Gosford Park (2001)

Robert Altman. Ik zag van hem al MASH en The Player, die ik beide goed vond, maar over het algemeen vergeet ik deze regisseur een beetje. Ik neem me vaak voor om een wat meer van de beste man te bekijken, maar het komt er maar niet van. Gosford Park dwingt me dan uiteindelijk toch om er eens wat meer werk van te maken. Ik vond het een heerlijke film.

Ik heb begrepen dat Altman graag grote casts gebruikt en er graag zoveel mogelijk in een ruimte stopt om vervolgens een of meer camera's te laten draaien, zonder dat de acteurs ooit echt weten of de focus op hem of haar ligt. Dat maakt een film als Gosford Park dan ook zo'n rijke filmervaring (en ongetwijfeld geschikt voor herziening). Er is een heleboel te zien. Ik vond de gigantische cast niet storend. Nee, ik kon niet alle namen en persoonlijke problemen even goed bijhouden, maar dat stoorde me niet. Het was nu net alsof je een gast bent in een huis met allemaal mensen die je niet kent en als de camera door het gebouw rondwandelde en glimpsen van de mensenlevens opving, waar je zelf mee kon puzzelen. Ik vind het een erg leuke filmstijl. Overigens is het uiteraard allemaal niet zo willekeurig gefilmd als het lijkt.

Persoonlijk vond ik het ook een zeer komische film. Die Britten zijn een tikkeltje belachelijk met hun rituelen, stijfheid, trots en superioriteitsgevoel, maar ze tonen het met zoveel klasse dat het toch iets waardigs krijgt. Het is dan gewoon leuk als er soms even iemand uit zijn rol wordt of even een onbedoelde opmerking maakt. Vandaar ook het moordplot, die dit wat meer mogelijk maakt. Van mij had de film ook wel zonder moordplot gekunnen, want echt bijzonder is het niet eens uitgewerkt, maar het zit ook niet in de weg. Alleen Fry's Hulot-achtige agent valt wel uit de toon. Tussen de mysterie en de humor in zitten overigens ook wat oprechte momenten die het ook als drama laten werken.

En tja, die cast. Daar hoef ik in principe niets over te zeggen. Als je de castlijst bekijkt op IMDB behoor je genoeg te weten. Van sterke veteranen als Maggie Smith, Michael Gambon en Helen Mirren tot nog wat onderbelichte figuren als Emily Watson en de geweldige Kelly McDonals: dit is gewoon het beste dat je kunt krijgen.

Hopelijk bevallen toekomstige Altmans me ook zo goed. Gosford Park krijgt uiteindelijke 4 sterren, met kans op verhoging!

Mooie film, leuke sfeer best te kijken op een druilerige namiddag

Mooie beschrijving van The one ring, weinig meer aan toe te voegen.
Mede door het sublieme camera en acteerwerk een hele boeiende film.

Geweldige (en weeral eens ondergewaardeerde) film.
Eerst had ik een beetje schrik dat ik al snel zou verdwalen tussen al die dooreenlopende verhaallijnen en personages. Maar neen, alles zit prima ineen, nergens was het echt verwarrend. Soms wel eens nadenken wie nu weer wie dient, maar als je dat door hebt, is de film puur kijkgenot.
Het verhaal is redelijk Agatha Christie-achtig: een afgelegen landhuis, een hoop typisch Britse snobs én een moord. En iedereen is verdacht, natuurlijk.
De setting is prima uitgewerkt: de keurig opgemaakte kamertjes, de lange gangen, mysterieuze kamertjes waar vreemde dingen gebeuren en flessen vergif her en der.
De satire op de hoge klassen is ook schitterend. Eerst met een latje meten of de borden wel even ver van elkaar afstaan en dan eens goed op het bestek spuwen. Grandioos!
Het duurt lang vooraleer de moord plaatsvindt. Maar dat is geen minuut te lang, de tijd wordt nuttig besteed aan de uitwerking van de personages, die allemaal geweldig gespeeld worden. Maggie Smith als ouwe snobistische tang, Kelly McDonald in dat héérlijke Schots zoals ze ook sprak in Trainspotting, Michael Gambon, Clive Owen, Helen Mirren, Stephen Fry, Ryan Philippe, Kristin Scott Thomas, ... Iedereen is echt schitterend. Robert Altman heeft van deze film een waar meesterwerkje gemaakt.

