Kelly's Heroes (1970)

Alhoewel er over amusementswaarde altijd wel iets valt te zeggen, is het toch een beetje onhandig of lastig om een oorlogsthriller zo te vergelijken met deze parodie op een oorlogsfilm. Ik vind de kracht ook niet zozeer in het verhaal zitten (wel in de kern), maar meer in alles daar omheen. Met name de personages, hun specifieke onhebbelijkheden (want dat is het eigenlijk, hoe sympathiek hun voorkomen ook is) en interactie. Zoiets gaf je zelf ook al aan, maar je bezwaar t.a.v. een tekort aan vaart deel ik toch niet. Die 144 minuten vliegen bij mij om, ook vannacht weer. Where Eagles Dare kan ik ook erg waarderen, maar om iets andere redenen.

Overigens had de film nog wel langer kunnen zijn. Eastwood klaagde een paar jaar later over het feit dat er nogal wat geschrapt was uit de film met als effect dat de hoofdrolspelers diepgang missen en als een stel goofballs overkomen. Ik vind dat niet (erg), Clint.

Heerlijke komische oorlogsfilm die ondanks zijn leeftijd altijd leuk blijft om te kijken WOEF WOEF.

Leuke oorlogsfilm, niet te serieus en dat is ook wel eens leuk op zijn tijd . Actiescenes zijn dik orde, kostuums ook, eigenlijk heb ik weinig aan te merken op deze film. Ik had er in ieder geval positieve vibraties van, 3,5*.

Dit moet toch echt de lievelingsfilm zijn van de baas van de zender TCM. Deze film werd afgelopen weekend maar liefst 2 keer uitgezonden en in de afgelopen 4 jaar ook al zeer vaak (zeker gemiddeld 1 keer per week).

Het is wel zo dat als ik hem zie tijdens het zappen door de zenders wel steeds eventjes kijk (als is het maar een minuut). Ik verhoog hem daarom ook met een halfje omdat deze film (er zit gewoon alles in, prima verhaal, boeiend, spannend, actie en humor) gewoon zeer lekker wegkijkt en de cast is om van te smullen. Clint Eastwood, Telly Savalas, Don Rickles en Donald Sutherland speelden alle 4 meer dan voortreffelijk. Ook de bijrol van Carroll O'Connor is gewoon geweldig.

Jammer dat Kelly's Heroes geregisseerd is door Brian G. Hutton. Dit is de twee oorlogsfilm in korte tijd die ik van deze regisseur zie, na Where Eagles Dare, en helaas moet ik concluderen dat hij een van de minst geïnspireerde regisseurs van zijn tijd lijkt. Totaal geen gevoel voor stijl en nog minder voor tempo. De film duurt maar en duurt maar, zonder dat ik achteraf kan verklaren hoe hij bijna twee en een half uur heeft weten te vullen. Huttons enige interesse lijkt in explosies te zitten en zodra er dingen moeten ontploffen gebeurt dit extra veel, ondanks dat er bij bijna geen enkele explosie het leven van een van de hoofdpersonen op het spel staat. Zo'n scène waarin Sutherland met zijn tank een nazikamp aan gort blaast had een leuke korte scène kunnen zijn, maar Hutton laat hem voor eeuwig doorgaan. Die tijd kan hij beter gebruiken voor de humor, want dit is duidelijk bedoelt als een satire, maar ondanks genoeg leuke grappen heeft Hutton gewoon geen oog voor humor. Had een Billy Wilder deze film gegeven en het had wellicht een meesterwerk kunnen zijn.

Nu is vooral aardig. Een stuk vermakelijker dan Where Eagles Dare in ieder geval. Dit komt grotendeels door de cast, die met veel plezier hun rol lijken te spelen. Met name Telly Savalas en Donald Sutherland (als een anachronistische hippie, waarschijnlijk om een parallel te trekken naar de Vietnamoorlog). Sommige bijrollen gaan net iets te ver met over-acting, maar goed. Ik vond het ook wel leuk om te zien hoe de gebruikelijke heldhaftigheid van dergelijke oorlogsfilms gebruikt wordt voor niet bepaald heldhaftige doeleinden. De film haalt veel uit zijn goed gevonden situatie. Dit maakt er toch nog een redelijk gedenkwaardige film van.
3*

Blijft gewoon een hele vermakelijke oorlogsfilm. Klinkt vreemd oorlog en vermakelijk, maar er zit toch echt wel behoorlijk wat fijne humor in. Dit komt door de totaal verschillende karaktertjes.
Het is ook zo prettig dat er voor bepaalde scenes gewoon echt lekker de tijd wordt genomen.
Zoals in dat mijnenveld. Niks wordt overhaast. Zelfs als je denkt, schiet op de Duitsers komen er aan blijven ze rustig de conversaties filmen ipv snel tot de volgende scene over te gaan.
Het is ook spannend, maar niet op een verdrietige Saving Private Ryan-achtige manier. Nergens dat ik een brok in mijn keel kreeg, maar toch blijf je helemaal bij de les.
Oddbal is een leuke toevoeging om het geheel een beetje luchtig te houden. Haha, hoe hij in oorlogsgebied aan de wijn en kaas of zo zit in een stoeltje is meesterlijk.
Ook de muziek en dan vooral Burning Bridges is goed gekozen. Carroll O'Connor speelt ook een schitterende rol. Beetje clownesk. Clint zelf vond ik iets te serieus en eigenlijk niet echt opvallend hoewel hij wel de hoofdrolspeler is. Anyway, echt een aanrader.

