Mata Hari (1931)

Verwachtte veel van deze film. Sam Waagenaar, die veel boeken over Mata Hari heeft geschreven, ging voor deze film op onderzoek uit. Dat onderzoek heeft veel boeiende geschriften opgeleverd, maar jammer genoeg een zeer magere film. De dansscene was de grootste teleurstelling. Kan me niet voorstellen dat Mata Hari in werkelijkheid zo'n oninteressant dansje opvoerde.

Het is niet alleen een oninteressant dansje, het is ook nog eens heel irritant in beeld gebracht. Enkel wat vage steriele totalen en een paar stilstaande zwijmelende closejes om te verhullen dat Garbo op exotische muziek enkel maar wat saaie sluipbewegingen weet te maken. Een paar spannende close-ups van een bewegend gezicht, vingers en handen van Garbo of stand-in was een wat slimmere oplossing geweest.
Deze dansscène in het begin zet gelijk een karakterloze toon neer die tot het einde van de film voortduurt. Wat een verschil met Dishonored van Von Sternberg ook uit 1931. Deze film met Marlene Dietrich gaat ook over spionage en liefde. Nu wel heel intrigerend in beeld en dialoog gebracht met een soms prachtig verloop van ironie naar cynisme of van raffinement naar onschuld en weer terug.

Mata Hari is een erg platte film met ook nog eens een wat laf smakend einde in vergelijk met het einde vol grandeur van X-27 in Dishonored.

Ja, de meest geflopte film van de Garbo collectie. De film was niet echt beroerd ofzo, maar het was simpelweg ontzettend saai. Het was meer een taak om de film echt uit te zitten.

Helemaal mee eens.
Ik heb alle films van Greta Garbo gezien en dit is een van de saaiste.
"Inspiration" uit hetzelfde jaar is dan heel wat interessanter !