Steve + Sky (2004)

Beste scène: Steve naakt rondjes rennend op een rotonde, Sky halfnaakt binnen in de stripclub, daarna samen, hangend tegen elkaar, vallend, zingend uit volle borst: de meeste drooooomen zijn bedrog.

Zou Marco Borsato deze film ooit hebben gezien?

Eens herkeken. Was al geleden van bij de release op dvd.
Ondertussen wat levensjaren erbij, en de film is (nog) beter bevallen dan toen. Vond het toen ook al wel een specialleke.

Ik vind het een fantastische cast, die stuk voor stuk geweldige personages vertolken. Een dealer/dief, een hoertje en een rolstoelgebruiker die een eigen hoerenkot opstart. Tja, prachtformule!
Allemaal niet op hun mond gevallen, eigenwijs en ongeremd. Tetten bloot, dansend de straat oversteken, neuken in een zwembad terwijl de auto's voorbijrijden, toertjes lopen rond een rond punt. Zitten heerlijke dingetjes in, en dat maakt 'm voor mij zo goed.

Het korrelig beeld is te vergelijken met dat in Dirty Mind. Is niet storend, vond het eerder stijlvol en sfeer toevoegend. Heel het sfeertje zat wel lekker; muziek, montage.

Een verhoging van een volle ster. 4.5*

Gaaf kleurgebruik + sounddesign en goede score. Helaas is het verhaal niet veel bijzonders (een beetje een Vlaamse Betty Blue met personages bindingsangst en licht apatische en schuwe trekjes) en blijft de film na een vlot en sterk begin teveel doorkabbelen.

De film had net zo goed Steve + Jean-Claude kunnen heten, trouwens. Al vond ik die Jean-Claude een vervelend personage en Heldenbergh allerminst in staat daar een wat subtieler personage van te maken (en ik zie in de posts hier dat de meningen over hem verdeeld zijn). Of is dit nu de typisch Vlaamse man? Je ziet ze namelijk best vaak in dergelijke films.

Met Dagen Zonder Lief wist Van Groeningen mij onvoldoende te pakken en te ontroeren. Hoe anders is het gesteld met deze film, die op een prachtige manier een steeds complexer wordende vriendschap, tussen 2 mensen weergeeft, die elkaar als een pot op een deksel aan weten te vullen. De scenes in de nachtclubs zijn sfeervol en de momenten dat Steve en Sky elkaar niet begrijpen voelen leeg aan, des te mooier zijn de momenten waarop het het stel wel voor de wind gaat. 4*

Toch grappig hoe een film die toont enigszins onconventioneel te zijn, meteen de hemel in geprezen wordt. Steve + Sky is geen kunst. Het is een mooi versierd, maar leeg omhulsel.

Het begin spreekt al boekdelen. Er wordt een soort doelloze anekdote verteld, waar de kijker eventueel een metaforische interpretatie aan kan geven. Enorm afgezaagd dat trucje, hebben we o.a. al in La Haine gezien.

De film bevat wel een zekere schoonheid, mede door zijn visuele flair. Strakke shots en grauw kleurgebruik benadrukken de desolate, haast steriele setting van de Vlaamse steenwegen. Ook het wereldje van de 'basse classe' wordt authentiek weergegeven: de film speelt zich voornamelijk af in overbelichte bordelen en ordinaire striptenten. Bij momenten ligt de nood om af te wijken van de norm er dan weer vingerdik op. Hoe de personages hun gedachtengang op elektronische verkeersborden wordt weergegeven bijvoorbeeld is ronduit belachelijk.

Qua karakterisering lukt het dan weer niet. De klemtoon ligt teveel op hoe sjofel de personages wel niet zijn. De regisseur probeert ze op 'hun manier' toch sympathiek en excentriek te laten overkomen, maar die poging mislukt faliekant. Met name de romance is bijzonder onovertuigend. Er wordt gepoogd om het allemaal zo simplistisch mogelijk stellen, zonder enige filmische schwung, wat een totaal averechts effect heeft. De dialogen zijn wisselvallig. Qua taaltje klinken ze reëel, maar inhoudelijk meestal om van te huilen. Totaal zelfgenoegzaam. Om dan maar te zwijgen van de vreselijk pedante voice-overs.

Overigens, wat een lelijk wijf is die Delfine Bafort eigenlijk. Net een gedrogeerde travistiet.

Derde visie en deze keer is Steve + Sky me het beste bevallen.

Zeer fraaie, korrelige beelden en sublieme kleuren. Visueel een stuk rauwer dan het latere werk van Felix van Groeningen, en voor mij ook een stuk beter.

