My Flesh and Blood (2003)

Helaas een ingekorte versie op tv gezien, van rond de 50 minuten, maar zelfs die maakte indruk. Een aangrijpend portret van een zeer bizar gezin. Prachtig in beeld gebracht en nergens neerbuigend. Onvergetelijk.

Deze heb ik ook voor een groot gedeelte gezien. Wat een gezin zeg! Alhoewel gezin,'t waren allemaal géén echte broers en zussen van mekaar,maar toch.
Echt heel extreme kinderen die ze geadopteerd had. De een had geen benen meer,de ander werd zeer snel agressief,een ander was zeer ernstig verbrand,een geestelijk gehandicapt meisje zat erbij. En ga zo maar door. En dan als alleenstaande moeder al die kinderen opvoeden.... Daarbij kreeg ze wel hulp van het Koreaanse meisje die inmiddels al een jaar of 20 was denk ik. Maar ja die voelde zich op een gegeven moment ook achtergesteld,want die kon met niemand haar gevoelens delen. Kortom,die moeder had behoorlijk wat werk te verrichten! Respect hoor!

Jammer dat de Nederlandse zenders veelal ingekorte versies laten zien van documentaires.

Deze documentaire won trouwens publieksprijzen op onder andere het IDFA en Sundance. Ook wel begrijpelijk, want het verhaal is verwonderlijk en aangrijpend.

Waar de documentaire wel in faalt is dat de camera gericht blijft op de kinderen op momenten dat ze duidelijk aangeven dat ze de camera beu zijn. Niet erg respectvol jegens het gezin dat respect afdwingt.

Aanrader, 4 sterren.
(herhaling volgende week zaterdag als het goed is)

My Flesh and Blood, verteld het verhaal van een wonderbaarlijke vrouw, en wonderbaarlijke kinderen.

Ik heb intens genoten van een documentary, die enorme impact heeft gehad op mij, en hoe ik in het leven sta.

Wonderlijk gewoon wonderlijk