My Summer of Love (2004)

Passionele moord is in Frankrijk toegestaan, volgens Tamsin.
Mona houdt toch net op tijd op met de verdrinkingsmoord en de film laat een lange weg zien die ze moet gaan met nieuwe levenswijsheid op zak ( zoals niemand is wie die lijkt)
Op het randje van cliche, maar de uitwerking maakt veel goed!

Niet mijn soort film, ik heb die 86 minuten echt met moeite uitgehouden, dat stukje met die kabouter en die auto vond ik dan wel weer grappig, maar verder mist ik was actie enzo, maarja, daar is het ook een drama voor. Gewoon niet mijn soort film, maar ik snap wel als mensen hem mooi vinden, maar ik heb maar een echt hoogtepunt meegemaakt in de film en dat was het dialoog:

Tamsin: If you leave me I'll kill you

Mona: If you leave me I'll kill you and then I kill myself...

Goede film en goed acteerwerk van beide dames, hoewel ik wel erg moest wennen aan dat verschrikkelijke accent van Mona. Haar accent en het gave Engels van Tamsin benadrukten wel goed het verschil tussen beide milieus.

Wat mij tegenzat in deze film en daarom krijgt hij van mij ook niet meer dan een 3,5* is dat de godsdienstwaanzin van haar broer en dat gezever van die sekteleden te veel in beeld gebracht werden. Ik kreeg er op een gegeven moment echt genoeg van. Ik had graag dat de regisseur ipv dit een ander onderwerp had gekozen. Dat Nietsche er bijgehaald werd vond ik verder ok en zijn uitspraak "Sommige mensen zijn bestemd om succesvol te worden en sommige juist niet" staat voor mij als een huis.

De passie tussen beide dames vond ik weer zeer mooi in beeld gebracht. Ook het einde vond ik gaaf. Het liep niet af zoals ik verwacht had en daarom ontweek deze film een cliché einde.

Prachtig ook de soundtrack "Lovely Head" van Goldfrapp. Komt van hun geweldige CD "Felt Mountain".

Een ietwat aparte film, maar desondanks allesbehalve slecht: 3.00
Voordat ik begon aan deze prent keek ik een beetje huiverig tegen My Summer Of Love (een weinig interressante titel overigens) aan, maar die gedachte was zeker niet terecht. Alhoewel de eerste tien minuten behoorlijk onwennig aan doen komt de film toch goed in het ritme, om vervolgens het verhaal beet te pakken en deze pas na afloop van de slechts 81 minuten zuivere speeltijd weer los te laten. My Summer Of Love is dan ook een typisch voorbeeld van een film die met beperkte middelen toch een voet aan de grond weet te krijgen. Niet in de laatste plaats door de knappe acteerprestaties van Blunt en Press, die een belangrijke stempel op deze prent drukken.

Verhaal: 3.50
Inhoud, originaliteit, fouten/blunders, verhaallijnen, diversiteit, etc.
Een bij vlagen nogal schilderachtig en beeldschetsend verhaal, maar de klasse is er zeker niet minder om. Men wist vantevoren dat het verhaal tot in de puntjes moest worden uitgewerkt en daar heeft men dan ook aan voldaan. In de toch al niet bijster lange film word er voldoende tijd gegund om de relatie tussen Mona en Tamsin te ontplooien, een knappe prestatie. Daarbij worden een aantal elementen subtiel in de film verwerkt die later in de film weer herkenbaar naar voren komen. Helaas kan ik niet van het hele script zeggen dat dat geslaagd is. Waar het de fraai uitgewerkte verhaallijn tussen Mona en Tamsin aan niets ontbreekt, zo zwak word het subplot rondom de broer van Mona uitgewerkt. Het voegt te weinig aan de film toe en daarnaast word al dat jesus-gewauwel net iets te veel op de voorgrond vertoont. Het einde is één van de hoogtepunten van de film, zonder woorden maakt Mona haar gedachten, geloof en overtuiging duidelijk, veel treffender had Pawlowski het niet kunnen doen.

