Salt on Our Skin (1992)

Heeft iemand misschien de soundtrack van deze film?

Ik heb het boek gelezen in het nederlands; Zout op mijn huid. Erg mooi boek, alleen ik kon er jammer genoeg niet echt inkomen.

De film hebben wij thuis.

Maar alleen op video, en die hebben we momenteel niet. Dus dat is jammer.

Maar ik ga 'm zeker zien.

Nee, kun je hem niet downloaden?

Wat een prachtige film! Oké, ik was de enige die aan het eind met tranen op mijn wangen de zaal uit liep, dus misschien zegt dat meer iets over mij dan over de film.

Het boek heb ik daarna gelezen, maar kon me niet boeien.

Moooi! Maar toch liever het boek...

De gedachten worden - kan moeilijk anders - allemaal geciteerd in de film en die neemt men beter op wanneer ze op papier staan... "De enige keer dat je moeder je verraad is wanneer ze sterft". Bij zulke zinnen is het mooi wanneer men er even stil bij kan staan. Lezen dus!

Nogal preutse verfilming van de liefde van een ruige Schotse visser voor een gestudeerde juffrouw, die niet met elkaar kunnen leven, maar ook niet zonder elkaar. Op gezette momenten in hun leven zoeken ze elkaar weer op en duiken vervolgens het bed in. Mooi spel van Greta Sacchi en Vincent D'Onofrio , die een geloofwaardig koppel neerzetten.

Wat minder geloofwaardig is dat ze over een periode van minstens 25 jaar nauwelijks ouder worden. Ik vond de film nogal cliché en voorspelbaar, inclusief de violen op de romantische momenten. Van Greta krijgen we nog geen blote borst te zien. Maar de fotografie van Schotland en de Virgin Islands is prachtig. Qua thema is de film wel verwant met de Before Sunrise/Before sunset/Before Midnight-serie maar die zijn toch prikkelender.

Indertijd was het boek nogal een hit, en de film vond ik toen ook echt geweldig.

Ondertussen heb ik het boek bij de zoveelste opschoning van mijn boekenkastkamer maar weggegooid, onder het motto 'als ik het de afgelopen vijfentwintig jaar niet aangeraakt heb ga ik dat vast de komende vijfentwintig jaar ook niet doen'. Maar de film is wel gebleven, en wellicht was dat niet de juiste keuze.

Achteraf moeilijk terug te vinden wat ik daar toen in gezien heb. Het verhaal is veel te zeurderig, te gezocht romantisch - en wellicht speelt daar een rol bij dat ik geleerd heb om dit soort 'relaties' maar liever te vermijden. Romantiek is leuk, maar het moet niet teveel Die Leiden des jungen Werthers worden.

Maar ook als film werkt het nauwelijks voor me. De aantrekking tussen Scacchi en D'Onofrio komt niet over - terwijl ze indertijd een stelletje waren. Nouja, niet lang meer, maar dan nog steeds hadden ze de moeite kunnen doen. En wellicht nog erger, voor een film die over erotiek, huidhonger en lust gaat is er toch wel erg, erg weinig bloot te zien. Zoals Fransman het zo fijntjes uitlegt, van Greta krijgen we nog geen blote borst te zien, en dat voelt toch wel een beetje als een gemiste kans. En in lijn daarmee eindigt de film in getob, en krijgen we dan pas iets te zien van wat Scacchi en D'Onofrio als acteurs wel degelijk kunnen - en ook dan pas dat Greta haar gebruikelijke zijden ondergoedjes aan heeft. Maar tegen die tijd is de toon allang gezet, en de film allang een mislukking gebleken.