Ted Bundy (2002)

Heb deze Ted Bundy verfilming paar maanden geleden al eens gezien en de benadering is wat anders dan Ted 'Mark Harmon' Bundy. Deze versie was stuk minder spannend in ieder geval.
Wel aardig, maar dan ook niet meer dan dat.

***

Vond hem nergens gruwelijk, nooit spannend en nooit echt goed een magere 5 dus 2.5*.



WEET JE TROUWENS WAAROM VROUWEN MAKE-UP EN PARFUM GEBRUIKEN....?

Omdat ze lelijk zijn en stinken

afz T. Bundy

Gisteren uit de videotheek meegenomen, in de hoop dat dit een stuk beter zou zijn dan dat waardeloze product Dahmer. Dit bleek gelukkig zo te zijn. Redelijke thriller met een goed en duidelijk beeld over de psychopaat. Nergens bijzonder of speciaal, maar het weet wel te vermaken.

2,5 sterren.

Bundy was tot kort de meest notoire seriemoordenaar in de USA. Onlangs heeft de FBI een man gearresteerd die sinds begin jaren '80 werd gezocht en 48 moorden op zijn naam heeft staan. Onvoorstelbaar verhaal van de Green River Killer.

Zo'n seriemoordenaar, zo'n verhaal en dan zo'n kutfilm. Niet spannend, niet gruwelijk, niet eng, niet grappig. En waarom die Ted Bundy beschreven wordt als een charmante man, ik weet het niet. Het is een dikke loser, ook als je niet weet wat voor gruwelijke dingen die doet. Die vriendin van hem vindt hem geweldig, niet best.

Hij zal toch echt wel sympathiek zijn geweest, anders kreeg ie al die vrouwen niet mee. Hier het verhaal van Bundy.

Een van de betere serial killer verfilming van de laatste jaren. Echt niet te vergelijken met die andere films over bestaande seriemoordenaars zoals Dahmer en Gacy, die waren zo slecht, en helemaal vergeleken met deze.

Niet geweldig deze rolprent; geen spanning, geen echt schokkende scenes. **, waarvan *1/2 voor de laatste 10 minuten van de film. Die laten goed zien hoe Bundy vernederd wordt vlak voor zijn executie.

Vast wel. Dat moest ook haast wel, maar die gast die hem speelde, vond ik een beetje een kwal. En absoluut niet charmant (ook nauwelijks als ik me probeer te verplaatsen in een vrouw). Die vriendin is helemaal idolaat van hem, skandal. Zielig, afhankelijk vrouwtje gewoon.

Op het laatst vertellen ze dat hij 2 weken voor zijn dood nog 200 brieven van vrouwen kreeg, die van hem hielden.

Amerika, het land van de onbegrensde mogelijkheden.

Ted Bundy. Bekende naam. Heb ik vaak gehoord, alleen heb ik me nooit echt verdiept in deze bekende seriemoordenaar. Deze film gaf me dan ook de nodige algemene informatie.

Ik vond de film erg boeiend en heb me constant vermaakt. Het begint met een paar foto's van de echte Bundy en daarna volg je zowel zijn normale als zijn tweede leven. Tegenover zijn vriendin en haar dochtertje lijkt het een doodnormale en vriendelijke man, maar af en toe laat hij weleens een van zijn bizarre trekjes zien waar zijn vriendin nogal nonchalant op reageert. Dat vond ik wel leuk uitgewerkt.

De tientallen moorden die Bundy voor zijn rekening neemt zijn goed en bloederig in beeld gebracht, alleen begint het na een tijdje wat eentonig te worden. Niet erg verder, want de film beeld het op een gegeven moment met een quasi-vrolijke toon af. Heb af en toe zelfs met een grote glimlach op mijn gezicht gezeten. (ga alsjeblieft niet triest zeiken dat ik ziek in mijn hoofd ben ofzo, dank u.)

Ik had toch graag wat meer politiebeelden willen zien, ondanks dat Bundy hier centraal staat. Wat ik bijvoorbeeld nogal ongeloofwaardig vond, was dat Bundy gewoon een logeerplek had bij een verhuurder. Ik neem aan dat als er ergens een op dreef zijnde seriemoordenaar los rondloopt dat zowel de politie als de media er alles aan doen om de burgers (ongeacht waar ze wonen) te waarschuwen voor vreemde types? Maargoed, die verhuurder kon denk ik ook niet alles voorzien. Die scène waarin de verhuurder en Bundy buiten bier drinken en praten over 'de moordenaar', was erg goed en best geestig.