Acteerwerk: 3.50
Hoofdrollen, bijrollen, dialogen
Naast het verhaal is ook het acteerwerk van een hoog niveau. Nathalie Press en Emily Blunt stuwen elkaar naar grote hoogten. Af en toe vliegt Press ietwat uit de bocht, maar dat komt meer voort uit een aantal spaarzame zwakke momenten in het script (denk onder andere aan de badkuip scene). Beiden dames voelen hun personage erg goed aan en daarnaast straalt de chemie er werkelijk aan alle kanten vanaf. Met name voor Emily Blunt zie ik een grote toekomst in het vooruitzicht liggen. Verder nog een redelijke bijrol van Paddy Considine, maar loopt hij er doorgaans nogal verloren bij en dat komt niet door al dat jesus gewauwel. Verder worden de acteerprestaties gesterkt door de zorgvuldig uitgewerkte dialogen.

Speelduur: 3.00
Balans in de film, strekking van het verhaal, speelduur, etc.
Voor mezelf spreek ik pas van een film als deze minimaal 90 minuten duurt en geen tachtig, zoals deze. Want dan heb ik meer de indruk met een verkapte dubbelaflevering te maken te hebben van welke televisieserie dan ook dan met een stukje filmlectuur. Toch zal ik het My Summer Of Love niet al te zwaar aanrekenen aangezien Pawlowski de ene na de andere minuut ten volle weet te benutten. Ondanks de korte speelduur is de opbouw in de relatie tussen Mona en Tamsin erg sterk, daar kan menig hollywood-film zeker nog een puntje aan zuigen. En dan zitten er notabene ook nog een aantal minder interressante scenes in omtrent de geloofsovertuiging van Mona's broer. Toch is de balans lang niet slecht, de strekking van het verhaal zelfs erg goed en weet de film toepasselijke emoties op te wekken.

Realisme: 2.50
Realisme van gebeurtenissen in de breedste zin van het woord.
Wat moet ik hier nu toch van denken. Het word hier en daar behoorlijk aangedikt heb ik het idee. Met name de rol van Tamsin vind ik veelal onvoldoende overtuigend. Haar doel om Mona een beeld voor te schetsen die veel weg heeft van een droomwereld mis ik bijvoorbeeld continue. Het spotten met een overleden zus vind ik dan ook ver over het randje van het toelaatbare, evenals de min of meer dreigende bewoordingen van Tamsin aan het adres van Mona omtrent de quote dat ze Mona zal vermoorden als ze haar zal verlaten. Er word wel enigzins blijk gegeven van een contactstoornis bij Tamsin, maar dan nog. Daarnaast is de rol van de broer van Mona in het geheel nogal doorzichtig. Het kwam net eventjes te veel over als fundering voor de daden van Tamsin, hetgeen met een langere speelduur wellicht subtieler gebracht had kunnen worden. Toch blijft de film over het algemeen voldoende realistisch, maar kan ik persoonlijk sommige zaken niet in het juiste perspectief plaatsen.

Cinematografie: 1.50
Special Effects, Camerawerk, belichting, montage, stunts, coordinatie, etc.
Ai ai ai, daar gaat de film dan toch lelijk de fout in en word het pijnlijk duidelijk dat we toch echt met een B-productie te maken hebben. Zo is het camerawerk ronduit bagger. Iets anders kan ik er niet van maken. Het vele gespeel met de 'zoomfunctie' is van een uitermate kinderlijk niveau, zijn een aantal pogingen tot sfeervolle, welhaast idyllische scenes gedoemd om te mislukken en moet Pawlowski het voornamelijk hebben van de locaties om er hier en daar nog een speciaal randje aan mee te geven. De simpele 'huis-tuin-en-keuken' dialoog (als je begrijpt wat ik bedoel) is een zeldzaamheid in deze prent. Daarnaast is de montage matig, evenals de vaak overdreven geaccentueerde belichting. Daar komt vervolgens ook nog eens bij dat de soundtrack slecht bij de film past. De als 'laurel & hardy'-achtig aandoende score klonk vaak nogal vreemd bij de situaties zoals die in de film voorbij komen.

