steeds een beetje geschrokken van de groepssverkrachtingsscene, (mooi scrabblewoord) ik kon me namelijk zo ontzettend goed identificeren met die dochter en toen die scene, ik vond het moeilijk.

Ik vond het een gave film, ik zat zo onwijs in het verhaal. Iets irriteerde me, ik kan er niet zo goed uit wat dat was, het had iets nepperigs ofzo, does that make sense? Eind goed al goed, dat vond ik niet zo passend.

Een goede Nederlandse film. Had de film al vaag een keer gezien maar wilde hem bewust en volledig afzien om er een eerlijk oordeel over te vegen. Stuk voor stuk goede acteurs, met als uitblinker Peter Blok. Erg sterk gespeeld. Met wat creatieve draden tussen een familie drama door kom je snel op een ruime voldoende. Een paar heftige scènes zoals de verkrachting-scène en de ruzie aan tafel, heeft mij echt over de streep getrokken om niet te gaan slapen en me helemaal in te laten leven in het verhaal. Mooie regie, min puntje was de nogal gevoelige muziek. Soms verpestte het de sfeer. En natuurlijk het zoet sappige einde, houd ik niet zovan.

Al met al een goede film. 3,5 ster

Sentimentele en daarmee weinig oprechte film. Te veel zoeken naar emotie heeft altijd tegengesteld effect, personages gedragen zich nogal kinderachtig. De solide regie kan het matige script niet redden.

2*

Mooi en soms ontroerend drama waarvan de verhaalstructuur op het begin wat chaotisch is, maar gaandeweg krijgt de film meer rust en worden de onderliggende verhoudingen van de personages duidelijk. Uitstekend acteerwerk van de gehele cast, dat zorgt voor een aantal sterke momenten zoals de scene met het gezin aan de eettafel.

heerlijke film met alle ingrideinten,

Prachtig acteerwerk van Monic Hendrixk,

Alleen het laatste shot aan tafel smaakte te zeemzoet,

Maar voor dse rest een mooie aangename film,

Vreselijk, die schommelende cameravoering, erg storend. Misschien vernieuwend bedoeld o.i.d.?

Het verhaal zelf is wel redelijk boeiend, de uitvoering vind ik echt niet op niveau.

Teksten worden veel te 'opgelezen' uitgesproken, met veel onnatuurlijke intonaties.

Het acteren zelf vond ik ook voor het grootste gedeelte niet naturel.

Stemverheffingen, gezichtsuitdrukkingen, het komt op mij allemaal niet geloofwaardig over.

Een enkel bijrolletje werd nog het best neergezet.

De sfeer is wel goed deprimerend, met al die vreselijke types mensen

Nee, niet iets voor mij om nogmaals te zien.

Een redelijk dramafilm...

Redelijk verhaal...

Niet echt mooi verhaal...

Slechte camerawerk, dat geen mooi breedbeeld is,

voorbeeld smalle (trek) gezicht...

HD kwaliteit is niet aanwezig...

Wel prima achtergrond geluid/muziek (Dolby Digital)...

Redelijk acteerwerk...

Wel bekende acteur Peter Blok (Lijn 32 en In therapie)...

Geen moeite waard...

Tijdssprongen, dooreen dwarrelende personages, nu eens jong, dan weer oud en soms tussenin maken de film aanvankelijk niet zo echt begrijpelijk. Nadien is er meer éénheid in het verhaal en zijn er meerdere knappe, goede geacteerde scènes.

De rode draad zijn de ongelukken en geweld waarvan het waarom moeilijk te snappen is, tenzij dat dergelijk pessimisme dient gezocht in de toch levensbedreigende toestand waarin de regisseur bij het draaien van de film zich bevond.

Zeker goed bedoelde film, wat ambitieus omwille van de meerdere aspecten die worden aangeraakt en daardoor, alvast in de beginne, complex overkomend.

Goed geacteerd, soms ontroerend. Het script is beroerd: er worden veel te veel verhaallijnen ingepropt waardoor het geheel iets van een soap krijgt. De verhalen zijn makkelijk te volgen, maar ieder karakter moet iets zeer emotioneels mee maken.

Meer dan prima drama van Nederlandse bodem.

Hoewel er ook veel prut wordt afgeleverd wordt over het algemeen de Nederlandse film in mijn ogen ondergewaardeerd.

Veel verhaallijnen door elkaar, zonder dat het overigens ten koste gaat van de karakterverdieping. Het is vooral echt.

Het zoetsappige einde had van mij niet gehoeven, al met al een keurige voldoende. *3,5

Een aanschakeling van hele vervelende mensen trekt 110 minuten aan mij voorbij. Slecht geacteerd, slecht geregisseerd, nagesynchroniseerde hollandse lompheid, en natuurlijk veel gevloek en platte sex.

Leuk gespeeld, vlot verteld drama doorspekt met veel komische momenten. Het begin is nogal pretentieus en gekunsteld, maar zodra de focus komt te liggen op het gezinsleven van hoofdpersoon Anna (een prima Monic Hendrickx) begint de film de juiste snaar te raken. Niet altijd overigens, want bepaalde subplots zijn op het groteske af, met hier en daar momenten die de montageruimte beter niet hadden kunnen verlaten. Overwegend houdt regisseur Willem Van De Sande Bakhuyzen de boel gelukkig stevig op de rails.

“Ik was je kind. Je had het moeten zien.”
Ironisch. Als zij dan 20 jaar later zelf degene is die haar dochter “weg” doet, laat stikken, niks “ziet” en haar naar een plek boven een coffeeshop stuurt, waar ze vervolgens verkracht wordt. Haha heel grappig.
Los daarvan wat een zielige bedoeling. Een typisch Nederlandse film: ellendig lange saaie bedoeling, dialogen in Jip en Janneke taal, slecht acteerwerk waar ze de nadruk leggen op teveel emotie, veel bloot en natuurlijk irritante platte seksscènes. Zucht.
Zonde van m’n tijd. Ik zou geen Nederlandse films meer kijken, had ik mezelf voorgenomen, maar helaas toch deze gaan kijken en onwijs veel spijt van.