Grandioos is deze film met heerlijke muziek.
Het acteerwerk is van een hoog niveau net als het verhaal dat boeiend blijft.

4 sterren

Vakwerk, maar saai en gezapig. Een veelheid aan personages zonder focus op één of twee karakters is mijns inziens altijd een verkeerde keuze. (Precies de reden dat Oorlog en Vrede minder goed is dan Anna Karenina.) Verder maakt de setting temidden van de Engelse upper-class de film zeker niet boeiender. Echt vervelen doet Gosford Park gelukkig ook weer niet. 2,5*.

Waarom ?

Goed uitgewerkte personages zijn voor mij een belangrijk middel om binding te krijgen met een film, en om niet het gevoel te krijgen naar een aquarium te zitten kijken.

Ik weet niet hoeveel Altman je gezien hebt, maar ik denk dat je dan een hoop zult aantreffen dat je niet zal liggen. Altman portreteert in heel veel films groepen mensen, subculturen (of in Nashville bijvoorbeeld een hele stad en impliciet bijna de Amerikaanse samenleving) en vaak juist niet personages op een microniveau. Zeker in zijn beroemdste films meestal niet.

Oke, goed om te weten. Hij zal mijn favoriete regisseur niet worden. Neemt niet weg dat ik nog wel eens een tweede van Altman wil zien.

@ eRCee: ik vind dat juist het meest interessante type films...

Dit is ook zo'n intelligente en geestige film met boeiende personages. Heb hem al meerdere keren gezien, hij verveelt nooit.
Het enige nadeel is dat hij zich in het verleden afspeelt. De personages en gebeurtenissen zijn nog steeds actueel, maar dat tijdsbespiegelende en satirische dat bijv. Nashville ook nog een volkomen uniek tijdsdocument maakt, zit niet in deze film.

PS. Het geeft wat extras als je eerst La Règle du Jeu gezien hebt, waar deze film een grote knipoog naar is.

Het upperclass leventje is prachtig in beeld gebracht, in het natte Engeland en een enorm landgoed. Naast sfeervolle beelden en stijve snobs krijgen we ook een kijkje in de wereld van de bedienden. Overal worden emoties onderdrukt, is er veel geroddel en worden er (in het bovenwereldje) veel rollen gespeeld en maskers op gezet. Het duurde een tijdje voor ik als kijker gesettled was, met zo'n wirwar van personages maar na een tijdje is alles redelijk te volgen. Om het volledig te volgen zou ik 'm eigenlijk nog een keer moeten kijken. Halverwege komt er een plotwending waardoor het allemaal interessant blijft en het een en ander komt naar boven... Een hoog tempo zit er niet in maar de film verveelt nooit. Dit komt door de sfeervolle beelden en het uitstekende acteerwerk. De cast is natuurlijk om van te smullen. Vele bekenden en onbekenden laten hier een sterk staaltje acteerwerk zien. Ik ga ze niet allemaal noemen maar Maggie Smith was verschrikkelijk goed (met nadruk op verschrikkelijk), Kelly McDonald en Emily Watson waren samen ook erg sterk als de maids, Helen Mirren is natuurlijk klasse, en als kers op de taart Stephen Fry! Hilarisch die gast. Geen kwaad woord natuurlijk over de andere acteurs, maar anders wordt deze korte review wel erg eenzijdig. Erg goede film die uitblinkt in fraaie beelden en acteerwerk.

