Nazarín (1959)
30 stemmen | gemiddelde 3,43
Mexico
Drama94 minuten
geregisseerd door
Luis Buñuelmet
Francisco Rabal,
Marga López en
Rita MacedoNazarín is een priester die een puur en eerlijk leven tracht te leiden volgens de Christelijke grondbeginselen. Zijn omgeving echter schenkt hem vooral wantrouwen en haat, afgezien van de plaatselijke prostituée dan.
4,0
[permalink] geplaatst op 14 november 2005, 22:46 uurOnverwachts een erg mooie film dit. Acteerwerk is goed, muziek schaars maar dit stoort niet. 4* voor nu. Binnenkort maar eens herzien.
4,0 [permalink] geplaatst op 1 december 2006, 0:47 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezenBuñuel maakte als atheist een film die bijna vol verbazing kijkt naar een bijna heilige priester in een door en door rotte wereld. Maar de film laat de ruimte aan meerdere interpretaties. Is Nazirin een bewonderenswaardige, aan zijn eigen principes vasthoudende man, ook al staat bijna zijn hele omgeving, inclusief de Katholieke kerk, vijandig tegenover hem? Of is Nazarin een man die stug en overtuigd van zijn eigen gelijk vast blijft houden aan simpele, onpraktische principes en daardoor onvermijdelijk zijn ondergang tegemoet gaat? Had hij niet meer uit het leven kunnen halen als hij inschikkelijker was geweest?
Het interessante aan deze film is dat ik heel duidelijk het gevoel heb dat Buñuel het zelf ook niet zeker weet en heel bewust geen van beide interpretaties de overhand laat krijgen.
4.0*
Ik ben benieuwd hoe Ramon erover denkt trouwens, 5 sterren dat is nogal wat.
4,5 [permalink] geplaatst op 1 december 2006, 4:16 uur
bevat spoilers, selecteer de tekst om deze te lezen Het interessante aan deze film is dat ik heel duidelijk het gevoel heb dat Buñuel het zelf ook niet zeker weet en heel bewust geen van beide interpretaties de overhand laat krijgen.
Ik denk dat Bunuel 't wel zeker weet: Nazarin is die bijna heilige, bewonderenswaardige, aan zijn eigen principes vasthoudende man. Een idealist, een humanist en een priester die de leer precies goed uitvoert. Ik twijfel er in ieder geval niet aan: Bunuel drijft geen spot met de mens Nazarin. Wat ik juist zo geniaal aan de film vind is dat Bunuel in zijn film, naast oprechte momenten van tederheid en schoonheid en naast de gebruikelijke gerechtigde kritiek op het kerkelijk instituut, stelt dat er in deze maffe en rotte maatschappij simpelweg geen plaats mee is voor dit soort humanisten. Alle goede daden van Nazarin krijgen dan ook een negatief vervolg:
Hij verzorgt een hoertje maar die steekt zijn huis in brand, hij verricht een wonder mbt een ziek kind en krijgt twee devote volgelingen achter zijn kont, hij gaat geweld uit de weg door zijn korte arbeidersbestaan op te zeggen maar dit werkt juist een geweldadig oproer in de hand, hij wil de laatste momenten van een stervende vrouw tot momenten van spirituele bezinning maken, maar de vrouw blijft in haar laatste momenten juist aards....
Alles 'backfired', de wereld laat 't niet meer toe, Nazarin's humane en spirituele intenties ten spijt. Heeft wel gelijkenissen met 'The Idiot' van Dostoyevsky.... Ik ben wel blij dat Bunuel ons (en zichzelf) in de laatste scene nog een sprankje hoop geeft. Ik vind het een buitengewoon mooie, fascinerende, humane en oprechte film van Bunuel. Een meesterwerk, zeker Bunuel's meesterwerk. Zeer vreemd eigenlijk dat Bunuel immer geprezen wordt om zijn surrealisme en dat uitgerekend de minst surrealistische film van de regisseur zijn beste (b)lijkt te zijn. 5* dus, en voor nu een plaatsje in mijn top 10.
3,0 [permalink] geplaatst op 1 december 2006, 11:20 uur Jullie hebben gelijk.
De film heeft onverwacht een blijvende indruk op me achtergelaten, ik herzie mijn score en doe er een welverdiend halfje bij.
2,5 [permalink] geplaatst op 14 mei 2008, 20:56 uur Wat een ongelooflijk suggestieve poster!
[permalink] geplaatst op 14 mei 2008, 20:58 uur LoL.
