The Caine Mutiny (1954)

Een heel groot minpunt wat je zegt Tony.
Nog nooit een film gezien waarbij het liefdesverhaaltje er zo 'bij de haren is bijgesleept'. Al die scènes kunnen zonder pardon uit de film geknipt worden en dan hou je gewoon een voortreffelijke film over.
Onvergeeflijk.
3,5* voor het totaal.

De manier waarop de court scene verliep deed me overigens zeer sterk aan A few good men denken.
Fred MacMurray trouwens in een interessante, complexe rol.

Ik vind eigenlijk dat Robert Francis 1 van de hoofdcredits moet krijgen.

Humphrey Bogart is ijzersterk als de paranoide kapitein. Je zou hem bijna zelf aan het kruis willen nagelen door zijn gedrag.
Ook zijn tegenspelers zijn stuk voor stuk ijzersterk en zoals boven vermeld speelt MacMurray een interessante rol.

Wat voor heil ziet iedereen hier toch in? De volle 2 uur blijft de film oppervlakkig en saai, de liefdesgeschiedenis was er natuurlijk ook teveel aan en de pro-Amerika eindspeech deed me een zucht slaken van verwondering: oninteressante patriotistische films, 50 jaar geleden ook al ? Alsof het verhaal er bij een inspiratieloos moment bijgehaald is om toch een kleedje rond die ridicule en oerbelachelijke "Who was serving our country then?"-boodschap te weven.
1,75* (voor de voortreffelijke soundtrack en de behoorlijke acteerprestaties...)

Veruit het grootste gedeelte van de film is op schip en die scènes vind je niet top. Dan is 4 sterren best veel. Of neem ik je post negatiever op dan bedoeld?

Jammer dat de poster veranderd is, dit is waardeloos

Deze poster staat er al jaren.

Je hebt gelijk. Ik houd de posters bij van alle films die ik gezien heb en deze heb ik al van 12 juni 2003.


Deze film is een spannende bewerking van de roman van Herman Wouk, die daarvoor de Pulitzer-prijs had gekregen. Werd in '88 opnieuw verfilmd voor de televisie door Robert Altman onder de naam The Caine Mutiny Court-Martial.

Zeker geen meesterwerk, maar wel een aardige film.
Het liefdesverhaal is wel wat onzinnig, maar heel erg storend was dit niet. Goede rollen van Francis, McMurray en Bogart,

3,5*

Boeiende film, goede acteurs, knap spel van Bogart om zo'n kapitein neer te zetten.

Bogart excelleert in deze film; zonder zijn inbreng was The Caine Mutiny wellicht een middelmatige film geweest. Op een of ander manier zorgt hij voor dat het verhaal realistisch wordt.

Nou ja, ik was weer blij dat hij weer die boot op ging. Toch vier sterren!

Heerlijk ouderwetse en spannende film over de Amerikaanse mijnenveger 'Caine' die onder het bevel van commandant Queeg staat, een persoon die steeds verder terecht komt in een stadium van paranoïa.

Humphrey Bogart bewijst zijn veelzijdigheid als acteur nog maar eens en zet zijn rol uitstekend neer als de commandant Queeg. Dit is overigens ook één van zijn laatste films aangezien hij een paar jaar later stierf. Andere rollen werden trouwens uitstekend vertolkt door onder andere Robert Francis, Fred MacMurray, Van Johnson enzovoort, acteurs die ik nog niet echt kende. Het verhaal was goed opgebouwd, heerlijk luchtig en vermakelijk, zelfs de rechtbankscènes waren bijzonder makkelijk te volgen terwijl dat meestal juist zwaardere scènes zijn. Duidelijk niet het niveau van een film als A Few Good Men maar het stak wel redelijk in elkaar. Vanuit technisch standpunt boodt deze film niets nieuws, al zag het er visueel allemaal realistisch uit: die storm met het schip dat wankelde op de golven was zeer goed in beeld gebracht, hoe dat delen van het schip afbraken tijden die storm, ...

Aangename film met een verhaal dat niet te complex was.

