De Zee Die Denkt (2000)

Originele en experimentele film.
De beeldtaal is erg origineel. Het thema optische illusie, dat bijvoorbeeld Escher veelvuldig behandelde, worden '3D' en levensecht in deze film getoond. Dat levert interessante, en soms humoristische plaatjes op.
De radiodocumentaire (?) die je op de achtergrond hoort, vond ik af en toe wat storend. Die man begon me te irriteren, waarschijnlijk omdat 'ie standpunten in nam, die wat mij betreft veel te stellig waren. Een beetje van 'Zo is het, en niet anders'.

Als experiment an sich vind ik de film geslaagd, als film niet zo. Daarvoor vond ik het verhaal (de regisseur die worstelt met zijn script) niet boeiend genoeg. Hij zat naar mijn smaak iets teveel achter zijn bureautje.
Na alle prijzen die de film over de hele wereld heeft gewonnen, waren mijn verwachtingen wellicht iets te hoog. De Zee Die Denkt krijgt van mij 3 sterren.

De dvd van de Zee die Denkt is met veel aandacht en zorg gemaakt. De beeldkwaliteit is uitstekend. De extra's hebben een grote toegevoegde waarde. Ze geven veel achtergrondinformatie en dragen bij aan het doorgronden van de essentie van de film.
Voor een Nederlandse film staan er zeldzaam veel extra's op de dvd.
Ik noem er enkele:

Enige minpunt is dat de beeldverhouding 4:3 is. Waarom heeft men niet voor het inmiddels gangbare breedbeeld formaat gekozen ??
Met dank aan Filmfreak Distributie voor het ter beschikking stellen van de dvd.

Officiële site: www.dezeediedenkt.nl

ik snapte die hele film niet echt eigenlijk.

Goh, wie had dat ooit gedacht. Toch nog Trockener kecks op DVD.

indrukwekkend!
deze film deed me nasidderen op de nwe binnenweg in rdam toen ik lantaren uitkwam.
Mooie beelden 6 sterren

Dat was een machtige film!

Heb hem in 2001 eens gezien op arte en was erg onder de indruk: de beelden, de proza, de verbeelding, de metacinema,...

fantastisch

was de zee te diep?

iemand enig idee of en waar deze dvd te krijgen is?

Klik boven de synopsis op 'Vergelijk prijzen van deze DVD' en je vindt een aantal shops die de film aanbieden.

Hmm, een bezoekje aan de opticien zou niet misstaan lijkt me

dankjewel kappeuter

Ik ervaarde juist het omgekeerde, naar mijn mening wordt de hele filosofische kwestie een beetje té goed uitgelegd, zonder een vernieuwend idee naar voren te brengen... Het wordt al snel duidelijk waar de hele film naartoe wil, en na het erg boeiende eerste half uur stuikt de film het daarop volgende half uur in elkaar, om toch nog met een bizarre ontknoping te eindigen.
Over het algemeen nogal saaie prent dus, die de kijker niet echt aan het denken zet, maar veeleer de intentie heeft om een mooi, afgewerkt en experimenteel plaatje af te leveren; toch één doel waar de film in slaagt...
2,5*

Vol verbazing zitten kijken. Na docu's als Stand van de Maan, Deacon of Death, Ford Transit, O Amor Natural was dit een hele verademing. Een soort Adaptation on sterioids, fantastisch. Heerlijk zelfbewust (droste-blikje in beeld) en speelse metacinema (inderdaad Gondwana). Prachtige shots. De pannende closeups, visuele foefjes en illusies... Allemaal erg fijn.

Plus een filosofisch thema dat me aanspreekt. Misschien wordt het teveel doorgedreven maar dat helpt je wel te identificeren met de hoofdpersoon. Of is het nou met mezelf? Wat zie ik nou eigenlijk? Tegen wie heb ik het! Het blijft interessante materie.

Gave film, had niet verwacht dit nog aan te treffen. Wil hem zo snel mogelijk opnieuw kijken (ook omdat ik waarschijnlijk voor school een groot deel van een opdracht (over fictie in documentaire waarschijnlijk) hieraan ga wijden).

