Top Hat (1935)

Inderdaad, in 1935 waren er wel al duizenden geluidsfilms gemaakt...

heel erg leuke film die naast het eerder vermelde 'feel-good' gevoel ook boordenvol tapdansen & flauwe grappen zit. Het verhaal lijkt avankelijk erg clichématig en voorspelbaar, al is het einde werkelijk fenomenaal.

Heelrijk escapisme is dit. Het leek aanvankelijk meer weg te hebben van een (clichematige) romantische komedie dan een musical, want de scenes waarin gedanst werd waren toch erg beperkt (had meer dans verwacht), maar Fred Astaire (en zijn humor) en het einde waren fenomenaal en zo ook de film. Heb er van genoten, ik wil dringend meer van Astaire zien!

Heerlijke film. Fred & Ginger zijn onovertroffen, de ontzettend foute art deco sets zijn prachtig, de liedjes van Irving Berlin catchy, en het dansen...tsja het dansen....wat waren ze toch goed, die twee. Heaven, I'm in heaven.....4*

All is fair in love and war, and this... is revolution!

Wat een prachtige kop heeft die Fred Astaire toch. Hij is werkelijk geknipt voor deze rol en samen met Ginger Rogers vormt hij een gouden duo, misschien zelfs wel het beste danspaar ever. Ook veel leuke woordgrapjes en oneliners trouwens.

Geinige musical met dit keer geen mierzoete musicalnummertjes, maar gewoon lekkere deuntjes, waar Fred Astaire al dan niet zijn tapdans-kunsten op loslaat, of anders wel met Ginger Rogers dansend tekeer gaat. Het begin verloopt wat stroef, maar na een tijdje is er nog een aardig kluchtje te vinden in deze film.

Leuke film. Misschien net al te voorspelbaar en vederlicht om voor mij briljant te worden, maar er kan gewoon niet ontkend worden dat Top Hat barst van de energie en boven alles van het plezier dat de acteurs beleven in de komedie en vooral in het dansen. Het kluchterige plot mag dan verre van uniek en nogal vergezocht zijn, door de komische timing van de bijrollen blijft het prima behapbaar. En de dansscènes zijn ook allemaal origineel en tevens goed in het verhaal verwerkt. Dit is de eerste film waarin Fred Astaire en Ginger Rogers samen optreden die ik zie en waar het duo haar faam aan te danken heeft is niet moeilijk te zien.

Erg fijn vermaak dit. Ik weet niet of dit echt een film is waar ik nog vaak aan terug zal denken, maar ik wil beslist meer zien van Astaire en Rogers. Voor echte dansliefhebbers is dit waarschijnlijk de hemel.
3,5*

Ik ben een liefhebber van Fred Astaire. Maar weinig mensen die niet alleen dergelijk talent hadden, maar ook zoveel passie er in konden leggen. Wel zie ik hem liever in latere films (zoals Band Wagon) waar je het verschil met deze Top Hat wel kunt merken.

De muziek hier is vrij druk, wat wel typisch is voor die tijd. En de liedjes zijn niet altijd even sterk. Maar er hangt wel een vrolijk sfeertje en Fred Astaire en Ginger Rogers is toch één van de betere filmparen. Eén van de mooiste momenten is het dansen op zand om Ginger Rogers in slaap te wiegen.

Niet mijn meug. Ten eerste had ik teveel moeite met het stupide verhaaltje (dat hele misverstand kon natuurlijk op 1-2-3 opgelost worden) en sloeg de film er niet in om deze "non-suspension of disbelief" op te heffen. Tapdansjes, belegen grappen en niet bepaald fantastische acteerprestaties zijn de voornaamste ingrediënten in deze muzikale klucht. Een kleine 2,5*


2,5*

Deze film is vind ik een bijna gelijke film aan Shall we Dance ook van deze regisseur.
Hij gebruikt 3 dezelfde acteurs wel leuk trouwens.
Alle 3 zijn erg goed en grappig.

3,5 ster