3.5 sterren

Een keer op de BBC gezien en een keer van dvd. Maar een derde keer zit er niet in.
.
Niet echt een oorlogsfilm, beetje oorlog als achtergrond maar verder gewoon veel drama. Bogart, Johnson en MacMurray zetten heel goede karakterrollen neer, maar wat wil je ook, die gasten waren al jaren bezig dus dan zie hun ervaring in zo'n film als deze duidelijk terug. Dit is dan ook meteen het sterkste van de film.
Om Jose Ferrer als hoofdrolspeler aan te duiden vind ik wat misplaatst, dan zou ik Robert Francis als vierde aanwijzen. Ik vind zijn aandeel toch veel groter.

De romance in de film, dat vind ik niet erg, wel duren veel scènes te lang, had hier en daar wel korter gemogen, begrijp toch niet waarom zo'n film 2 uur moet duren. Het gedeelte met de storm was goed maar ook weer niet helemaal. Film uit 1954 .... .....maar toch waren die opnamen van het schip niet zo heel overtuigend. Bovendien zit er na die scène een flink gat, al zitten er wel meer gaten in het verhaal. Het rechtbankgedeelte was gelukkig kort, waarbij het laatste gedeelte heel mooi in beeld wordt gebracht. Eerst Bogart en dan weer hoe Johnson naar Bogart kijkt.
De muziek is wat storend, van Max Steiner. Meestal heb ik er niet zo'n moeite mee, eigenlijk wel lekker, een beetje reclame voor de marine en dan flink die blazers erbij. Maar ik vind het bij deze film toch wel op wat verkeerde momenten en bovendien te overheersend allemaal.
3.0

Een mix van oorlogsfilm, rechtbankdrama en een vleugje romance. Tsja, het werkt niet helemaal als je zoveel genres door elkaar husselt. Humphrey Bogart speelt een autoritaire kapitein tijdens WOII, waarbij je vermoedt dat die een klap van de molen heeft gekregen. Zijn mede-officieren denken dat ook en na een reeks van incidenten ontnemen ze hem het ontzag.

Sommige bootscenes waren op visueel vlak wel indrukwekkend, al kreeg ik het vermoeden dat soms stiekem stock-footage gebruikt is bij de actiescenes. Daarbij valt de tettermuziek in negatieve zin ook op. Pas tijdens het rechtbank-gedeelte waarbij de daad van de mede-officieren aan de tand wordt gevoeld, wil The Caine Mutiny eindelijk wat meer boeien. Eigenlijk te laat, maar goed dat terzijde...

Eigenlijk wel, ja. Zou op zich wel aardig zijn voor de weinige films waarin hij heeft kunnen meespelen. Zag in zijn bio dat hij 1 jaar na deze film overleed bij een ongeluk met een privé vliegtuigje waar hij in zat...treurig.

Na White Christmas (1954) was dit de populairste film van 1954.

Leuke mix van verschillende genres, gecombineerd met prima acteerwerk, waardoor je automatisch een fijne wegkijker hebt.

Want dat is The Caine Mutiny. Echt heel hoogstaand wordt het nooit, maar met een paar goede acteurs en een degelijk script kom je in ieder geval al een heel eind. Vooral Humphrey Bogart speelt een erg leuke rol. Hij is een nogal autoritaire kapitein van een schip, die tijdens een reis steeds verder lijkt door te draaien. Hij speelt sterk en overtuigend, maar daarnaast vond ik zijn aparte gedrag soms ook wel grappig. Vooral als hij op een gegeven moment het zwaar krijgt tijdens de ondervraging in de rechtzaal, is absoluut hilarisch. Fred MacMurray en Robert Francis spelen overigens ook prima.

De scènes op de boot zijn goed gemaakt, vooral tijdens de storm, ziet het er visueel allemaal erg goed uit. De sfeer is vaak lekker luchtig, ondanks het op papier zware verhaal. Echt hoogstaand wordt het allemaal nooit, ondanks dat het overal degelijk is en vaak ook erg vermakelijk. De rechtbankscène is voor mij het hoogtepunt van de film. Erg vermakelijk om te volgen, al heb ik sowieso wel een zwak voor dat soort momenten. Het liefdesverhaaltje van Francis is dan weer wat minder en vond ik op sommige momenten zelfs behoorlijk storend. Het leek er een beetje aan de haren bijgesleept en leidde alleen maar af van het werkelijke verhaal.

Al met al een fijn filmpje. Makkelijk, luchtig, leuk en een fijne wegkijker.

3,5*