Prima film, maar het acteren is in de loop van de jaren toch wel verbeterd. Komt hier en daar wel erg gemaakt en gekunsteld over. De schreeuwende officieren en moeilijk kijkende soldaten waren vaak niet echt naturel. Maar ik bekijk het maar in de tijdgeest. Al met al zijn de ruim twee uur voorbij gevlogen en dat maakt dat het een ruime voldoende van mij krijgt.

Leuke film, oorlogsfilm met serieuze ondertoon, maar met veel humor. Donald Sutherland is weergaloos, Clint iets minder. Al met al met de clowngeneraal "Archie Bunker" vliegen de 2 uur voorbij. Absoluut de moeite waard.

Deze film heb ik ook ooit eens gezien.
Clint Eastwood, Telly Savalas, Don Rickles etc. klassieke acteurs in een film = top, maar niet deze film.

Vond dit persoonlijk maar een matige Oorlogs/komedie. Heb de clue van de humor en klunzige dingen misschien niet gezien/gesnapt. Bijv. De scene waarbij ze een dorp verkennen en Clint heel klunzig en gevaarlijk als soldaat een woning verkent. Hij laat een deur openstaan, oorlogstactisch is dit niet handig . Misschien moet je dit niet al te serieus nemen maar ik vond het persoonlijk wel hinderlijk. Veel vonden de film vermakelijk maar ik vond het een lange zit. Nee, met Kelly's Heroes heb ik absoluut niks. 2,0.

Donald Sutherland.

Wat een geweldige rol van hem! Verder is deze totaal niet serieuze oorlogsfilm vooral leuk. Geen meesterwerk, maar ik moet zeggen dat de tijd toch behoorlijk snel voorbijging. De film moet het vooral hebben van zijn typetjes. Suntherland is briljant dus, maar ook Terry Savallas, Don Rickles en Clint Eastwood spelen stuk voor stuk prima. Het was niet altijd even goed, maar er zaten toch wel een aantal erg toffe scenes tussen. De ode-scene aan de spaghetti westerns bijvoorbeeld. Ook een leuke soundtrack en prima actie. Niet zo goed als Where Eagles Dare, die ook stukken serieuzer en spannender was.

Dit is gewoon zeer prettig lomp vermaak. 3*

Alleen al omwille van het jeugd sentiment die voor mij aan deze film kleeft geef ik de nodige punten. Hele leuke (stereo)typetjes, redelijk verhaal en een zeer aangename sfeer. Een geheel andere rol voor Eastwood dan de Cowboys die hem zo beroemd maakten of de man met 'the most powerful handgun in the world' en dat werkt eigenlijk ook prima.
Uitzondering vond ik de rol van Sutherland. Was steeds een beetje te lollig, te stoned, te hippie.
Wel geniaal: die muziek tijdens veldslagen.'It kinda calms us down' en de verf granaten.
En dan die uber-kraut met die vierkante, litteken, kleine blauwe oogjes en blonde haar.........

Destijds in de bioscoop gezien (in Enschede) op een super groot scherm. Was het City (bestaat niet meer) of Palace (bestaat ook niet meer). Vond ik heel spannend en vermakelijk en NOG STEEDS. Op video gezien, op dvd gezien en nu op blu-ray.
Eigenlijk is dit naar mijn mening een van de BESTE ANTI-OORLOGSFILMS die zijn gemaakt. Er zijn er die tijd meer gemaakt: Catch-22, M*A*S*H, maar deze vind ik de beste. Het hele oorlogsbedrijf wordt op de korrel genomen, zonder melig te worden, want meligheid wordt in Amerikaanse films nogal een wordt verward met humor. De film is gemaakt in de periode dat het dragen van lang haar nog in was en nog voor de oliecrisis (de post-hippietijd). I love it.

Ongeloofwaardige goudroof.

Een actievolle, humoristische oorlogsklassieker met sterrencast, die nog steeds weet te vermaken. Dat zit hem niet zo zeer in het simpele verhaaltje omtrent een allesbehalve geloofwaardige goudroof ten tijde van WO2, die veel avontuur en spektakel oplevert, maar meer in de cast met Sutherland als gesjeesde tankcommandant voorop.

Goed.

Beetje late reactie, maar...... tuurlijk kun je die twee films met elkaar vergelijken.

Ze zijn van dezelfde regisseur, allebei oorlogsavonturenfilms, de ene een komische, de ander meer een actiethriller, maar allebei kompleet ongeloofwaardig.

De ene is gewoon met veel meer vaart en een beter script gemaakt. K.H. is veelte lang uitgerekt voor een wel heel simpel recht toe recht aan verhaaltje, heel vermakelijk, maar zit regelmatig tegen langdradigheid aan. Nergens staat dat een comedy niet vol vaart mag en kan zijn.
Ieder natuurlijk zijn smaak en mening.

Ik heb ook niet gezegd dat het per definitie niet kan, hoor. Uiteraard zijn er raakvlakken, maar er is een wezenlijk verschil dat beide films hun eigen karakter geeft.

Ik heb WAD altijd wel kunnen waarderen, maar ik kan me er geen personage meer van herinneren. Oddball daarentegen..

Die is idd fantastisch! Woef, woef!