Rondom het einde zie je af en toe wat echte filmbeelden. Ook wel een goede eigenschap van de film; het geeft je als kijker wel even een frisse kijk op de realiteit.
De film sluit zich af met een (zoals ik ook had verwacht) uitvoerige executie-scène, met de bijbehorende voorzorgsmaatregelen. Ik vond dat toch wel het sterkste en indrukwekkendste van de film.

Deze film heeft voor mij meerdere kanten. Aan de grote kant beeldt het waargebeurde en extreme gebeurtenissen af, maar aan de wat kleinere kant zit toch ook een dosis vermaak.
Belangrijke vraag betreffende de film: Komt het geloofwaardig over en is dat ook de bedoeling? Ja en ja. Echter, een luguber en melancholisch muziekje zou ook wel erg op z'n plaats hebben staan.

Na het zien was ik nogal onder de indruk en heb ik zelfs aan 4.0 sterren gedacht. Vind ik nu nog iets te snel, maar deze film staat voor over aan paar maanden garant voor een herziening...

*3.5*

Ben trouwens erg benieuwd naar het (schijnt) wat rauwer neergezette en langere Deliberate Stranger uit 1986.

of hier

er staat: dit docudrama volgt hem van zijn schooltijd tot aan zijn executie en de film duurt maar 99 minuten DA´S KNAP...

Een eigenaardige film over een eigenaardige man, dat is het minste wat je over Ted Bundy kan zeggen. Opvallend aan deze film is de tegelijk schokkende en zwartkomische wijze waarop Bundy’s verhaal in beeld is gebracht. De hele film lang overheerst een cynische ondertoon en door het compromisloos gebruik van geweld zit je de ene keer vol afschuw en de andere keer met een grote grijns te kijken naar wat zich op het scherm afspeelt. Sommige scènes en dialogen zijn dan ook te gek voor woorden. Je zou deze aanpak enigszins kunnen vergelijken met die van C’est Arrivé Près De Chez Vous, al gaat het hier natuurlijk om waargebeurde feiten. En voor zover ik weet zijn die feiten ook vrij realistisch weergegeven. Je verbaast je er dan ook meermaals over dat zulke dingen daadwerkelijk gebeuren in onze moderne maatschappij.

Al tijdens de schitterende openingsscène van de film krijg je te zien wat voor een zieke, geperverteerde geest die Ted Bundy eigenlijk heeft. Dag en nacht verschil met de, eveneens briljante, slotscène waar Bundy toch een mens van vlees en bloed lijkt te zijn, met menselijke gevoelens. Althans toch als het gaat om z’n eigen hachje… In ieder geval is de rol van Bundy meer dan overtuigend gebracht door Michael Reilly Burke, wat op zich al een pluim verdient. Maar eens zo bewonderenswaardig is het feit dat iemand het lef heeft om de rol van zo’n gecontesteerde figuur op zulk een realistische en compromisloze manier aan te vatten. Je kan je dan ook afvragen of hij hier geen gevolgen van heeft ondervonden…

Naar het einde toe wordt hier en daar nog wat live footage door de film verweven, iets wat je als kijker nog eens extra met de neus op de feiten drukt. De feiten zijnde: een ziek product van een zieke (?) maatschappij dat overal terreur zaait en ervoor zorgt dat geen enkele vrouw zich nog veilig voelt; én op de koop toe nog twee keer ontsnapt (!). Erg verontrustend allemaal.

Maar eigenlijk is zowat alles uitstekend aan deze film: de regie, de acteurs, de amusementswaarde, het in acht nemen van de naakte feiten, …Enig minpunt is dat deze film voor de doorsnee filmliefhebber misschien wat te hard is, maar ja, de horrorliefhebber wil ook wat natuurlijk . Horror zeg ik, want als docudrama vind ik deze film niet zo geslaagd.

Nouja, 4,5 vind ik wel heeel erg veel...
De film kent inderdaad wel humor en dat is best wel grappig.

Verder zette het einde (zijn exucutie) mij wel aan het denken...ze vermoorden hem op een gruwelijk onmenselijke manier (ik zeg niet dat dit onterecht is) maar vervolgens word hij wel door een mooie lijkwagen met bloemen weggebracht.

Bijzonder komische (omdat hetzo overdreven overkomt) verfilming van de charismatische sociopath die de smaak van bloed te pakken krijgt. Een Am. Psycho in the seventies. De executie is bijzonder smerig (zoals het is, denk ik) in beeld gebracht maar ook hier maken ze d'r toch komedie van. 3.5