The War Zone (1999)

Is t niet de laatse druppel waardoor de zoon het aan de moeder vertelt?

Natuurlijk heeft het plaatsgevonden, die scène in het ziekenhuis hebben ze toch niet voor niks in de film gestopt. Dat zou anders wel een extreme vorm van kijkers op het verkeerde been zetten zijn.

Ik mag graag naar een goede dramafilm kijken, maar dit is me allemaal iets te veel van het goede.

Het onderwerp geeft natuurlijk niet direct aanleiding tot een vrolijk verhaal, maar als het ook nog eens vrijwel continu regent, niemand eens een keertje lacht of vrolijk kijkt, het huis heel sober is ingericht e.d. werkt het allemaal te verstikkend. 2,5*

Pijnlijke scenes herinner ik me.

indrukwekkende film, die ik niet zomaar zal vergeten. ik heb geschokt zitten te kijken. ik snap toch echt niet hoe iemand het in godsnaam in zijn hoofd haalt om (zijn eigen) kinderen te misbruiken.

Ik kan hem nergens huren. Waar is hij te zien?

.

Ontzettende indrukwekkende film, die een nare nasmaak achterlaat. Het onderwerp over incest wordt goed geformuleerd, en Tim Roth heeft er een zeer indrukwekkende film achtergelaten.

Is er ergens een dvd in de omloop met Eng subs of zijn de dialogen goed te verstaan qua accenten?

Een film met een loodzwaar thema waarin geen greintje hoop te bespeuren valt. De vader komt over als een zachtmoedig man, maar blijkt onderhuids een groot monster te zijn.
Ray Winstone in een zéér moeilijke rol, maar hij doet het prima.
Het open einde beviel me niet echt, maar het is wel een film die lang zal nazinderen.

The War Zone.

Wat is het toch met die Britse regisseurs? Waarom zijn zij nou juist bij uitstek een van de weinige die realisme in fictie vorm echt goed weten te brengen? Dat ze daarbij vaak kiezen om de duistere kanten van het gewone leven te tonen helpt altijd ook nog een handje mee om de impact des te groter te maken. - En dat is wat deze film het beste doet.

Door de natuurlijke vertellingen van zo'n afschuwelijk verhaal, waarbij scenes niet geschuwd worden waarvan je weet dat ze op z'n zachts gezegd controverseel zullen zijn bij uitkomst, is de gehele film zo ijzingwekkend mogelijk gemaakt. Je wil eigenlijk het liefst wegkijken...

Rauw, dat woord komt ook vaak bij mij op bij zulke films. Er is weldegelijk een (mooie) soundtrack, maar haast alleen buitenshots worden ondersteund door de muziek. Het geeft een fout en vervelend gevoel. De werkelijk briljante shots van het huis geven aan dat het er van buiten allemaal nog zo mooi uitziet... maar waag het niet om naar binnen te gaan.

De acteurs hebben het naar mijn idee het moeilijkst met dit soort films. Ray Winstone, die is nog wel het meest bekend met dit soort cinema, en net als in die andere schitterende debuutfilm van een gerenomeerd acteur (Nil By Mouth) is hij ook hier weer fantastisch. Welk acteur met die faam kan je nog zo onder de huid zitten en je iets écht laten geloven. - Laatst zag ik nog Doubt, en alhoewel Hoffman een uitstekende prestatie neerzet wéét je toch, het is Hoffman, en we spelen het spelletje mee. Dit is zo veel meer dan dat, en is alleen door het label "film" van echt te onderscheiden.

En dan is er nog Lara Belmont. Tja, wat kan je daar nog over zeggen? Heb je ooit iemand anders gezien die op zo'n leeftijd zó veel geeft, maar dan ook echt alles perfect doet. Haar huilbui tijdens de confrontatie tussen Tom en z'n vader is er eentje om te koesteren maar ook om te huiveren. Wát een prestatie.

Dit is een van die weinige meesterwerkjes die je eigenlijk maar om de paar jaar moet kijken, want dit vergt echt het heel veel van je.

Zwaarmoedig gezinsportret, en een interessant, soms imponerend debuut. Vond het soms erg sterk werken, maar had toch het gevoel dat bepaalde scènes wat geforceerd zwaar over kwamen. Dan liet een film als The Cement Garden toch meer ademruimte over. Maar zo'n bunker, en dat regenachtige landschap en zo'n witgrijs cottage, erg herkenbaar Brits. Lara Belmont weet verder wel een mooie ambiguïteit in haar rol te leggen. Benieuwd hoe (en of) deze beklijft.

Inderdaad een indrukwekkende scène die je daar noemt! The War Zone kent nog wel meer sterke passages maar is in z'n geheel wat mij betreft een beetje te drammerig, wat vreemd kan klinken als je het onderwerp in acht neemt. En toch... Op zich heb ik wel een zwak voor sombere films, maar een enkel sprankeltje hoop had deze prent goed gedaan.

Erg geslaagde look heeft The War Zone wel, met die onophoudelijke regen en de treffende "boerenbuiten"-sfeer. Ook de acteerprestaties mogen er meer dan wezen.

Veel kritiek kan ik dus eigenlijk niet geven op The War Zone, maar misschien was het me wat té veel miserie? Die scène waarin Tom Jessie begint te verminken met een aansteker ging er bij mij bijvoorbeeld moeilijk in. Hoewel de onderlinge verhoudingen in het gezin duidelijk getroebleerd zijn, zag ik hem hier niet toe in staat.

Een moeilijk thema waarbij Roth niets uit de weg gaat, wat een bijzondere prent oplevert die me echter maar deels wist te overtuigen.

Rauwe film. Erg goed


Maar ik snap niet dat Tom, niet eerder iets tegen zijn moeder had vertelt, of de politie gebelt.
En waarom gooide hij die film camera weg?
En waarom verminkte hij in hemelsnaam zijn zusje, zij kon er toch niks aan doen?
Ik vond die Tom sowieso een beetje vreemd doen, ook voordat hij ontdekte van z'n zusje en vader.