The Desperadoes (1943)

Film naar een origineel verhaal van een van de beste western auteurs ooit, Max Brand.
Geweldig sterke rolbezetting.
Glenn Ford, met lang haar i.p.v. zijn later zo karakteristieke korte stoppeltjes, speelt hier een 'goede desperado'.
In een enorme vechtpartij in een saloon is goed te zien dat Ford veel van het stuntwerk zélf doet.

Ook alle andere acteurs zijn goed op dreef en passend in hun rollen.
Randolph Scott als de sheriff en vriend van Cheyenne(Ford) en Edgar Buchanan, en ook Gun'Big Boy"Williams ondersteunen het geheel uitstekend.

Veel, héél veel humor ook in deze prettige film, die bovendien indrukwekkende buitenopnamen laat zien.
En dat alles in oogstrelende kleuren.

Een van de hoogtepunten in de film vormt een enorme kudde op hol gelagen paarden, met fraai stuntwerk van de ruiters die meerijden.

Vier sterren van mij.

Vroege kleurijke western die ik persoonlijk ten onder zag gaan door de vreselijke irritante humor die in deze western is gepompt die zelfde humor verpest de hele productie.

De slappe humor van een barman, een rechter en Guinn 'Big Boy' Williams is flink misplaatst. Het sluit niet aan bij de rest van de film en wordt er te pas en te onpas tussendoor gegooid.
Ook Bernard Nedell als leider van een stel bandieten is eerder lachwekkend, dan dreigend.
Jammer, de rest van het verhaal is best aardig, maar niet al te bijzonder.
De stampede van de paarden was wel indrukwekkend.
Het geheel is wel mooi in beeld gebracht, vooral de "buiten-de-stad"-opnames zien er gelikt uit.
Scott is degelijk, Ford is beter.
Jammer van de humor en het matige acteren van sommige bijrollen (zoals Porter Hall en Nedell en zijn handlangers).