Julien Donkey-Boy (1999)

Julien Donkey Boy heeft gewoon in de filmhuizen gedraaid (veel te kort...)Er zitten wel een aantal scenes in die variaties zijn op die in Gummo. Maar dat stoort me niet echt......
Ewen Bremner (Spud uit Trainspotting) acteert meesterlijk als de schizofrene Julien...

Deze film is niet aan mijn besteed, het ziet er allemaal zeer romelig uit en de personen in de film acteren zeer matig het enigste pluspunt aan de film is de uitstekende muziek.

Een erg aparte film, dat zeker. Met dat hele Dogme gebeuren heb ik eerlijk gezegd niet veel. Ik zie het dan ook niet als een ultieme uitkomst tussen al het "hollywood geweld". Soms heb ik het idee dat er doormiddel van de regels die opgesteld zijn te krampachtig naar de regels wordt geleefd, wat weer de vrijheid van de filmmaker ondermijnd. Maar soit, als ze er zelf veel lol in hebben, en ze zo af en toe een mooie film maken, hou ik ze niet tegen..

Julien Donkey-Boy is een, wat mij betreft, aardig geslaagd experiment. De kracht van Gummo voel ik hier nog niet in, maar de experimenten met beeld en geluid vond ik erg mooi. Maar als geheel weet het me nog niet te grijpen. Het maakt een iets te rommelige indruk, haast ongecontroleerd. Misschien moet ik hem nog eens zien, en raakt hij me dan wel. Misschien is het gewoon net niet mijn film.

Jammer genoeg miste de laatste 5 minuten bij mij... Hierdoor zal ik mijn stem op dit moment achterwege laten, maar zal nu op een 3,5* uitkomen.

Het is serieus een behoorlijk andere film dan Gummo. Stillistisch anders (gebaseerd op dogma) en vooral qua inhoud ook. Gummo registreert van buitenaf. Julien Donkey Boy zit in het personage en beziet de wereld door zijn ogen.

Letterlijk door de ogen van het hoofdpersonage.. Ze hebben namelijk in de scenes waar hij door de stad loopt een mini-camera in zijn haar geplant om zo de reacties van de mensen te kunnen waarnemen.

Ik ken de film niet, maar is Werner Herzog (hier als acteur) dezelfde als de regisseur?

De Werner Herzog die in deze film acteert is inderdaad de regisseur van onder andere Fitzcarraldo en Aguirre. Naast het maken van films speelt Herzog ook rolletjes in films, al zijn dit meestal kleine bijrolletjes.

En Harmony Korine is stevig beinvloed door Herzog, Herzog op zijn beurt vind Korine weer een hele interessante filmmaker. Dat Herzog hierin zit en in Mister Lonely is geen toeval.

Grappig, dat wist ik niet. Ik kende alleen Gummo.

Dit is gewoon filmische kunst, en net zoals bij gewone kunst daar moet je van houden of juist helemaal niet. Ik vind dit geweldig andere kunnen dit juist vreselijk vinden.

Na Gummo was is wel geinteresseerd geraakt in het andere werk van Korine, net als vele andere titels bleef hij echter lang, onterecht, op de to-see lijst staan. Moet toegeven dat ik me in het begin erg aan het camerawerk heb geergerd. Het leek ook allemaal nergens heen te gaan dus zag ik het somber in. Maar net als in Gummo, waar precies hetzelfde gebeurde, werd ik al snel meegesleurt door de fascinerende beeldenstroom. De wereld in deze film wordt grotendeels gezien door de ogen van een schizofrene jongen (geweldige rol van Bremner) en de Dogme 95 stijl kwam hiervoor goed van pas. Echt een verhaal is er verder niet, het is eignlijk meer een aaneenschakelijk van losstaande scenes. Mede daardoor lag het love it/hate it gehalte ook hier weer erg hoog. Kan me (zoals mijn voorganger al zegt) dus ook makkelijk voorstellen dat mensen dit een verschrikkelijke film zullen vinden. De stijl moet je immers liggen, anders houd het al snel op. Ik vond het bij momenten prachtig. Ontroerende en aandoenlijke momenten worden zowel hevig, als subtiel gebracht. In het laatste kwartier komt dit alles tot een prachtige climax. Het einde met die dode baby vond ik geweldig, heb er dan ook wel een traantje om moeten laten. Lang geleden ook dat ik zo ontroerd werd. Vind het bij dit soort films ook altijd moeilijk om het sterke gevoel wat je erbij krijgt in woorden om te zetten. Laat ik het hier dus maar bij houden...

4 sterren

Harmony Korine is misschien wel de meest eigenzinnige regisseur van deze tijd. Afgelopen week debuteerde zijn vierde film, Trash Humpers, op het International Film Festival Rotterdam. Aan de titel van deze film valt al af te leiden dat het onderwerp niet bepaald alledaagse kost is. Korine's drie andere films zijn al niet minder bizar te noemen. Zijn tweede film, Julien Donkey-Boy uit 1999, durft het aan om tussen gelikte blockbusters als The Matrix (1999), Star Wars: Episode I (1999) en Wild Wild West (1999) gewoonweg zijn eigen weg te kiezen.

Lees hier verder..