Johan Cruijff - En un Momento Dado (2004)

Ik wilde ook al vragen of hij dat mijn zoontje van 7 kan komen uitleggen.

Materazzi, schitterende vent. Ik kan genieten van hem. Echt een keurslager.

Als je zo een vergelijking gaat maken, dan is er nog een betere: Maradona. Hij maakte een club als Napoli zelfs tweemaal kampioen en won er de Uefa Cup mee. Maar goed, dit zijn enkel meningen. Cruijf was een wereldvoetballer, daar zullen de meesten (lees: iedereen) het wel over eens zijn.

Cruijf en zijn maatjes lieten Oranje in 1974 wel het beste voetbal ooit spelen, natuurlijk. Misschien is er nooit meer zo goed gevoetbald op de wereld. Dat ze niet wonnen is eigenlijk pure pech te noemen. En mentaliteit.

Deze docu is redelijk goed, maar gaat net niet diep genoeg, is soms te saai en er hadden inderdaad meer wedstrijdfragmenten in gemogen. Wel mooi om te zien dat Spanjaarden de beste man in hun harten hebben gesloten.

En dat in een tijd dat er meer verdiend wordt, beter getraind wordt, enz... Je moet iedereen in zijn eigen tijd zien, want anders is iedereen die nu voetbalt beter dan die van vroeger.

Verder die goals in de finale: Dat waren zijn eerste goals op een verder voor hem niet zo sterk WK, dat Nederland had moeten winnen (maar dat terzijde). Op het EK 2000 en WK 2006 was hij wel erg goed. Hij hoort dan ook zeker bij de beste tien voetballers aller tijden. Misschien zelfs wel de beste vijf. MAAR:
Zidane was niet zo dominant op het veld, en in zijn eigen elftal, als Cruijff was. Hij bracht niet dezelfde mate in doorslaggevendheid als Cruijff, die in het begin van zijn carriere heel veel scoorde. En later een spelverdeler werd die Zidane ook was. JC had minstens net zoveel overzicht, inzicht, tactische kwaliteiten en net zoveel vermogen om spelers om hem heen beter te laten spelen. Hij had meer scorend vermogen en meer overwicht op zijn elftal dan Zidane.

Maradonna is de beste ooit. Of Garrincha. Dan Pele en Cruijff, dan een hele poos niks en dan Zidane, Beckenbauer, Best. Dat soort mannen. Misschien kun je Lev Yaschin en Gordon Banks hier ook bij zetten, ik vindt namelijk dat je moet kijken naar de mate van belangrijkheid voor het team en de doorslaggevendheid in elke wedstrijd.

Zo! Don't mess with my Cruijff...

Nou ik vind Zidane toch stukken doorslaggevender geweest dan Johan ooit was. Zidane heeft tenminste prijzen gewonnen in zijn carriere en dan doel ik niet alleen op landstitels en knvb bekers, maar op een WK titel (en finale) en een Europese titel en een stuk of wat Champion leagues. En hij zette echt wel heel dat Franse elftal naar zijn hand.
PS: Maradonna was best goed, maar waarom kent iedereen in NL hem? Alleen voor die wedstrijd in 1986 tegen Engeland met zijn handsbal en fantastische solo. Maar voor de rest weet niemand wat.

Ach ja. Cruijf ken ik alleen van video eigenlijk. Maradonna heb ik wel vaak op tv gezien en ook een keer live. Zidane wat vaker. En wat ik er van gezien heb is Zidane minimaal net zo goed als die twee. Allen Zidane heeft meer prijzen gewonnen dan Johan en Maradonna heeft een beetje afgedaan met het WK 94 toen ie met zijn snuifneus door beeld kwam.

Tjongejongejongen..... mensen die denken iets over voetbal te weten en er zelfs een serieuze discussie over proberen te voeren die niet eens de naam van 's werelds bekendste voetballer weten te spellen.... Het is Maradona......geen Maradonna.
Over amateurs die geen veters kunnen strikken gesproken.

Cruijff is in mijn ogen de enige levende legende van Nederland. Die man heeft meer bereikt dan sommige beseffen. Tegenwoordig vind ik soms wat mensen te negatief. Maar heb je het dan nog wel over Cruijff, een jongen die opgroeide in Tuindorp, Amsterdam en zichzelf onsterfelijk maakte in Amsterdam en Barcelona?

Mooi en creatief in elkaar geschoten documentaire over de carriere van Cruijff in voornamelijk Catelonië.

En un Momento Dado is anders dan vele andere documentaires, aangezien het niet echt de sportieve hoogtepunten van Cruijff bespreekt. De regisseur laat verscheidene mensen praten over Cruijff en wat voor impact hij op hun leven heeft gehad. Het gaat dus meer over de gevoelsmatige kant van zijn carriere.
Iets wat ik persoonlijk wel kan waarderen, want de beleving van de supporters is iets wat ik eigenlijk mooier vind dan het droge opsommen van feiten.
In deze documentaire kom je er dus achter wat voor gevoel de komst van Cruijff 3x heeft gehad. Als speler, als coach en bij zijn afscheid/hommage in 1999.