Voorlopig 4*

Wordt er meer van dit soort cinema in Nederland gemaakt?

Bij mijn weten niet, neen...

Is deze film nog ergens voor minder dan 20 euro te koop?

Opnames van gesprekken tussen de regisseur en Bart Klever (de regisseur is de enige aan het woord).


Grappig, Gert de Graaff zegt juist dat je niet naar hem moet luisteren . Plus dat zijn theorie nergens toe leidt.

Vandaag de DVD gekeken, en alle extra's (op de director's commentary na) uitgeplozen. Daarna de site helemaal uitgelicht en ik kan tot de conclusie komen dat dit echt een film voor mij is. Net als de regisseur ben ik gek op paradoxen, de (zinloze) zoektocht naar het hoe en waarom van het leven, gedachtes en individuen. De op Oosterse Zen- en andere leer gebaseerde theorie vind ik prachtig (vandaar deels mijn fascinatie voor Tool) en wanneer je er even voor gaat zitten (het liefste zonder de beelden bij, die zijn zo mooi dat ze je afleiden) vertelt hij het nog best helder.

Als je dan leest wat voor moeite en innovatie er in deze film zit (het gigantische decor voor de krimpende Rick de Leeuw bijvoorbeeld, of de stoel waar een kat dwars overheen loopt), dan kan ik niks anders dan respect hebben voor dit project. De Graaff is 13 jaar bezig geweest met het scenario en het rondkrijgen van de financiering, heeft meer dan 100 uur materiaal geschoten en heeft maar liefst 16 maanden nodig gehad om dit terug te brengen tot ongeveer 100 minuten.

Het resultaat is wat mij betreft verbluffend en ongekend in ons filmclimaat dat vervuild wordt met Costa's, softporno en nagesynchroniseerde Disneyfilms. Gert de Graaff speelt en tart alle wetten van logica binnen (of beter: buiten) film, feit en fictie, verwachtingspatronen van de kijker en verschillende niveau's van mediatie.

Mijn schamele 4 sterren worden verhoogt naar een dikke vette vijfpunter, en ik zet hem op een mooie 5e plek in mijn top 10.

Hiermee sluit ik dan alweer mijn korte Nederlandse arthouse tweedaagse af.

Qua concept deed de film me het meest aan Pi denken. Een idee dat het hoofdpersoon tot waanzin drijft, visueel vormgegeven. Tot zover de vergelijking dan.

Waar Pi een poëtisch gegeven als wetenschap probeert te vermommen, probeert deze film een poëtisch gegeven als filosofie te verkopen. De film slaagt daar barslecht in. In plaats van de waanzin van de schrijver gaat de meeste aandacht naar het idee. Dit idee is echter zo falend en banaal dat al snel alle rek uit de film is en het een tergend langzame zit geneuzel wordt.

De spreker verdrinkt in een spervuur van literaire illusies, coole oneliners en slechte analogen waardoor de onzin zich steeds verder blijft opstapelen. De hele theorie is gebaseerd op één basisidee, maar wanneer dit al faalt valt er verder niks interessants meer te rapen.

Visueel zitten er enkele (een paar) mooie shots in, de rest is jammer genoeg, hoewel soms grappig bedacht, erg erg lelijk. Daarnaast lijkt er ook compleet geen aandacht besteed aan de editing, wat de film alleen maar verder verlelijkt.

De grootste illusie in deze film is de als filosofie vermomde monoloog, die veel te prominent is doorheen de gehele film. Resten enkele aardig tot mooie shots, en verder veel miserie.

1*

Aparte film, die mischien interessant is voor filosofiestudenten, maar het jan met de pet volk niet zal aanspreken. De film had wat mij betreft al na zo'n 26 minuten afgelopen kunnen zijn, toen het beeld zwart werd.

Pfff deze week op HollandDoc in het kader van een soort brein-week. Naar aanleiding van de beschrijvingen in de gids en op MovieMeter dacht ik een fijne brainfuck van bijna twee uur te krijgen. Maar dit me meer denken aan een schrijver zonder inspiratie die een boek schrijft over een schrijver zonder inspiratie.