The Invisible War (2012)

Indrukwekkend, maar gruwelijk Amerikaans. Michael Moore achtig.

Schokkend om te zien hoe het Amerikaanse leger omgaat (of juist weigert om te gaan) met seksuele intimidatie en verkrachting binnen het leger. Aangrijpend hoe een aantal zeer schrijnende gevallen hun verhaal voor de camera doen. Een documentaire die de vinger op de zere plek legt, maar er had in mijn ogen nog wel wat meer uit deze docu gehaald kunnen worden. Op sommige momenten oogde het wat amateuristisch. Maar een heftige documentaire en absoluut een must see.

3,5*

Schokkend de genoemde cijfers en feitjes. Al vraag ik me af of de documentaire echt helemaal objectief is. Misschien komt dat puur wel door de keuze om in te zoomen op wat persoonlijke lotgevallen. Maar dat maakt de docu juist ook wel weer wat meeslepender.

Kreeg regelmatig wel een beetje de indruk dat er buiten beeld iemand "huil nu" riep of zo, op een of andere manier vond ik de emoties niet altijd even spontaan overkomen. Maar misschien zit ik er naast hoor. Het doet er op zich ook weinig toe. De cijfers spreken voor zich lijkt me, en ik vond het misschien nog wel meer schokkend hoe het Amerikaanse leger mee omgaat of omging.

Aan het einde wordt beweerd dat dankzij de docu vanuit de politiek is besloten dat "unit commanders" niet meer de beslissing mogen nemen om wel of niet te vervolgen. Hilarisch slecht trouwens al die campagnespotjes van het Amerikaanse leger die ze tonen. Verder een documentaire die zich volledig op inhoud focust, in visueel opzicht is het vrij Spartaans allemaal. 3.0*.

Schokkende documentaire over de epidemie van seksueel misbruik en verkrachting in de Amerikaanse leger, bestaat niet alleen uit interviews met tientallen slachtoffers [vrouwen én mannen], maar richt zich op het persoonlijke verhaal van enkele van de vrouwen die in 2011 besloten een Civil Suit in te dienen tegen het ministerie van defensie. Indrukwekkende persoonlijke verhalen, waaruit blijkt dat het leger een vrijzone voor seksueel wangedrag is en de enorme impact hiervan op het leven van de slachtoffers. Sterkste momenten: een montage van de bekentenissen van de slachtoffers en een gesprek met Kori Cioca en haar echtgenoot, waaruit hun wederzijdse machteloosheid op pijnlijke wijze duidelijk word

Goed.

Wie ooit al eens heeft gekeken hoe "rape" cijfers in Amerika tot stand komen zal deze docu aanvangen met enige scepsis. Gelukkig is dat niet echt nodig, al moet ik toegeven dat in deze docu toch ook weer het tegenwoord de grote ontbrekende is.

Maar de verhalen van de slachtoffers zijn solide genoeg en worden op zo'n manier gebracht dat er weinig twijfel of argwaan aan te pas komt. Uiteraard wordt er ingezoomd op een aantal specifieke gevallen, uiteraard zijn dat de pijnlijkste gevallen en uiteraard zijn de "oplossingen" die aangedragen worden niet de meest scherpe.

Toch komt het punt goed over en mist de docu z'n doel niet. Voor de mooie beeldjes en mooi in beeld gebrachte statistieken hoef je het niet te doen, maar verder wel een indrukwekkend relaas van een aantal slachtoffers.

3.0*