Verdict:
Een B-prent van de buitencategorie, veel meer kan ik er niet van maken. De buitencategorie omdat het verhaal, het acteerwerk en de regie allen een dikke voldoende score en een B-prent voor de zo karakterisende cinematografie. Logisch ook, want als de cinematografie wel in orde zou zijn geweest dan was er ook geen sprake geweest van een B-film. Al is het begrip B-film rekkelijk, daar geeft ieder zijn eigen invulling aan. My Summer Of Love onderscheid zich met een krachtig hoofdverhaal, sterk acteerwerk van Press en vooral Blunt en een zorgvuldige regie van Pawlowski enerzijds, en een ronduit zwakke cinematografie, een matig subplot en te weinig overtuiging omtrent het realisme anderzijds. Toch heeft My Summer Of Love mij over het algemeen aangenaam verrast. Ik had vooraf geen al te hoge verwachtingen, hetgeen misschien juist wel goed is geweest: 3.00 (2.80).

Goed gespeeld maar het verhaal had wel heel weinig om handen. 2 meisjes met te veel vrije tijd die daardoor heel vervelend worden.

Mooie kleinschallige coming of age flick met een simpel maar leuk uitgewerkt- verhaaltje. De meiden speelde beide prima, de sfeer was erg aangenaam en het keek bovendien gewoon allemaal prima weg. Het onverwachte einde gaf het geheel echter een bittere nasmaak, al moet ik toegeven dat ik het achteraf wel goed vond passen.

3,5 sterren

En wát ze dan ook doen met de vrije tijd. Allemaal (naar mijn idee) saaie dingen! Dat maakte de film niet leuker, had er sowieso meer van verwacht.

Een film die even de tijd nodig heeft om op gang te komen.. ook de band tussen de 2 meisjes was in het begin nog niet zo overtuigend..

Gelukkkig werd dit met de min steeds beter.. en is dit toch nog een filmpje apart geworden..

Natuurlijk mooie hoofdrol actrices!.. maar ook de hele sfeer zat wel goed..

Het einde vond ik weer zeer positief.. en maakt gelijk het wat mindere begin van de film goed!

Daarom 3,5 sterren.. omdat deze film zeker wel beter is dan het standaard-gemiddelde!

Mooie, dromerige film, waarbij de nadruk vooral op de rust ligt. Het tempo van de film ligt laag en er is gelukkig geen plaats voor groot bombastisch gedoe of moralistisch geneuzel. De film vertelt stijlvol het interessante verhaal van de twee verliefde jongedames Press en Blunt, die beide voortreffelijk acteren. Hun relatie wordt voor de kijker al snel overduidelijk voelbaar en er passeren vervolgens aardig wat warme, passievolle scènes de revue. Dit alles met een sterk sfeertje en een prima soundtrack. Toegegeven, ik vond het nergens echt heel bijzonder of speciaal, maar voor een mooi en vooral goed geacteerd drama heb je aan My Summer of Love een hele goeie.

Ruime 3,5 sterren.

Prachtige film, met een einde dat ik echt niet heb zien aankomen. Een film die rustig voortkabbelt maar erg boeiend is!

''You know me''

Nee, helemaal niet! Althans, dat leek me toch wel duidelijk op dat moment. Mona is het ''simpele'' meisje die haar eigen toekomst al helemaal voor haarzelf geschetst heeft. Verkeerde man, probleemkinderen, nietszeggende baan, ga zo maar door.