Ook de soundtrack (was getekend: Soulwax) is top. Net als in Dagen Zonder Lief (Something van Lasgo) slaagt van Groeningen er weer in om een schijnbaar banaal liedje perfect te gebruiken. Zo'n Dromen Zijn Bedrog is inderdaad een nummer dat bij het juiste alcoholpercentage in het bloed ineens mooi begint te klinken, en dan maar uit volle borst meezingen. O ja, Zanna van de Luc Van Acker !

Maar op audiovisueel vlak kon Steve + Sky me de vorige 2 kijkbeurten eigenlijk al bekoren. Het is vooral de romance tussen de twee weirdo's die me nu pas écht te pakken kreeg. Ik zat serieus te duimen dat de twee samenblijven, ook al omwille van de erg aandoenlijke Delfine Bafort. Misschien inderdaad niet superelegant hier, maar zeer naturel.

Ik woon overigens op een boogscheut van de Kortrijksesteenweg, wat ook weer voor een extra dimensie zorgt. Elk gebouw dat de revue passeert ken ik wel, en da's toch uniek.

Verder erg grappig, vooral Heldenbergh ('t Ruikt hier naar kalf) en de Voogdt (Wat is er gebeurd?! Koffie op mijn hemd...). En om de aandacht voor Steve + Sky hier wat te vergroten: Wie de tettenkabas van de Gysel Sistahs (Zita Swoon, Arsenal) eens wil bewonderen, zit met deze prent gebeiteld .

Uitstekend, rock & roll debuut. 4,5*

Helaasheid.

Zwaar teleurgesteld. Met De Helaasheid der Dingen in mijn hoofd zette ik Steve + Sky op. Niet moeten doen.
Visueel ziet de film er nog best goed uit. Maar vanaf het begin irriteerde ik mij aan die vreemde personages en de slechte vertolkingen door de acteurs.
Twee personages waar ik me niet in kon leven in een verhaal dat geen seconde mijn aandacht trok. Tsja, dat kan bijna niet rechtgetrokken worden. De enige pluspunten die ik kon vinden waren Johan Heldenbergh die een erg goed speelt.
Daarnaast laat Van Groeningen soms wel wat talent doorschemeren. Soms zitten er een paar leuke vondsten in, zoals die dwangmatige trekjes van Sky. Als het stoplicht op rood springt voordat ik er ben, ga ik dansend de weg over. Een klein dingetje, maar erg herkenbaar, ik deed het vroeger ook heel vaak. (Alleen heeft Jean-Pierre Jeunet dit beter uitgewerkt in Un Long Dimanche de Fiançailles, maar dat boeit even niet).
De muziek in de film is ook goed gekozen en deze scènes konden me bekoren.

Dat waren de pluspunten. Misschien dat ik de film beter kan waarderen, áls ik hem ooit nog een keer bekijk. Maar dat betwijfel ik.
1,5*, snel De Helaasheid der Dingen kijken waarin Van Groeningen zijn talent volledig benut.

Film kijkt lekker weg en is een best aardige film voor een regenachtige avond.

Het was de tweede keer dat ik "Steve + Sky" zag, en wederom was ik niet helemaal overtuigd van de film. Ik ben een groot liefhebber van het werk van Van Groeningen: "Dagen zonder Lief" is één van mijn favoriete Vlaamse films en ook "De Helaasheid der Dingen" vond ik erg straf. Deze "Steve + Sky" voelt helaas nog steeds teveel aan als het werk van een jong, pas afgestudeerd cineast dat een vaag verhaal probeert over te brengen met gratuite "sfeershots" en andere "spielereitjes". De film wil een zekere "cool" uitstralen - en dat lukt hem ook aardig -, maar in zijn geheel wil de film naar mijn aanvoelen iets te hip zijn zonder oog te hebben voor een écht meeslepend verhaal of een consistente, effectieve filmstijl.
Gelukkig ging het na dit debuut de betere kant op met Felix van Groeningen; Steve + Sky is best een opmerkelijke film voor de Benelux en heeft mooie momenten (plus een erg mooie vertolking van Johan Heldenbergh), maar blijft net iets teveel steken in een ietwat meewarig sfeertje.


3*

Grauwe maar erg mooie sfeer. Experimentele montage is het meest opvallend van het geheel. Hierdoor blijft de aandacht bij het verhaal wat meer om het lijf had mogen hebben. Regie was opvallend sterk; vind Felix van Groeningen een groot talent en het is een regisseur om naar uit te kijken.

Leuke soundtrack, frisse montage en editing, maar heel veel meer dan dit is het ook weer niet. Inhoudelijk stelt het niet al te veel voor en veel visueel spektakel hoef je hier niet te verwachten. Het bleef me op alle fronten net wat te tam.

3 *

Met de originele versie Het Glazen Kooi gebeuren in Belgie.
Film viel tegen.