Deutschland Bleiche Mutter (1980)

Er wordt wat afgezwetst in deze te lange, sombere filosofische, autobiografische film. De regisseuse probeert in dit verhaal haar persoonlijk leven en de politieke situatie te vervlechten, maar is te ambivalent en de story mist samenhang. Daarnaast vond ik de voice over hinderlijk. Positief is het camerawerk.

Gisteren deze film in Berlijn in het bijzijn van de (zieke) regisseur gezien. Deze film was na de Berlinale van 1980 een half uur ingekort vanwege de kritiek. De Kinemathek heeft de oorspronkelijke versie weer hersteld en de film gerestaureerd. Deze vertoning in het kader van de Berlinale was erg bewegend, omdat ook een groot deel van de cast aanwezig was. De film is inderdaad het verhaal van de regisseur. Haar eigen kind speelt echter haar rol in de film als het jonge kind.

De film zelf is erg sterk, bedrukkend. Het speelt wel in de Tweede Wereldoorlog, maar is net zozeer een persoonlijke verhaal tegen die achtergrond. Ik herken me verder overigens niet in gauke's kritiek. Brahms-Sanders probeert niets te vervlechten, het echte verhaal was al vervlochten. En samenhang? Ik heb natuurlijk de nieuwe, langere versie gezien, wellicht is daarmee in de balans weer hersteld. De beste scènes zijn als moeder en kind onderweg zijn tussen Berlijn en het platteland. De wilskracht en het leven dat daaruit spreek, afgezet tegen de tijd wanneer de oorlog is afgelopen. Erg stuk dus, al doe ik er wel een halfje bij vanwege de unieke setting.

de BFI bluray klokt in op 151 minuten, is er een correctie mogelijk of is de eerdere versneden versie toch officiëler??

Met een nog slanke Eva Mattes (Tatort).