Bij Tamsin is het precies andersom. Groot landhuis, rijke ouders, niet gelukkig, moeder is er nooit, vader gaat vreemd, maar de mooie Tamsin ''komt er wel''. De twee meiden hebben amper woorden nodig om vriendinnen te worden. Het klikt direct en voor mij als kijker zat ik naar een geloofwaardige vriendschap tussen twee meiden te kijken wat steeds ''echter'' werd; ''If you leave me, I'll kill you'' - ''If you leave me, I'll kill you... and then I'll kill myself''. Onafscheidbaar zou je zeggen. Een prachtige vakantie, mooie dromerige sfeer, geweldige beelden van Yorkshire en zelfs een opbloeiende liefde tussen de twee. Tel daarbij de heerlijke muziek die me als kijker nog wat meer in een surrealistische situatie wist te plaatsen en de meiden (be)leven hun droom. Nou ja, Mona in ieder geval wel. Voor Tamsin ligt het allemaal wat anders. Prachtig nummer van Goldfrapp overigens: Lovely Head. In het begin al te horen, maar vooral dé perfecte ondersteuning in de dansscéne van de twee, wanneer ze op paddo's aan het wegtrippen zijn.

De rol van Mona haar broer vond ik een beetje minder (geloofwaardig) uitgewerkt. Hij ziet direct dat er iets niet helemaal pluis is met Tamsin, waar hij zelf ook érg gemakkelijk - met z'n bijbelverhaaltjes - in haar toneelstukje trapt. Net als Mona, want wat voor haar een droom was, bleek voor Tamsin maar een ''spel''. In het begin gaf ze al aan dat ze een slechte invloed op mensen (bij haar op school) had. Zo blijkt. Ik had toch op een einde gehoopt die wat meer indruk op me achter zou laten, misschien zelfs een tragische afloop waar Mona haar woorden waar maakt, Tamsin vermoordt en daarna haarzelf wat aandoet. Misschien gaat dat ook wat te ver voor zo'n korte vriendschap, maar toch wordt een paar keer érg duidelijk gemaakt dat ze gewoon bij elkaar horen en nooit weer uit elkaar gaan. Je bent jong en zegt wel eens wat, maar dit voelde toch ''echt''. Het moment waar we dus achter het toneel van Tamsin komen - in het dromerige landhuis - sloeg dan ook in als een bom. Ja, toch wel. Ik voelde hetzelfde als Press, damn wat pijnlijk. Toch niet geheel ontevreden met het einde als ik er nu over nadenk. Ik weet nu in ieder geval wel dat ik na het schrijven even een halfje bij m'n score op doe...

... want deze stond op 3,5, maar gaat makkelijk naar vier sterren. Deze My Summer of Love heeft na 'bezinking' toch wat meer indruk achter gelaten dan dat ik bij de aftiteling dacht. Tsjah, en dan Emily Blunt nog. Ik ben nu officieël stapelgek op haar. Wat een prachtige, betoverende vrouw, ongelovelijk. Geweldige prestatie ook van haar, maar ook zeker niet minder gespeeld door Nathalie Press. Twee toptalenten wat mij betreft. Uitstekende film die ik zeker nog vaker uit de kast zal halen. Erg mooi.

Lekker lome broeierige film.

Zomer, warme temperaturen en de ontluikende liefde tussen twee meiden.

Mooie film al stijgt het niet boven zichzelf uit.

Beetje een ingetogen variant op "Heavenly Creatures".

Deze film past goed bij dit warme weer, en bij de herinnering aan van die lange lome zomervakantiedagen waarop je eigenlijk geen zin had in iets anders dan een beetje rondhangen en dagdromen over wat je allemaal zou kunnen doen. Dat sfeertje komt in My Summer of Love ook goed tot uiting, sterkste punt van de film.

