Fantômas - À l'Ombre de la Guillotine (1913)

Aardig filmpje eigenlijk. Uit de beginjaren van de cinema, waardoor de camera natuurlijk nog zeer statisch is. Maar desondanks probeert Feuillade toch al een aantal 'truukjes' uit. Deze thriller/misdaadfilm heeft nog geen Hitchcock-plot, maar het verhaal blijft wel de ganse film door boeien. Ik twijfel tussen 3,5* en 4*, maar zijn historische waarde geeft bij mij toch de doorslag om naar 4* te gaan.

De film is door Gaumont trouwens prachtig gerestaureerd, echt klassewerk!

Tijdje geleden dat ik deze stokoude film gezien heb zeg... Wat me vooral bij is gebleven, was die liftscene en het voor 1913-begrippen ingenieuze plot.

het plot is van een behoorlijk standaard pulp-niveau eigenlijk, maar dat maakt het nu juist zo leuk. Ik ga door met de rest van de serie!

Mijn eerste film beneden het jaar 1920.

Bijzonder knap gemaakt zeker voor die tijd.

Aantal dingen vielen mij op die toch knap gedaan waren.

1, de lift scene was gemaakt zonder zwart beeld er tussen als het van verdieping naar verdieping ging.

2.Het kaartje dag leeg was en ineens Fantômas erop kwam staan.

3. De laatste scene waarbij ineens die man verscheen en verdween.

Dat waren dingen waarbij je dacht wow wat knap gedaan.

4 sterren

Fantômas is een personage waar ik vroeger wel eens over gelezen heb. Hij kwam mysterieus over en wist zich altijd uit de meest hachelijke situaties te redden. Fantômas was daarnaast ook al lang bekend op het witte doek. Al heel lang, want deze eerste film uit een reeks van vijf, mag zich inmiddels 100 jaar oud rekenen en is daarmee ook de oudste langspeelfilm, die ik tot nu toe heb gezien.

Het is in ieder geval wel vermakelijk om naar te kijken. De beelden zijn meestal erg statisch, maar hier en daar wordt er al wel enigszins met de camera geëxperimenteerd. Het tempo is aangenaam en zorgt er in ieder geval voor dat het verhaaltje nooit echt inzakt. De scene met de lift, is inderdaad erg leuk gedaan. René Navarre vult zijn rol als Fantômas goed in, maar enige vorm van spanning of echt uitgewerkt drama is hier verder niet in te ontdekken, al had ik dat overigens ook niet verwacht.

Al met al is het een leuk en aardig begin van een reeks, die ik zeker zal gaan volmaken, al neem ik daar rustig de tijd voor. Fantômas is in ieder geval een erg interessant personage en dit soort films hebben op een bepaalde manier wel hun charme.

3,0*

De liftscene uit deze film van 1913 is 88 jaar later door Ridley Scott geplagieerd in 'Hannibal'.

Zo gaat dat in de kunst, niets nieuws onder de zon.

Wie zich verzoende met Jean Marais als de onnavolgbare Fantômas moet toch wel rekening houden met dit prachtig gerestaureerd werkje (en er zijn er nog enkele) uit 1913.

Absoluut genietbaar en onderhoudend op de koop toe en ondanks de beperkte technische middelen toch een paar verrassend originele filmische vondsten.

Dit is dus de oudste langspeelfilm die ik tot nu toe heb gezien. Deze eerste film uit een reeks van 5 is ondertussen 104 jaar oud. Ik had me dus wel verwacht aan een vrij statische camera en een standaardplot. Tussentitels waren in het Frans, waarvan ik toch nog wel voldoende kennis heb om het voornaamste te begrijpen. Verhaaltje was vrij standaard misdaad. De lifstscène was knap gedaan, verder nog het lege kaartje waarop na een tijd "Fantomas" verscheen en de verbeelding van Juve waarbij hij Fantomas ziet verschijnen en weer verdwijnen (met dank aan 606 om deze al eerder te vermelden. Deze ga ik zeker verder blijven volgen.

Leuk om eens gezien te hebben maar vond het toch een stuk minder onderhoudend dan het iets latere Les Vampires. Het plotje van deze Fantomas is flinterdun, beetje op Suske en Wiske niveau- en Fantomas is ook allesbehalve ingenieus maar kennelijk een onweerstaanbare womanizer. Maar enkele al aangehaalde experimentele shots in combinatie met het besef van de ouderdom én de korte tijdsduur maken dat het interessant genoeg blijft.

Vraag me trouwens af waarom de vijf delen van Fantomas als losse films worden gezien en Les Vampires en Judex als één geheel?

Eersteling van de serie Fantômasfilms uit de Franse pioniersjaren. Het criminele brein Fantômas - wat een leuk bedachte naam - wordt gespeeld door René Navarre, één van de vaste acteurs in de Louis Feuillade films. Evenwel gaat de meeste schermtijd niet naar René, maar naar Renée Carl. Wanneer ze op een bepaald ogenblik in de film omschreven wordt als één van de aantrekkelijkste vrouwen van Parijs moest ik evenwel glimlachen. Ze was dan wel de favoriete actrice van Louis Feuillade maar als vamp van Parijs vind ik haar hier miscast sorry.

Het simpele maar vermakelijke verhaal - met de allure van een speelse thriller - biedt de kijker zicht op de laatste jaren van de Belle Epoque en het is genieten van de grandeur die tentoongespreid wordt in de hotels met daar verblijvende aristocratie, hier neergezet door Renée Carl. René Navarre is uitstekend als Fantômas, de man van de verrassingen, met zijn scherpe blik die meer zegt dan woorden. Wel opvallend in deze film rond een crimineel meesterbrein is het feit dat er uiteindelijk heel veel initiatief bij zijn minnares Renée Carl ligt. Het grootste deel van de tijd moet ze hem uit de wind zetten. En verder is de ontsnapping van Fantômas aan de guillotine in feite enkel aan haar denkwerk en doorzettingsvermogen te danken.

De regie moet het hebben van mise-en-scène want kan me inderdaad geen camerabeweging herinneren, zoals anderen op het forum reeds aanhalen. Uitgaande van dat principe is het wel mooi in beeld gebracht. Ben benieuwd of de rol van Fantômas uitgebreid zal worden in de volgende afleveringen, en ik mag hopen van wel want hier heeft hij m.i. zijn veronderstelde reputatie van meesterbrein nog geen eer aan gedaan.

Komt uit op blu ray in een box van Eureka.