The Errand Boy (1961)

Een mooie film met Lewis in de hoofdrol. Naar het einde toe een beetje zwak. 3 sterren.

De eerste Jerry Lewis voor mij

Ik kende Jerry Lewis van naam maar had er nog nooit iets van gezien. Toevallig heeft een kameraad een groot deel van zijn films en hij was er bijzonder lyrisch over dus besloot ik om er een paar te lenen. Deze Errand Boy was de eerste en ik hoop dat ik ineens de minste heb...

Wat wel duidelijk is, is dat Jim Carrey zich hier hard op heeft gebaseerd. Het bekkengetrek, de rare stemmetjes, ... maar waar het bij Jim Carrey grappig is, is het hier achterhaald en dan zijn we ineens bij het zwakste punt van de film namelijk de humor.

Waarschijnlijk was het in zijn tijdsperiode hilarisch maar meer als 40 jaar na datum blijkt het allemaal eens na gedaan te zijn en ook ineens beter (nogmaals Jim Carrey!) Lewis doet wel zijn best maar het is allemaal gewoon te cliché en te simpel met als dieptepunt de scène waar de drie kinderen voor 25 cent snoep willen hebben en dat Lewis de pot met snoep keer op keer een ladder moet zeulen. Het einde waar Lewis even een dubbelrol speelt kon dan wel op een glimlach rekenen.

Persoonlijk kijk ik nog uit naar The Nutty Professor omdat ik het origineel altijd beter vind dan de remake maar na deze film heb ik toch wat twijfels. Misschien dat dit nu eenmaal een misser was en dat de andere films me kunnen bekoren.

2*

Nogal matige film, overigens dit betreft bij herziening. Ik vond Lewis vroeger een leuke komiek en kon om de meeste films wel lachen, maar inmiddels gedateerd en overtroffen door recentere komieken. Terwijl duo's vaak een aangever hebben, en Lewis eerst samenwerkte met Martin, staat hij er in deze film alleen voor en duidelijk te zien. En lastig om situaties aan te grijpen om er iets komisch van te maken. Hierdoor werken veel visuele grappen, nu totaal niet meer, vind ik. Maar zal vroeger wel anders zijn geweest.

Heb deze van Arte gezien, dus Lewis vervelende stem is afwezig. Een aantal scènes waren bij herziening nog wel aardig, zoals met de kinderen die snoep kopen en de poppen. De scène in de lift is nog wel het grappigst en redelijk actueel. Maar verder....ik heb hem nog eens gezien, maar dat was het wel. 2.0

Halve Bellboy.

Daar was het wel leuk dat Lewis niet echt met een plot werkte, maar eerder voor losse sketches ging. Dat doet hij hier dan halvelings over, maar met een beetje meer verhaal om alles op het einde toch nog een beetje vast te knopen.

Dat had wat mij betreft niet echt gehoeven. Het voegt weinig toe en haalt er soms de vaart een beetje uit, daar waar Lewis in z'n vorige film gewoon vol op de humor kon focussen. De grappen vond ik hier ook net iets minder geslaagd, al zitter er nog wel wat leuke momenten in (de lift oa).

Een erg breed gamma aan comedy heeft Lewis niet. Je vindt hem leuk of niet en hoewel er per film wel wat speling op zit, is het toch vooral meer van hetzelfde elke keer. Gelukkig duren z'n films niet al te lang en zijn ze vaak puur op comedy gericht, wat er voor zorgt dat ze toch nog wel te pruimen zijn, al is het soms op het randje.

1.5*