2,5 [permalink] geplaatst op 31 oktober 2009, 0:24 uur Ik weet het zo net nog met die Buñuel hoor. Dit was mijn 4e film van zijn hand en ik hoor altijd wel over zijn invloed op het surrealisme, maar ik vind zijn films toch meestal vrij karig. En deze film was zeker geen uitzondering.
Ok, Un Chien Andalou was geweldig en ik moet L'Age D'Or nog zien, maar ik had verwacht dat zijn latere werken me beter zouden liggen. Het genre spreekt me erg aan, maar het valt me soms gewoon zo tegen dat dit het dan is.
Pluspuntje voor de goede licht/donker-verhoudingen in de avondscenes, dat was erg mooi gedaan! Ondanks de kritiek geen megaslechte film, maar gewoon niet wat ik ervan verwacht had. Op naar de volgende, want het oeuvre van deze man moet gezien worden!
4,0 [permalink] geplaatst op 20 januari 2010, 22:13 uur Het is voor mij alweer een tijdje geleden dat ik een klassieker uit mijn verzameling pakte en bekeek. Maar daar is met Nazarin verandering in gekomen.
Buñuel is en blijft een klasse apart. Je herkent zijn films (bijna) altijd meteen. Met Nazarin duurde dat ietsjes langer, maar ook daar zitten weer typische Buñuel elementen in.
Dat deze film door het Vaticaan omarmt werd, en volgens hen bij de 50 beste films ooit hoort is best apart, want het geloof krijgt hier weer de Buñuel behandeling en komt er niet helemaal zonder kleerscheuren vanaf.
Nazarin begint traag, maar ontvouwt zich als een prachtige film!
4*
4,5 [permalink] geplaatst op 9 augustus 2010, 0:48 uur Ramon K schreef:
Ik twijfel er in ieder geval niet aan: Bunuel drijft geen spot met de mens Nazarin.
Ik twijfel daar
wel aan. Buñuel is nl. ontzettend geslepen.
De film breekt systematisch Nazarín's bekrompen ideologie af. Zoals je zelf al zegt, levert het hem alleen maar problemen op. Eén conflict leidt zelfs tot een dodelijk vuurgevecht.
Daarnaast bekritiseert Buñuel nadrukkelijk het apatische in Nazarín. Geen passie. Geen waardigheid. Hij kan niet liefhebben; zelfs een barbaar en een dwerg (onmiskenbare, Buñuelliaanse zwarte humor) tonen een menselijker verlangen naar het andere geslacht.
Over absurde humor gesproken: als kers op de taart wordt het blindelings volgen van Jesus Christus, naast een hoop ellende, uiteindelijk beloont met... een stuk fruit -- als je daar niet om moet grinniken...
Buñuel drijft in mijn ogen dus wel degelijk spot met een, zij het gecorrupteerd, individu.
pippo il buffone
[permalink] geplaatst op 24 augustus 2010, 18:38 uur Dat Tarkowsky en Bergman hebben geroepen(en i ignoti soliti hier hun naroepen) dat dit de beste Buñuel is,geldt voor mij niet bepaald als een aanbeveling.Toch moet ik toegeven dat onze Aragonese vriend hier een zeer goede film aflevert die bij tijd en wijle zelfs serieus en tragisch overkomt.
Natuurlijk hier en daar wat grappen en grollen zoals de cartoonesk lachende Jezusprent
,maar vooral een film die het vraagstuk van hoe humanitair te handelen serieus lijkt te nemen,bijna neo-realistisch aandoend.
Wat de interpretatie van de hoofdfiguur beteft:uiteraard kun je beroepsironicus Buñuel niet op 1 interpretatie vastpinnen,maar dat Nzario een puur belachelijk personage zou zijn,lijkt me te ver gaan.Zo subtiel was B. niet dat hij van Nazario geen grotesk figuur zou hebben gemaakt als hij zou hebben gewild.In feite toont hij hem echter als een nobel personage temidden van idioten,misbaksels en schorem.Daat Nazario in alles mislukt en alleen daarom al ridicuul zou zijn,vind zelfs ik getuigen van een wat al te laag bij de gronds cynisme.Eerder tragisch,desnoods pathetisch,dan farcicaal kun je deze goedwillende braverik wel noemen.Niet vergelijkbaar dus met b.v. Simon del desierto.
Dat het Vaticaan deze film prees zegt niets:in die tijd vlak voor het 2e Vaticaans concilie wilden ze vooral dolgraag begripvol overkomen.Of misschien was het Jezuitenhumor.