Allemaal mooie momenten die er overigens wel voor zorgen dat het vooral positief blijft allemaal. Er wordt geen vuil woord gerept over de beste meneer, dus je moet wel tegen enig gebrek aan kritiek kunnen.
Overigens ben ik het niet eens met Vascago hierboven, , als je die mensen hoort praten merk je eigenlijk pas hoe dankbaar die Catelanen allemaal zijn ingesteld, Cruijff heeft het leven daar echt belangrijk gemaakt. Van een onderdrukt volk tot aan (Europees) kampioenen. Een bepaald gevoel van trots. Zoiets zal Zidane never nooit in zn leven hebben, ondanks dat ook hij een fenomenabele voetballer is.

Overigens zitten er wel wat slordigheidjes in de ondertiteling van de dvd, heb meerdere malen "vellenkip" ipv "kippenvel" moeten lezen. Wel redelijk slordig imo.

Prima docu verder dat vooral de emotionele hoogtepunt van Catelanen, Cruijff en een paar Spanjaarden beschrijft. Verwacht niet al teveel sportbeelden, er is namelijk meer dan voetbal alleen en dat laat deze docu goed zien.

3,5*

Hoe weet jij nu dat Zidane dat nooit zal hebben. Misschien zitten ze nu wel in Madrid kwijlend voor de tv naar dvd's van de beste man te kijken. Of in Turijn. Of in de achterbuurten van Marseille. Bovendien heeft ie nog even de tijd.

Omdat alles tegenwoordig anders wordt beleefd. Heldenstatussen zoals de helden van vroeger heb je niet of nauwelijks meer. Zidane is zo'n beetje de laatste geweest die er dicht bij in de buurt kwam.
Verder is Zidane wat mij betreft een onderdeel van de Supergalacticos. Johan Cruijff is destijds gehaald als een soort verlosser en dankzij hem is Barcelona uit een dal gekropen na 14 jaar niks te hebben gewonnen. Zelfde gold voor zijn terugkeer als trainer na een zwaar minder periode van Barca.
Als ik deze docu bekijk merk ik gewoon dat het erg diep zit bij de bevolking, hoe mensen de filosofie van Cruijff toepassen in hun eigen leven en zelfs in de keuken van hun eigen restaurant.
Toch dingen die van Cruijff ook een groot mens hebben gemaakt, Zidane is relatief anoniem wat mij betreft en wordt alleen herinnerd aan zijn voetbalkwaliteiten.

In Nederland misschien anoniem, maar ik denk dat 70 of 80 miljoen (weet ik veel hoeveel er zijn) Fransen daar anders over denken. Hij heeft ze voor het eerst in de historie naar de wereldtitel geleid. Ik denk dat het bij die Fransen net zo diep zit als dat bij de Nederlanders en Catalanen zit.
Ik vind dit trouwens ook wel een toffe docu. Paar jaar terug gezien, maar kan me niet meer genoeg herinneren om te stemmen.

Prachtig portret, vooral omdat er zo'n diversiteit aan Catelaanse personages een hommage geeft aan de man die zoveel voor hun streek (eigenlijk hun land) heeft gedaan, de immer aanwezig theatraliteit versterkt nog eens alles, van subtiele mimiek tot groteske gebaren, fantastisch dat mensen zo met hun emoties kunnen omgaan, dat is hier in Nederland wel anders! Als je deze docu film hebt gezien begrijp je ook de gevoelens van de Catalanen tegenover Madrid, het bolwerk dat hen zo onderdrukte in de tijd van Franco en dat dankzij Johan Cruijff werd vernederd en op zijn plaats gewezen. Vooral in de tijd van Cruijff , Neeskens en Michels maar ook toen Barcelona onder Cruijff met Koeman de Champions League won, zulke dingen zijn van onschatbare waarde voor het Catelaanse gevoel. Daarom zie je in deze docu ook zo'n ultieme waardering voor Cruijff. Zelf ben ik eenmaal bij een wedstrijd geweest, dat was Barcelona tegen aartsrivaal Real Madrid, onvergetelijk, vooral het zingen van het eigen volkslied vooraf en tot slot de 1-0 overwinning, wat een euforie, trots en tranen na afloop! Maar terug naar de docu, het is allemaal erg mooi en emotioneel maar t.a.v. de persoon Cruijff heb ik wel wat bedenkingen want zijn eigenwijsheid, betweterigheid en eeuwige dorst naar conflicten hebben wel enige forse littekens veroorzaakt in de historie van Ajax en het Nederlands elftal, dat is echt een donkere kant van hem.

Ik geloof niet dat jij de diepere laag in deze docu helemaal begrepen hebt.