3,5*

Leuk, deze ga ik maar weer es checken...

Ondanks dat ik geen liefhebber ben van deze tijdsperiode, bleef me de film toch boeien. Dit komt met name door de vele personages die stuk voor stuk zeer goed gespeeld worden. Het is lastig om alles te volgen maar dat is denk ik ook niet noodzakelijk, aangezien je zoals eerder aangegeven een soort 'gast' bent in dit huis en je ter loops zaken meekrijgt. De wereld van de upperclass en het 'ondergrondse' leven van de bediening is erg goed in beeld gebracht, waardoor de verschillen duidelijk zichtbaar worden.

Zeker een goede film, maar heeft het mijn interesse voor andere films in een dergelijke setting niet gewekt.

3*

Vermakelijke film. Het grootste gedeelte van de film is vrij traag en wanneer er dan iets gebeurt gaat het juist weer heel snel. Wel jammer dat dit pas bijna om het eind was. Toch weer zo'n film waarin je maar zit te gissen wie het nou gedaan heeft. In deze film hebben ze het erg goed gedaan door iedereen verdacht te laten lijken dan denk je natuurlijk dat je het goed hebt, maar dan komt er een erg goede plot wisseling waarin alles goed duidelijk wordt.

Stijlvolle film over de upperclass in Engeland.

Het eerste uur is duidelijk bedoeld om de personages veel inhoud te geven, iets wat je uitermate geslaagd kan noemen. Zelden heb ik in een film met zoveel personages zoveel karakterinhoud gezien bij bijna alle rollen.
Erg fraai gedaan! Natuurlijk moet je de cast hier ook enige credits voor geven, mijn god wat heb ik hier een bekende koppen in gezien zeg. Overigens hindert dat totaal niet, het zijn stuk voor stuk prima acteurs/actrices die ondanks hun bekende vertoning totaal niet onecht of gemiscast aanvoelen.

Na het soms te rustige eerste uur wordt de moord gepleegd, dit is erg leuk in beeld gebracht. Vooral omdat een stuk of 4/5 personages tegelijk weg zijn en vlak na de moord weer binnen komen lopen. Dit maakt het des te interessanter om het uit te puzzelen wie het is. Dit in combinatie met de geweldige pianoriddels Northam maken het wel een stijlvol gedeelte van de film.

Helaas vond ik dat gedeelte iets minder sterk, de toevoeging van de agenten is eigenlijk vrij nutteloos en hun onderzoek is ook totaal niet van belang in de film voor zover ik me kan heugen. De climax is een klein beetje teleurstellend, maar dankzij de dieptegang in de personages kan ik er mee leven en begrijpen.

Gosford Park laat me achter met een tevreden gevoel, heb echt het idee dat ik naar een goede film heb gekeken. Alleen is het wat mij betreft niet een meesterwerk o.i.d.

Ruim 3,5*

Meesterlijk geregisseerde film over Engels snobs, jagen en Sherlock Holmes. Qua sfeer en camerawerk in combinatie met de mozaiekvertelling en bijpassende montage is het behoorlijk geniaal. Acteerwerk, muziekkeuze en zeker ook de humor was klasse pur sang. Het plotje vond ik echter minder interessant, kwam op mij over als ondersteuning van het kijkje in het elitekeukentje en het bijbehorende probleempjes, maar ga deze zeker nog een keer kijken om te zien hoe knap het in elkaar steekt.
4*

Wat een slaapverwekkende zit. Knap geregisseerd, maar wat koop je daar voor als het plot vrijwel niets voorstelt en de personages allemaal te oppervlakkig blijven om binding mee te krijgen. Daarnaast is de Britse upperclass ook wel één van mijn laatste interesses. Tot de laatste minuut maakte dit alles dat ik er maar niet in kon komen en dat ik geen moment heb kunnen genieten van dit enthousiast onthaalde werk. Een grote tegenvaller.