Cani Arrabbiati (1974)

staat nu ook bekend als (zie imdb):

Kidnapped (Italy) (restored version) (USA) (restored version)

Leuke eurotrash van Bava met een onverwacht eind!

Een cynische thriller - met een snel tempo - die zich grotendeels afspeelt in de auto.
Een aantal gangsters gaan erg gewelddadig te werk om hun buit te bemachtigen en kidnappen een man en een vrouw, die een ziek kind naar de kliniek willen brengen.
De orginele versie is "Rabid Dogs". De producent stierf voor de prent afgewerkt was en het duurde twintig jaar voor de film een release kende. Later werd een tweede versie gemaakt met extra footage, onder de regie van Alfredo Leone en Lamberto Bava. In tegenstelling tot wat gebeurde met "Lisa and The Devil" dat door Leone werd verknoeid tot "House of Exorcism" zijn er hier weinig verschilpunten tussen beide versies. "Kidnapped" is iets korter, heeft een einde dat een klein beetje verschilt en een andere muziekscore. Voor de rest zijn er ook wijzigingen in de dialogen en werden enkele fragmenten ingekort of weggelaten.
"Rabid Dogs" heeft zeker kwaliteiten, en zoals Brucecampbell aanhaalt een stekelig slot, maar ik verkies toch de gotische horrorklassiekers van grootmeester Bava.

De AnchorBay DVD "Kidnapped" heeft beide versies en nog een aantal extra's zodat de fans hier wel gelukkig zullen mee zijn: http://www.dvddrive-in.com/reviews/i-m/kidnappedrabiddo...

Claustrofobische gruwel-rit en dat geldt voor zowel de hoofdpersonen als de kijker.
Sadisme op hetzelfde niveau als The Texas Chainsaw Massacre.
Even kijken wat we zo allemaal krijgen: vrouwelijk slachtoffer wordt gedwongen te plassen als twee mannen toekijken, iemand leeft nog de halve film zo'n beetje half door nadat ie een kogel door z'n kop heeft gekregen en geen van de personages is maar enigszins sympathiek - hoogstens die tol-wachter die zich meerdermaals verontschuldigt voor het feit dat ie tol moet heffen.
Italiaans horror-meister Mario Bava geeft Wes "Last House On The Left" Craven en Tobe "Texas Chainsaw" Hooper even een koekje van eigen deeg.
Meesterwerkje!

"Greta Garbo!"

Tarantino heeft heel goed gekeken naar deze film toen hij het script van From Dusk Till Dawn schreef. Cani Arrabiati is op zijn beurt weer sterk beïnvloed door The Last House on the Left (pis-in-je-broek scène), maar is desondanks een zeer eigenzinnige prent van Bava. Een heerlijk cynische thriller met een gedurfde opzet, namelijk dat bijna de hele film zich afspeelt in een rijdende auto. Dat brengt een zeer claustrofobisch effect teweeg. De locaties vormen een mooi contrast, rustig ruraal landschap terwijl er zich in de auto mensonterende toestanden afspelen. Het gespuis is intimiderend op een zeer overtuigende manier, zeker reus George 'Maneater' Eastman speelt geweldig als de gestoorde 'Trenta Due'.

Enorm sterk einde ook, de protagonist blijkt eigenlijk de grootste smeerlap van allemaal te zijn. Eigenlijk een dikke 'fuck you' van Bava naar de empathie van de kijker.

Mijn voorkeur gaat uit naar Rabid Dogs i.p.v. Kidnapped:

1) De soundtrack is er mooier (de opening, de achtervolging door het maïsveld, het einde en nog wat details waar bij Kidnapped een wat flauw thrillerthemaatje klinkt).
2) De extra footage in Kidnapped voegt niks toe, en, als je zoals ik net R.D. hebt gezien, haalt het zelfs wat vaart uit de opening.
3) Ik heb niet alles woord voor woord vergeleken en het is lastig uit te leggen, maar de oude dub van R.D. kwam beter over. -edit- daarbij moet ik wel afgaan op de Engelse vertaling, want verder dan wat 'prego' en 'arrivederci' kom ik in het Italiaans niet.

Verder ben ik het helemaal eens met de lofzangen van o.a. yeyo en wendyvortex, inclusief verwijzingen, met als toevoeging Hitchcock; even stijl- als suspensevol en net als Rear Window zo goed als op één (dan wel constant bewegende) locatie. Wat echter wel regelmatig stoorde was een overdaad aan toevalligheden en onbegrijpelijke acties. Voorbeeld: elke keer als er ergens gestopt moest worden, was er ineens de benodigde afslag voorhanden. Of: bij de pitstop om de vrouw te laten plassen, laat iedereen zich afleiden door een groot voertuig op de weg en rent de vrouw doodleuk weg. Daarbovenop komt natuurlijk nog dat slotakkoord; van de ene kant een brutale klap in het gezicht, maar van de andere kant ook een erg zeldzaam toeval... dat je doorgaans alleen in films ziet.

Uiteindelijk kan ik de film toch erg veel vergeven, want hoe vaak zie je zo'n rauwe film die zich bijna geheel in een auto afspeelt, die toch níet saai wordt en waarin erg sterk geacteerd wordt? Aanrader.

4,0*.

Echt boeiend vond ik deze film niet. Ik heb dit allemaal al vaker gezien, hoewel wel in films die na 1974 gemaakt zijn, denkende dus aan Tarentino. Het einde van deze film vond ik niettemin zeer verrassend en daarom krijgt deze film van mij toch een ruime voldoende.

3,5*

Fight For Your Life in een auto maar dan geen grote "Afro Family" wat het slachtoffer is. Mario Bava heeft me nooit echt geïnteresseerd, maar het punt van interesse bij deze regisseur begint hier. De film is goed gemaakt en boeit van begin tot einde. Het einde was trouwens briljant. Alleen bij de scene wanneer die drukke vrouw komt bij dat eenzame tankstation(netje) werd het ietsje minder. George Eastman is hier geweldig. Hij zet zijn maffe personage "32" heel goed neer. Met zijn vreselijk luide lach en praten moest ik soms toch even glimlachen. De scene wanneer Riccardo een de bekende Marissa tegen komt , in een andere tankstation, en dat George lekker naar d'r decolleté zit te kijken. En dat hij er later uitgebreid over praat . Het was wel een grappige scene maar misschien was dat toch een iets te luchtige toevoeging. Maar de rest is gewoon erg goed. Een verbazingwekkende rit die mij wist te boeien. 4,5.