Overtuigende rollen van Nathalie Press (wat een onaantrekkelijk meisje vond ik dat) en Emily Blunt, hun prille vriendschap wordt mooi neergezet. Het gezever met die fanatieke broer vond ik een beetje een stoorzender en kreeg wat mij betreft meer aandacht dan nodig was. Wel weer een sterk en verrassend einde, in combinatie met de prima getroffen sfeer goed voor een ruime voldoende.

Helemaal eens met Norma, lekker filmpje dat vanwege de setting perfect is om te kijken. Eigenlijk heb je ook zin om hetzelfde als de meisjes te doen, lekker in het gras liggen en genieten van het leven.

Blunt en Press zijn prima actrices, al is Blunt natuurlijk ook een stuk knapper dan Press. Ondanks de vrolijkheid bevatten hun personages best veel diepgang en vooral richting het einde ontsteeg de film wat mij betreft het gemiddelde omdat het z'n eigen weg volgt en niet de bekende Hollywood paadjes..

3,5*

Lekker filmpje. Prettig geschoten.

Was weer een mooie comming on age film die er wel mee door kon. En natuurlijk weer precies hetzelfte thema: Meisjes die uit de kast komen en de gevolgen ervan. De 2 dames worden uitstekend gespeeld door Blunt en Press. Mona is dan een meisje die met vele problemen zit en ook in een scheinheilige samenleving leeft en eigenlijk altijd wel de pineut is. En dat veranderd inderdaad als Tamsin in haar leven komt. En je verwacht natuurlijk dat het een zorgeloze relatie word en dat word het eigenlijk de hele film door wel. Alleen niets is minder waar waneer Tamsin heeft gelogen over haar leven en over de dood van haar zus. En dat doet de film gelijk al de das omdraaien. En dat zorgt ook voor een heftig einde.

Verder gewoon weer een aardige comming on age film.

3,5*

Deze film ademde voldoende sfeer en het verhaal had alles inzich om verrassend uit te pakken. Helaas vond ik enkele emotionele momenten zeer slecht geacteerd. Bovendien was de rol van de broer wel heel dunnetjes en ongeloofwaardig neergezet.

Aardige film, ik heb me geen moment verveeld. Fantastisch einde ook! Mooi landschap. Rijk meisje is mooi, arm meisje is minder mooi. Het ergste cliché denkbaar. Ze acteerde beide heel goed maar of we nog veel van Nathalie Press zullen horen? Dat maakte vroeger, nog in de jaren 90, Engelse films zo goed: het waren geen modellen waar je tegen aan moest kijken. "Gewone mensen"......helaas......Ik vind Emily Blunt heel leuk hoor, don't get me wrong, maar heb de "gewone mensen" met lede ogen zien verdwijnen.........

Verrassend goed film dat een simpel verhaal op een interessante manier weet te brengen.

3,5*

Mooie zwoele film. De meiden worden zeer naturel gespeeld. Ik zou ze zo in de klas kunnen hebben. Ik heb erg van deze film genoten.

Mooie film, met een goed verhaal en mooie muziek. Wat er voor mij uitsprong was dat Mona haar veranderde broer 'fake' vind, ze mist haar 'oude' broer. Door de onhandige manier waarop ze elkaar proberen duidelijk te maken dat ze moeite hebben met elkaars keuzes raken ze steeds verder van elkaar verwijderd. Het einde van de film vond ik verrassend en sterk omdat Mona ook op dat moment weer wordt geconfronteerd met iemand die 'fake' blijkt te zijn.

Tsja wat zal ik hier van zeggen. Ik had eigenlijk toch op iets "krachtigers" gehoopt. Misschien wel door de verwachtig nav de recensies hieronder. Zeker zeer goed gespeeld door beide hoofdrolspeelsters. Heel natuurlijk. Press het kansloze meisje waar alles fout lijkt te gaan en Blunt de intelligente bijna ongrijpbare schoonheid. Het spel van Tamsin (Blunt) en de vlucht van Press (Mona) is goed in beeld gebracht maar ik werd eigenlijk pas echt geraakt op het moment dat blijkt dat alles een leugen bleek. Ik weet ook niet wat ik dan van het einde moet vinden. Wellicht was het nog harder overgekomen als Tamsin niet naar Mona toe was gegaan maar gewoon weg was gebleven. Nu zat het er allemaal een beetje "tussen in".

