Blowing Wild (1953)

Prima cast verzameld in deze voor mij toch wel een western .

Goed verhaal,over 2 avonturiers Cooper en Bond die gaan olie boren in Mexico.

Geweldige sound Dimitri Tiomkin en de titelsong van Frankie- laine

Prima spel van Barbara-Standwyck als vrouw van Anthony Quinn, begint ze weer wat met Cooper waar ze in het verleden een relatie mee had ,een top actrice.

Mooi zwart wit gefilmd,sterke spannende(western).

28 mei 2013: DVD release.

Het verhaal in dit heetgebakerde, filmnoirachtige melodrama (met niet al te veel actiescènes), over een driehoeksverhouding tussen mensen die de middelbare leeftijd inmiddels hadden bereikt, was routinematig en niet origineel, maar zeker vindingrijk en het was een feest om de "filmsterren" te zien spelen.

Een film die wel een mix lijkt van The Treasure of the Sierra Madre (1948) en Le Salaire de la Peur (1953) .

Maar ook zie je er elementen van de film noir en westerns in terug.

Hoe dan ook weet de film door al die verschillende mixen mij toch te boeien.

Wat vooral ook te danken is aan de indrukwekkende cast.

En levert dan ook mooie scenes op de mooiste is misschien wel wanneer Stanwyck en Roman tegenover elkaar staan bij de blackjack tafel.

Verder heeft de film een goede verhaallijn waarin drama, actie en romantiek in voor komt.

Ook de muziek van Dimitri Tiomkin en Frankie laine is de moeite waard.

Kortom een onderhoudende film die sterk begint maar naarmate de film vordert zakt het wat in .

Het einde is dan weer wat sterker.

Ik geef de film 3,5 ster wat vooral te danken is aan de acteurs.

Wat wil je nog meer, met hoofdrollen voor Gary Cooper, Anthony Quinn en Barbara Stanwyck die

ook nog eens weer uitstekend acteren, bij een mix van western, film-noir en drama. Cooper hier

weer lekker onderkoeld, Quinn die er andermaal gedreven in vliegt, en Stanwyck wier personage

gaandeweg krengeriger wordt al bleef je toch ook wel sympathie voor haar voelen bij een kwetsbaar

en wanhopig streven naar een gelukkiger houvast. Met de actie viel het in deze film nogal mee,

met aan het slot wel nogal wat schietwerk, maar de film richt zich toch voornamelijk op de

onderlinge verhoudingen tussen de personages van Cooper, Quinn en Stanwyck, waarbij ook

niet onvermeld mag blijven de klik tussen Cooper en Ruth Roman als belangrijke invloed in het

verloop van de film.

Die mexicaanse settings doen het voor mij meestal niet , en alhoewel het verhaal op een gegeven moment

wanneer het verhaal duidelijk begint te worden wel boeiender word , blijft bij mij de matheid hangen .

Ik vind het ook maar niks dat dit een western wil zijn maar zich toch in de jaren 50 afspeelt .

Onterecht (te) lang links laten liggen.

Dat is vooral te wijten aan het onderwerp oliewinning.

Filmverhalen die daarmee te maken hebben mijd ik doorgaans als de pest.

Het thema spreekt mij gewoon niet aan, of beter gezegd: het stoot mij af.

Desondanks schafte ik onlangs de blu-ray met deze film aan, vooral vanwege Ruth Roman, waar ik een groot zwak voor heb.

Dat bleek een gelukkige aankoop, want dit is echt wel een onverwacht toppertje gebleken.

Een cast met klinkende namen, die geen steken laat vallen.

Ieder doet zijn best in zijn/haar eigen bekende acteerstijltje, en dat is net wat ik graag wilde zien.

Stanwyck kon als geen ander de rol van een bitch spelen, en geeft terloops ook nog een staaltje paardrijkunst ten beste.

Bond, Quinn, Cooper en Roman zijn perfecte keuzes voor de hun toegewezen rollen.

Van Roman had ik graag nog iets meer gezien, maar dat geldt voor alle films waarin ze meespeelt

Ik schrok wel een beetje van Cooper's uiterlijk.

Die zag er ouder uit dan in zijn meeste latere films.

Mooi gefilmd en goed geregisseerd door de m.i. wat onderschatte Fregonese, van wie ik toch al heel wat films gezien heb die mij goed bevielen.

Ik kan geen zwakke momenten aanwijzen, de film hield mijn aandacht onafgebroken vast.

Heel sterk is ook de muziek, en met name de titelsong "Black gold", gezongen door de altijd weer geweldige Frankie Laine, de zanger bij uitstek voor dit soort klusjes.

Zijn pathos matcht geweldig met de muziek van Dimitri Tiomkin.

Wanneer een film opent met een dergelijke pakkende song ben ik meteen al half gewonnen voor wat nog komen gaat.

Op de juiste momenten duiken fragmenten van het lied verderop in de film nog eens op.

(dikke) 4*

Welke blu-ray heb jij, Brix?

De Spaanse release (Soplo Salvaje) trebremmit