Blunt heeft mijn hard nu echt gestolen. Waanzinnig talent. Heb een aantal films waarin zij speelt gezien en is in staat compleet verschillende types neer te zetten op een heel natuurlijke manier. Daarbuiten is het ook bepaalt geen straf om naar haar te kijken.

Een drama met twee gezichten.

De eerste 45m zijn erg goed en dat komt omdat het voornamelijk over de relatie tussen Mona en Tamsin gaat. Die wordt mooi in beeld gebracht. Over dat gedeelte zou ik gemakkelijk een 4 kunnen geven.
Helaas wordt er dan plots aandacht besteed aan het religieuze broertje van Mona. Dat hele gedoe laat me volledig koud en voelt bij de haren erbij getrokken.
Ook het einde dreigt een ware anti-climax te worden met die zus die opeens wél blijkt te leven. Dat illustreert enerzijds wel de niet zo lieve kant van Tamsin, maar ik vind dat nogal een plotse en niet echt passende genrewisseling. Wat het einde nog een beetje redt is de laatste scène met Mona en Tamsin.

Grootste pluspunt aan deze film is zonder twijfel het acteerwerk. Natalie Press begint wat aarzelend, maar herpakt zich en doet het goed tot zeer goed. Dat anti-christ-stemmetje was dan weer wat minder, maar dat ligt ook aan het script. Emily Blunt is beregoed. Moet precies meer van haar zien.

Vooral het begin wordt zweverig en broeierig in beeld gebracht. Da's ook wanneer de relatie zich ontwikkelt en zorgt voor een goeie sfeer.
Naar het einde toe echter, werkt het vele inzoomen wat meer op de zenuwen. Misschien laat ik me hier ook wat beïnvloeden door het zwabberende religieuze subplotje.

Wat begon als een 4, eindigt op een 3.

Lekker dromerig gefilmde, rustige film die prima wegkijkt. Eigenlijk staat mijn gehele mening al in de vele posts hiervoor. Ben het met name ook eens met twee zaken:

dat godsdients geneuzel kreeg wat veel de aandacht en het acteerwerk op die momenten dat het er echt toe doet (op enkele sterk-emotionele momenten) kon wellicht iets beter. Toch, al met al, een prettige film om te kijken met een heerlijke sfeer.

De film deed me denken aan "Heavenly Creatures", maar deze is toch wel toegankelijker. 'k Vond het geen misse film, al was de cast misschien wel wat te oud voor deze film. Vooral Paddy Considine leek eerder de vader dan een oudere broer.

Het liedje La Foule van Edith Piaf vond 'k heel goed

Vond het zeker het bekijken waard, zeker omdat hij al niet lang duurt (86 min) en dus niet verveeld.

Toch wel een beetje een aparte film, in positieve zin, waarin 2 tienermeisjes verliefd op elkaar worden.

Er komen best mooie beelden langs en het simpele verhaaltje wordt goed uitgewerkt, met op het einde een wending die ik toch niet echt had verwacht.

Ik vond het religieuze gedeelte soms wel overheersend en het karakter van die broer kwam naar mijn idee niet op de juiste manier naar buiten.

Vanwege de vrij korte speelduur echter gewoon een hele aardige wegkijker en vandaar ook 3 sterren.

Prima kijkbaar filmpje over twee jongedames uit verschillende milieus die innig bevriend raken. Sterk acteerwerk,boeiende dialogen plus de aanwezigheid van de aantrekkelijke Emily Blunt zorgen voor een goed kijkbaar geheel maar ook niet heel veel meer dan dat.